Κυριακή, Απριλίου 18, 2021

Έρχεται... ΤΟ ΚΑΜΠΑΡΕ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

 

        Έρχεται... ΤΟ ΚΑΜΠΑΡΕ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Δεκατρία τραγούδια και μία ιστορία για ένα καμπαρέ αλλιώτικο από τ'άλλα.
Μουσική - κείμενο Γιώργης Χριστοδούλου
Στίχοι Αριστείδης Μάραντος
Εικόνες Ντίνος Ξύγκας
Συμμετέχουν
Σαβίνα Γιαννάτου, Αργύρης Μπακιρτζής, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μαριώ, Δημήτρης Μυστακίδης, Βασίλης Νικολαΐδης, Manouchedrome. Διαβάζει ο Διογένης Δασκάλου
Σύντομα από τις εκδόσεις
Μάρτης - Παιδικό βιβλίο
Για όλα τα παιδιά πάσης ηλικίας.



Δευτέρα, Μαρτίου 29, 2021

Παρασκηνιο_Αρλετα

 Παρασκηνιο_Αρλετα

ΚΙ ΑΥΤΟ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡΟΧΟΥΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥΣ ΜΑΣ!
Ένα Υπέροχο Τραγούδι Για Την Επαφή Του Ηθοποιού Με Το Κοινό.
Τραγούδι Της Αρλέτας Σε Στίχους Και Μουσική Της Ίδιας.
Από Το Album Της "Δέκα Και Μία Νύχτες" Που Κυκλοφόρησε Το 1988 Από Τη Sony.
Ό,τι Από Πρώτα Καλά Ετοιμασμένο
Και Προβαρισμένο
Και Αν Παίξεις,
Λαμπρός Ηθοποιός
Λουσμένος Στο Φως.
Γοητεία Και Τέχνη
Μαστοριά Καλλιτέχνη
Μακιγιάζ Και Κοστούμι.
Στο Κέντρο Του Κόσμου Το Ρόλο Σου Παίξε,
Το Γέλιο, Το Κλάμα Στις Λέξεις.
Η Σκηνή Σε Ζεσταίνει
Σ Αγκαλιάζει, Σε Ραίνει
Με Λουλούδια, Με Χρήματα
Με Χειροκροτήματα
Σ' Ουρανούς Σε Πηγαίνει.
Μα Η Αλήθεια Γλυκιά Ή Πικρή
Παρασκήνιο Είναι, Ψυχή Μου.
Κρύψου Όσο Θέλεις, Μα Κάποια Στιγμή
Η Αυλαία Θ' Ανοίξει,
Θα Σ' Αποκαλύψει.
Τότε Παίξε Αν Μπορείς. Αν Μπορείς.
Στα Χρώματα Πάντα
Να Παίζει Η Μπάντα
Τραγούδια Γι' Αγάπες Και Μίση.
Ντυμένος Κουρέλια, Ντυμένος Μετάξι,
Βασιλιάς Και Ζητιάνος,
Πολισμάνος Και Κλέφτης,
Στρατηγός Και Φαντάρος.
Στα Πόδια Σου Ο Κόσμος,
Ο Όμορφος Κόσμος
Κι Εσύ Λαμπερός Μες Στη Μέση.
Η Νύχτα Σε Κλέβει,
Η Μέρα Ζηλεύει.
Των Θεών Χαϊδεμένος,
Της Ζωής Κερδισμένος,
Εραστής, Ερωμένος.
Μα Η Αλήθεια Γλυκιά Ή Πικρή
Παρασκήνιο Είναι, Ψυχή Μου.
Κρύψου Όσο Θέλεις, Μα Κάποια Στιγμή
Η Αυλαία Θ' Ανοίξει,
Θα Σ' Αποκαλύψει.
Τότε Παίξε Αν Μπορείς. Αν Μπορείς.
Μα Η Αλήθεια Γλυκιά Ή Πικρή
Παρασκήνιο Είναι, Ψυχή Μου
Κρύψου Όσο Θέλεις, Μα Κάποια Στιγμή
Η Αυλαία Θα Κλείσει
Μοναχό Θα Σ' Αφήσει. Τότε Παίξε Αν Μπορείς.
Αν Μπορείς.

Τρίτη, Μαρτίου 23, 2021

Γιάννης Ζουγανέλης / Αρλέτα




Τραγούδια για προσωπικότητες που αγάπησα! Γ.Ζ.

 

Αρλέτα

 

Ένα κόριτσι με πέτρινο χαμόγελο και όψη διαφορετική

σε πάει, σε ταξιδεύει στ’ όνειρο με τη κιθάρα και τη ζωγραφική.

