Τετάρτη, Ιουλίου 11, 2007

Η ΕΚΔΡΟΜΗ - Αρλέτα







Δεν θέλω εγώ από σένα
Παραμυθάκια να μου πεις
Λόγια μεγάλα και ψέματα
Δεν θέλω εγώ από σένα
Παραμυθάκια να μου πεις
Πράματα της νύχτας και μπερδέματα

Εγώ από σένα μόνο μια εκδρομή
Μια αναπνοή στο φως μια διαδρομή
Εγώ από σένα θέλω μόνο τ’ όνειρο
Σημερινό, κι άσε τ’ αύριο γι’ αύριο


Δεν θέλω εγώ από σένα
Τίποτα να ‘ναι πιο βαρύ
Απ’ το φτεράκι μιας μέλισσα
Δεν θέλω εγώ από σένα
Τίποτα να ‘ναι πιο βαρύ
Απ’ τον αφρό της άγριας θάλασσας

Εγώ από σένα μόνο μια εκδρομή
Μια αναπνοή, στο φως μια διαδρομή
Εγώ από σένα θέλω μόνο τ’ όνειρο
Σημερινό, κι άσε τ’ αύριο γι’ αύριο


Στίχοι:Αρλέτα, Μουσική: Βαγγέλης Γεωργίου
Από το άλμπουμ «Άσε τα κρυφά κρυμμένα»

Τραγουδά μαζί με την Αρλέτα, κάνοντας Β' φωνή,ο Χάρης ή ο Πάνος Κατσιμίχας




Με αφορμή τα κρυφά που... καλύτερα να μένουν κρυμμένα, διαλέγω σήμερα ένα τραγούδι από παλαιότερο ποστ. Το ξορκίζω το αγκαλιάζω και το νιώθω όσο ποτέ πριν. Φυσικό και τρυφερό τραγούδι , χωρίς μεγάλα λόγια κι υποσχέσεις. Σημερινό, παντοτινό, να κλείνει μέσα του μια φιλοσοφία της ζωής που μου πάει πολύ πια, από τότε που σταμάτησα να ψάχνω για σιγουριές και υποσχέσεις.
Δεν είναι αυτά που μας κρατούν μαζί τους ανθρώπους, άργησα να το καταλάβω.
Μόνο μέσα στην απόλυτη εμπιστοσύνη της στιγμής μπορείς πραγματικά να ζήσεις τα πιο ωραία. Μόνο μέσα στην απόλυτη απεξάρτηση μας από τα γρανάζια του χρόνου μπορούμε να αφεθούμε, να ζήσουμε, να ονειρευτούμε. Να τιθασεύσουμε τα εγωιστικά «θέλω» μας.

Αχ αυτά τα ανελέητα «θέλω» που μες τον εγωκεντρισμό μας, στην ανασφάλειά μας τα υψώνουμε σαν φλάμπουρα και με παρωπίδες ψάχνουμε τάχα την ευτυχία!

Εγώ από σένα θέλω μόνο τ’ όνειρο
Σημερινό κι άσε τα’ αύριο γι’ αύριο

Πόσο καλό μου κάνει!

6 σχόλια:

habilis είπε...

Να ζουμε το τωρα.

σα είπε...

να υπάρχουμε ο ένας για τον άλλο, για να μοιραζόμαστε κάθε ώρα και στιγμή τ΄ όνειρο...

BeeHappy είπε...

Μα τι είναι ο χρόνος παρά άθροισμα στιγμών?

en vain encre είπε...

οι ανασφάλειές μας.
πάλι, πάντα.


και εμένα μου έκανε καλό το τραγούδι σου.
ευχαριστώ!


και περιμένω την Σερενάτα την 20ετή σου!!!!

για την Αρλέτα είπε...

@O!habilis: Να το ζούμε το τώρα σαν να είναι η τελευταία μας στιγμή, με αγάπη και καλή διάθεση και ν αφήνουμε τα τραγούδια να μας οδηγούν. Αυτά ξέρουν το δρόμο.


@σα, καλέ μου, Έτσι ακριβώς όπως τα λες. Αυτή είαι η… ιδεολογία αυτού του Blog και χαίρομαι που σε έχουμε μαζί μας
φιλάκια
Μόνο μια εκδρομή…



@ Αγαπημένε μελισσοκόμε, αν μπορούσαμε να το καταλάβουμε αυτό που λες, η ζωή μας θα ήταν πολύ πιο απλή και γλυκιά. Θα την εκτιμούσαμε την κάθε στιγμούλα της και θα την απολαμβάναμε χωρίς τον φόβο να την χάσουμε, γιατί… τίποτα δεν χάνεται.

για την Αρλέτα είπε...

en vain encre: Αχ αυτές ευθύνονται για τα δεινά μας, οι ανασφάλειες μας, που εννοούν να πνίγουν τη ζωή μας κι εμείς τους δίνουμε τόση σημασία και γαντζωνόμαστε απ αυτές, λες κι είναι το πιο πολύτιμο κομμάτι της ζωής μας…

Αυτό το τραγούδι είναι ένα από τα αγαπημένα μου ever.
Όσο για τη Σερενάτα…