Πέμπτη, Ιανουαρίου 21, 2016

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ Περοκέ Live 1988!


ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! ΒΡΗΚΑ ΣΤΟ YOUTUBE ΦΙΛΜΑΚΙΑ ΜΕΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ ΠΕΡΟΚΕ ΤΟ 1988! ΑΡΧΙΖΩ Ν ΑΝΕΒΑΖΩ ΔΥΟ ΔΥΟ ΑΡΧΙΖΟΝΤΑΣ ΑΠΟ


Αρλέτα ~ Πάλι θα ζήσω





Αρλέτα ~ Δόντια πυκνά

Δευτέρα, Νοεμβρίου 09, 2015

ΑΡΛΕΤΑ Special Guest Λάκης Παπαδόπουλος Half Note Jazz Club 28 ΚΑΙ 29 Νοεμβρίου

ΑΡΛΕΤΑ Special Guest Λάκης Παπαδόπουλος

«Η ώρα των τελείως τρελαμένων!!»

Special Guest
Σάββατο 28/11: Λάκης Παπαδόπουλος


Σάββατο 28 Νοεμβρίου
Ώρα έναρξης: Σαβ: 22.30 & Κυρ: 21.30
Είσοδος: 15 ευρώ (μπαρ) 20 ευρώ (Β’ Ζώνη) 25 (Α’ Ζώνη)

Έναν μόλις χρόνο πριν κλείσει μισό αιώνα στο χώρο του τραγουδιού, η Αρλέτα, η πιο ιδιαίτερη φωνή της γενιάς 
της, όπως έχει χαρακτηριστεί από πολλούς, έρχεται και πάλι στο Half Note.

Mε αυτήν τη γλυκιά της μελωδική μελαγχολία, θα μας μεταφέρει στο «Μπαρ το ναυάγιο», θα μας κεράσει 
«Batida de coco”, θα μας διηγηθεί την ιστορία της «Σερενάτας», θα μας ταξιδέψει σε «Ήσυχα βράδια» και πολλά ακόμα 
που δείχνουν ότι η ίδια αλλά και τα τραγούδια της, έχουν το χάρισμα να παραμένουν πάντα φρέσκα και επίκαιρα.

Μαζί της αυτή τη φορά δύο από τους πιο ιδιαίτερους καλλιτέχνες και φίλους της.

Το Σάββατο 28/11 μαζί της ο Λάκης Παπαδόπουλος. Ο αιώνιος έφηβος, φορτωμένος με τραγούδια από τη πολύχρονη 
πορεία του, μια πορεία δεκαετιών με αμέτρητες επιτυχίες και με τη γνωστή του εφηβική του ροκ διάθεση που πάντα 
μας εκπλήσσει ευχάριστα, έρχεται να αναστατώσει την ηρεμία της Αρλέτας. 

Αρλέτα & Ντόρα Μπακοπούλου στο Half Note!

Αρλέτα & Ντόρα Μπακοπούλου
Αρλέτα & Ντόρα Μπακοπούλουστο Half Note
Δευτέρα 2 Νοεμβρίου

Η χαρισματική πιανίστα Ντόρα Μπακοπούλου συναντά για πρώτη φορά σε ένα κοινό πρόγραμμα την εξαιρετική τραγουδοποιό και ερμηνεύτρια Αρλέτα.
Η Ντόρα Μπακοπούλου έχει δώσει ρεσιτάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Λονδίνο, Παρίσι, Μόσχα, Αγία Πετρούπολη, Νέα Υόρκη). Έχει περιοδεύσει στη Γερμανία και έχει παίξει για τα Ηνωμένα Έθνη. Έχει εμφανιστεί στο Ηρώδειο ως σολίστ, στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Αθήνα – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης» και έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε πολιτιστικές εκδηλώσεις στο εξωτερικό. Έχει συνεργαστεί με τον Yehudi Menuhin, το Μάνο Χατζιδάκι, το Δημήτρη Χωραφά, το Βύρωνα Κολάση, το Μίκη Θεοδωράκη, το Γιώργο Δεμερτζή, τον Αντώνη Κοντογεωργίου, τον Τάσση Χριστογιαννόπουλο, την Μαρία Φαραντούρη, την Martha Argerich και άλλους.
Η Αρλέτα, η πιο ιδιαίτερη φωνή της γενιάς της, όπως έχει χαρακτηριστεί από πολλούς, είναι μία τραγουδοποιός που έχει αφήσει το δικό της στίγμα στην ελληνική μουσική σκηνή. Με την χαρακτηριστική γλυκιά της μελωδική μελαγχολία και έχοντας παρακαταθήκη σπουδαία τραγούδια στον μισό αιώνα ενεργής παρουσίας που διανύει ήδη, σε κάθε της εμφάνιση μας μυεί σε μία ιδιαίτερα μυσταγωγική ατμόσφαιρα, όπως μόνο εκείνη ξέρει.
Για μία και μόνο εμφάνιση οι δύο σπουδαίες αυτές προσωπικότητες της μουσικής, θα συναντηθούν στην σκηνή του Half Note και θα μας χαρίσουν μία μαγική βραδιά, γεμάτη αναμνήσεις, εξαιρετικά τραγούδια και μοναδικές μελωδίες.