Άνθρωπος μ’ αθωότητα, έχει και φώς και οντότητα

και βγαίνει ήχος απ΄την ψυχή της, που τον ακούς απ΄τη φωνή της.

 

Δεν κλέβει, δεν διεκδικεί, από κανέναν ύφος

έχει δικό της τσαμπουκά, χωρίς τουπέ, αλλά με ήθος.

 

Τα ήσυχα βράδια στο μπαρ το ναυάγιο

με Μπαντίτα ντε κόκο και με την Κριεζή

τραγουδάμε Χατζηδάκι, Σπανό και Λάκη

και σερενάτες για γάτες και ο κόσμος μαζί σου ζεί.

 

 

Αρλέτα μου σ’ ευχαριστώ, για ότι έχεις κάνει

στ΄ορκίζομαι, θα σ αγαπώ,

να μη με λένε Γιάννη...

 

Στίχοι / μουσική: Γιάννης Ζουγανέλης




Δευτέρα, Μαρτίου 15, 2021

Αρλέτα - Στα κούλουμα

 

Στίχοι:  Γιάννης Κακουλίδης

Μουσική:  
Νότης Μαυρουδής

Στα κούλουμα χαρταετός
το Πάσχα αρνί κερνάει,
τη γης την έσπειρε ο εχθρός
αλις τον που πεινάει...

Σφίξε τη λύπη με το δάκρυ,
την πείνα σου με το ζωνάρι,
φτάσαμε στου γκρεμού την άκρη
κέρνα ψωμί, πλούσιε φουρνάρη.

Στο δρόμο ιδρώτα για νερό
κι η αντηλιά φαρμάκι,
το κλάμα δέντρο λυγερό
ποτίζει με μεράκι.

Σφίξε τη λύπη με το δάκρυ
την πείνα σου με το ζωνάρι
φτάσαμε στου γκρεμού την άκρη
κέρνα ψωμί, πλούσιε φουρνάρη.

Στα κούλουμα λίγο χαλβά,
το Πάσχα ένα τσουρέκι
η γης εσπάρτηκεν βουβά,
γι αλέτρι αστροπελέκι.

Σφίξε τη λύπη με το δάκρυ
την πείνα σου με το ζωνάρι
φτάσαμε στου γκρεμού την άκρη
κέρνα ψωμί, πλούσιε φουρνάρη.

Παρασκευή, Μαρτίου 12, 2021

Ανέκδοτο, αλλα υπέροχο τραγούδι με την Αρλέτα

 Martha Economopoulou

9tSgponsafohored YouTube 
Ανέκδοτο, αλλα υπέροχο τραγούδι με την Αρλέτα, που δέν μπήκε τελικά στο άλμπουμ "Ταξιδεύοντας".Η μουσική είναι του Ανέστου Τριανταφύλλου και η ηχογράφηση (σε μπομπινόφωνο) δική μου.

Πέμπτη, Μαρτίου 04, 2021

Η Μαριανίνα Κριεζή έγραψε για την Αρλέτα στο περιοδικό Μετρονόμος

 

Σαν σήμερα γεννήθηκε η Αρλέτα…

Η Μαριανίνα Κριεζή έγραψε για την Αρλέτα στο περιοδικό Μετρονόμος

Σαν σήμερα, 3 Μαρτίου του 1945, γεννήθηκε μία από τις πιο εμβληματικές τραγουδοποιούς του ελληνικού τραγουδιού. Η Αρλέτα! Το πραγματικό της όνομα ήταν Αργυρώ-Νικολέττα Τσάπρα και γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και μπήκε στη δισκογραφία στη δεκαετία ’60. Πρωτοτραγούδησε στην μπουάτ “Κιβωτός” του Μίνωα Αργυράκη κι ύστερα στα “Ταβάνια”, αλλά κυνηγήθηκε από τη χούντα των συνταγματαρχών, με αποτέλεσμα να μείνει εκτός τραγουδιού για περίπου τέσσερα χρόνια. Επιστρέφοντας στο τραγούδι -μετά από μία πρόσκληση του George Moustaki για συμμετοχή στις συναυλίες του στο Παρίσι- συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς και διέγραψε μια αξιοσημείωτη πορεία στο ελληνικό τραγούδι.

Μία από τις πιο φωτεινές της συνεργασίες και μία συνάντηση που έγραψε ιστορία με τραγούδια σταθμό, ήταν η συνεργασία της με τη στιχουργό Μαριανίνα Κριεζή που, σε μουσικές του Λάκη Παπαδόπουλου, δημιούργησαν τραγούδια σαν την “Σερενάτα”, το “Τσάι Γιασεμιού”, το “Batida De Coco”, την “Πλατεία Αμερικής”, “Τα Ήσυχα Βράδια”, κ.α. που είναι σήμα κατατεθέν μιας ολόκληρης εποχής, η οποία έχει μείνει στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.

Αναδημοσιεύουμε το κείμενο της Μαριανίνας Κριεζή, με αφορμή τη γενέθλιο ημερομηνία της Αρλέτας, που είχε δημοσιευτεί στο μουσικό περιοδικό “Μετρονόμος” στο αφιερωματικό τεύχος (72, Οκτώβριος- Δεκέμβριος 2019) στην τραγουδοποιό.

Έτσι όπως τη γνώρισα

Αρλέτα
Λάκης Παπαδόπουλος, Αρλέτα, Μαριανίνα Κριεζή

Ανήκω σε μια συντεχνία στιχουργών που υπηρετεί την τέχνη του τραγουδιού και όχι το image των τραγουδιστών. Δεν κόβουμε και ράβουμε στίχους στα μέτρα κανενός σταρ ούτε αλλάζουμε λέξεις και φράσεις επειδή «δεν ταιριάζουν με το προφίλ του». Συνεργαζόμαστε λοιπόν αποκλειστικά με τραγουδιστές που δεν είναι εγκλωβισμένοι στην καλλιτεχνική τους περσόνα, αλλά, έχουν την προθυμία και την ικανότητα να λένε πράγματα ακόμα και ασύμβατα με αυτήν. Όπως η Αρλέτα.

Παραβλέποντας το γεγονός ότι στη συνείδηση του κοινού είχε εγγραφεί ως η απόλυτη εκπρόσωπος του νεορομαντισμού, η Αρλέτα έγραφε ό,τι πραγματικά αισθανόταν και τραγουδούσε ό,τι γούσταρε. Κατά δε τη συνεργασία μας, τραγουδούσε ό,τι μου κατέβαινε: Ούτε τις φασολάδες και τα τουρλού μου δίστασε να πει, ούτε το στραγάλι του έρωτά μου, ούτε τα μπαρμπούνια μου τα μαρινάτα.

Δε φοβόταν το χιούμορ. Επειδή η ίδια το διέθεται άφθονο και σωζόταν από αυτό, το εκτιμούσε ιδιαίτερα και, εξ ενστίκτου, ήξερε πώς να το χειρίζεται: Δεν έκαιγε τα αστεία με κρυόκωλους υπερτονισμούς, αλλά τα τραγουδούσε ως σοβαρά, σαν έμπειρη ηθοποιός.

Η απελευθερωτική και για τις δυο μας σχέση της με το χιούμορ, είναι ίσως αυτό που νοσταλγώ περισσότερο.

Από τη συνεργασία μας, αποθησαύρισα το δώρο που μου έκανε μερικές φορές στο σπίτι της στα Εξάρχεια αργά τη νύχτα, όταν μας τέλειωναν σιγά-σιγά τα λόγια μαζί με τους θορύβους της πόλης. Καθισμένη στην απέναντί μου πολυθρόνα, έπαιρνε τότε την κιθάρα της και τραγουδούσε: To αγαπημένο μου «Τραγούδι της δραχμής» της. Την «Queen of hearts» το «Scarborough fair» τις «Sisters of mercy» και τη «Suzanne» -αστείρευτες για μένα πηγές συγκίνησης που εκείνη μου τις αποκάλυψε. Και, τέλος, δυο-τρία ηπειρώτικα της Αγάπης (από τον πατέρα της τα άκουγε, μου είχε πει).

Πόσο λυπάμαι που δε δισκογραφήθηκαν οι καθηλωτικές της ερμηνείες που αναδείκνυαν την οικουμενικότητα των παραδοσιακών μας τραγουδιών. Τι κρίμα που τις πήρε ο αέρας.

Δεν ξέρω πώς να περιγράψω την εμπειρία μου από εκείνα τα οικιακά μίνι live της Αρλέτας, τα φωτισμένα μόνο από μια λάμπα-βιτρό με καραμελένια χρώματα. Μια νύχτα ακόμα πιο παλιά, στα πρώτα νιάτα μου, είχα ακούσει στο κέντρο του Παρισιού ένα αηδόνι. Ήταν η ίδια αίσθηση.

Τα αηδόνια δεν κελαηδάνε σε αιχμαλωσία. Το ήξεραν αυτό οι έμποροι του τραγουδιού όταν ακόμα έψαχναν για αηδόνια και κορυδαλλούς αντί να εκτρέφουν σουσουράδες. Εξαρχής λοιπόν από όσο ξέρω, αν και απρόθυμα, την άφησαν αμολάτη έτσι όπως τη γνώρισα: Απείραχτη από το μάρκετιγκ να τραγουδάει τη ζωή σαν πετεινό του ουρανού, χωρίς να κάνει δημόσιες σχέσεις αλλά μόνο ιδιωτικές. Χωρίς να κολακεύει ούτε τους δημοσιογράφους ούτε το κοινό. Και χωρίς να ενδιαφέρεται να εξασφαλίσει, παρά μόνο τα απαραίτητα για μια αξιοπρεπή διαβίωση: «Ή με το Θεό είσαι ή με το Μαμωνά»* έλεγε η Αρλέτα.