Τρίτη, Οκτωβρίου 20, 2015

Θέλω να μου μιλήσεις | Νένα Βενετσάνου στην Αρλέτα

ΑΡΛΕΤΑ & FRIENDS ΒΕΑΚΕΙΟΗ Νένα Βενετσάνου καλεσμένη επί σκηνής στην παράσταση της Αρλέτας στο Βεάκειο Θέατρο του Πειραιά το Φθινόπωρο του 2015 

Θέλω να μου μιλήσεις - 1984




Το καλοκαίρι είναι εδώ | Νένα Βενετσάνου

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 08, 2015

Άσε τα κρυφά κρυμμένα - Ο δισκος

.



Άσε τα κρυφά κρυμμένα

1. Αχ μπέμπα
2. Κρύβεσαι
3. Άσε τα κρυφά κρυμμένα
4. Σαλώμη
5. Ασπρόμαυρα τραγούδια
6. Γαλάτσι
7. Νησί μέσα στην πόλη
8. Μπαρ «Το ναυάγιο»
9. Εγώ κι εσύ
10. Μια εκδρομή
11. Γαλάτσι-Νεάπολη



ΜΟΥΣΙΚΗ: ΑΡΛΕΤΑ
ΣΤΙΧΟΙ: ΑΡΛΕΤΑ
Συμμετέχει ο Πάνος Κατσιμίχας στην «Εκδρομή»
Και ο Λάκης Παπαδόπυλος στι ‘Εγώ κι εσύ‘





Ασε τα κρυφά κρυμμένα
Στιχοι/μουσικη: Αρλετα




Άσε τα κρυφά κρυμμένα
δεν πειράζει
Δε με νοιάζει πια για σένα
δε με νοιάζει

Ποιος δεν έχει ιστορίες
περασμένες αμαρτίες
Στη ζωή του
Μυστικά καλά κρυμμένα
ψέματα σημαδεμένα
Στη ψυχή του

Άσε τα κρυφά κρυμμένα
Δε με νοιάζει πια για σένα
Ποιος δεν έχει ιστορίες
περασμένες αμαρτίες
Στη ζωή του

Άσε τα κρυφά κρμμένα












ΝΗΣΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ
Στιχοι/μουσικη: Αρλετα









Παίζω με τη ζωή χορεύω το χορό μου

Κοιμάμαι αγκαλιά μαζί με τ’ όνειρό μου

κι η μέρα μου γελάει και με χαϊδεύει η νύχτα

κι ο έρωτας μου λέει παραμύθια



Γιατί είμαι ένα νησί μέσα στην πόλη

Κανείς δε με γνωρίζει κι ας με ξέρουν όλοι



Παίζω με τη ζωή στα δίχτυα της αράχνης

Γελάω με τον καιρό πίνω νερό της πάχνης

Κι εσένα π’ αγαπάω πάντα θα σε παιδεύω

Σαν ψάρι θα γλιστράω θα δραπετεύω



Γιατί είμαι ένα νησί μέσα στην πόλη

Κανείς δε με γνωρίζει κι ας με ξέρουν όλοι



Παίζω με τη ζωή παίζει κι αυτή με μένα
Κρατάω μυστικά στον άνεμο κρυμμένα
Κι η άγρια μοναξιά άνοιξε σαν λουλούδι
Και τα’ άρωμα της το ‘κανα τραγούδι

Γιατί είμαι ένα νησί μέσα στην πόλη
Κανείς δε με γνωρίζει κι ας με ξέρουν όλοι







"Νησί μέσα στην πόλη" από το δίσκο "Άσε τα κρυφά κρυμμένα", ένα τραγόύδι αυτοβιογραφικό μοναχικό μα και υπέροχο. Ο "εσωτερικός εθνικός ύμνος" της Αρλέτας, όπως η ίδια το χαρακτήρισε, σε αντιπαράθεση στους "επίσημους εθνικούς ύμνους" που το κοινό τμε αγάπη ης απέδωσε κατά καιρούς όπως το "μια φορά θυμάμαι" "το πέτρινο χαμόγελο", τη "Σερενάτα", "Μπαρ το ναυάγιο"...