Μαριανίνα Κριεζή

*Μαμωνάς: Θεός του πλούτου. Μεταφορικά: Τα πλούτη. «Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ.» (Ματθ. στ’ 22-23)

Μαριανίνα Κριεζή
Η στιχουργός Μαριανίνα Κριεζή
Γιάννης Κολλιάκος

Γιάννης Κολλιάκος

Σπούδασε Δημοσιογραφία στην Αθήνα και αρθρογραφεί σε έντυπα και site. Μεγάλες του αγάπες; Το θέατρο, ο κινηματογράφος, ο χορός αλλά το μεγάλο του πάθος είναι η μουσική. Εραστής του ελληνικού τραγουδιού, το μελετάει επί της ουσίας κι έχει στην κατοχή του πάνω από 4000 και δίσκους! Ζει μεταξύ Αθήνας και Λουτρακίου, με μια βαλίτσα στο χέρι.

H Aρλέτα στο "Συν και Πλην" (2001)

 



Διαβάστε περισσότερα εδώ:http://www.ogdoo.gr/erevna/rakosyllek... Η Αρλέτα στην εκπομπή της ΝΕΤ "Συν και πλην" με τον Ανδρέα Ροδίτη, την Λένα Αρώνη και την Μάριον Μιχελιδάκη, τον Δεκέμβρη του 2001. (Αρχείο Θανάση Γιώγλου)

Τρίτη, Μαρτίου 02, 2021

ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΗΣ ΕΔΕΜ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΛΕΤΑ

 ΑΥΡΙΟ 3/3 ΘΑ ΗΤΑΝ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΗΣ ΑΡΛΕΤΑΣ ΚΑΙ ΝΙΩΘΩ ΜΙΑ ΓΛΥΚΙΑ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΤΥΛΙΓΕΙ...

ΕΠΕΙΔΗ ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΠΟ ΚΕΙ ΨΗΛΑ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΩ ΠΩΣ ΚΑΝΟΥΜΕ Ο,ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΙ ΑΣ ΠΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ.
ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΔΩ, ΑΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΑΡΑ Ν ΑΝΕΒΟΥΜΕ.
ΗΔΗ ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΑ ΜΙΛΟΥΝ ΝΑ ΜΗΝ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΠΙΑ ΟΥΤΕ ΤΙΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΟΥΤΕ ΤΙΣ "ΑΥΘΕΝΤΙΕΣ".
ΑΡΧΙΣΕ Η ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΚΑΘΑΡΣΗ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠ ΟΛΑ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ.
ΟΜΩΣ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΗ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΩ ΠΩΣ ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙ ΚΙ ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΝΑ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΑΡΛΕΤΑ
.

Αρλετα_ Ανατολικα της Εδεμ
Στίχοι: Νικολακοπούλου Λίνα
Μουσική: Κραουνάκης Σταμάτης


Αχ, τίποτα πια δεν ζητώ
απόψε αυτό μου είναι αρκετό
εσύ στης καρδιάς τον ρυθμό να χτυπάς
κι εγώ να μην ξέρω ποιόν ίσκιο ρωτάς
Αχ. μια φορά κι έναν καιρό
όταν ρωτούσα ποιόν έχω Θεό
μου τραγουδούσε η μαμά
τα βράδια στα σκοτεινά:
Ανατολικά της Εδέμ
ζούσε ένας τύπος μποέμ
που φορούσε πάντα λουλούδι στο πέτο
Ήτανε πολύ αμπιγέ
είχε ένα κοστούμι ριγέ
περπατούσε λες κι είχε κάνει μπαλέτο
Μοίραζε χιλιάδες φιλιά
πλήρωνε για νά' ρθουν βιολιά
και τα βράδια γλυκά τραγουδούσε
έναν τόσο λυπημένο σκοπό
σ' αγαπώ, σ' αγαπώ
Amour, toujours
ca va? Bonjour!
Παντελόνια κοντά ναυτικά
με το πιάνο και τα γαλλικά
Amour, toujours
Ca va? Bonjour!
Εν-δυο-τρία, ξανά τον σκοπό
σ'αγαπώ, σ' αγαπώ...
Αχ... Τίποτα πια δεν ζητώ
απόψε αυτό μου είναι αρκετό
εσύ, στης καρδιάς τον ρυθμό να χτυπάς
κι εγώ να μην ξέρω γιατί μ' αγαπάς...