Κρύβεσαι
Στιχοι/μουσικη: Αρλετα



Είσαι ταξίδι που περνά 

από παράξενα τοπία 

που αλλάζουνε σε μια στιγμή

από εφιάλτη σε μαγεία

… κρύβεσαι



Μέσα στη νύχτα σου γλιστράς

χέρι σε γάντι βελουδένιο

πίσω απ’ τη μάσκα σου κοιτάς

είδωλο σε νερό ασημένιο

… κρύβεσαι



Πίσω από αγγίγματα απαλά

νύχια από πάγο και χρυσάφι

πίσω από σκοτεινά φιλιά

γεύση από μέντα κι από θειάφι

κρύβεσαι μωρό μου, κρύβεσαι

… κρύβεσαι


Μα σε προδίδει το σημάδι
αυτό που λάμπει στο σκοτάδι
σκόρπια διαμάντια στη ψυχή σου
ξυράφι στο γυμνό κορμί σου



ΣΑΛΩΜΗ
Στίχοι: Σάννυ Μπαλτζή
Μουσική: Αρλέτα


Μάνα της η Ηρωδιάδα

Πόρνη και των σαράντα
Η Σαλώμη της σιωπής
Στο παλάτι της βροχής

Μες στα μακριά μαλλιά της

Είχε κρύψει τα όνειρά της
Τα χρυσά της μάτια κλείνει
Και απ' τον αμφορέα πίνει

Ούτε νιώθει μες στη ζάλη

Αν τον έλεγαν Ιωάννη
Τα εφτά της πέπλα αφήνει
Και δεκάρα πια δε δίνει

Μία μάγισσα αρτίστα

Της το είχε πει στα ίσα
Στου παππού της στις εικόνες
Ήτανε πριν από αιώνες

Όμως είναι η Σαλώμη

Ξέρει δεν υπάρχουν νόμοι
Και χορεύει μες στο τσίρκο
Σε έναν αναμμένο κρίκο

Ούτε νιώθει μες στη ζάλη

Αν τον έλεγαν Ιωάννη
Τα εφτά της πέπλα αφήνει
Και δεκάρα πια δε δίνει

Και την είδα κάποιο βράδυ

Μες στις φλόγες να ανάβει
Η Σαλώμη της σιωπής
Στο παλάτι της βροχής



Μπαρ το Ναυάγιο

Στιχοι/μουσικη: Αρλετα




Προχτές αργά στο μπαρ «το ναυάγιο»
Βρέθηκα να τα πίνω μ’ έναν άγιο
Καθότανε στο διπλανό σκαμπό
Και κοινωνούσε με ουίσκι και νερό

Του είπα παππούλη τι ζητάς εδώ

Δεν είναι μέρος για έναν άγιο αυτό
Μου είπε τέκνον κάνεις μέγα λάθος
Εδώ είν’ ο φόβος των ανθρώπων και το πάθος

Κοίταξε γύρω του στεγνούς και μεθυσμένους

Και μου ‘πε εγώ τους αγαπάω τους κολασμένους
Αν θες ν’ αγιάσεις πρέπει ν’ αμαρτήσεις
Ε, κι αν προλάβεις ας μετανοήσεις

Προχτές αργά στο μπαρ «το ναυάγιο»

Βρέθηκα να τα πίνω μ’ έναν άγιο
Καθότανε στο διπλανό σκαμπό
Και κοινωνούσε με ουίσκι και νερό

Καθότανε στο διπλανό σκαμπό

Στο τέλος πλήρωσε και τον λογαριασμό




Η εκδρομή

 Στίχοι, Μουσική: Αρλέτα





Δεν θέλω εγώ από σένα
Παραμυθάκια να μου πεις
Λόγια μεγάλα και ψέματα
Δεν θέλω εγώ από σένα
Παραμυθάκια να μου πεις
Πράματα της νύχτας και μπερδέματα

Εγώ από σένα θέλω μόνο μια εκδρομή

Μια αναπνοή στο φως μια διαδρομή
Εγώ από σένα θέλω μόνο τ’ όνειρο
Σημερινό κι άσε τ’ αύριο γι’ αύριο

Δεν θέλω εγώ από σένα

Τίποτα να ‘ναι πιο βαρύ
Απ’ το φτεράκι μιας μέλισσα
Δεν θέλω εγώ από σένα
Τίποτα να ‘ναι πιο βαρύ
Απ’ τον αφρό της άγριας θάλασσας

Εγώ από σένα θέλω μόνο μια εκδρομή

Μια αναπνοή, στο φως μια διαδρομή
Εγώ από σένα θέλω μόνο τ’ όνειρο
Σημερινό κι άσε τ’ αύριο γι’ αύριο


















Αχ! Μπέμπα
Στίχοι, Μουσική: Αρλέτα

 


Χόρευε πάντα μοναχή
Κορμί λεπτό σαν το σπαθί
Μαύρη η ματιά της
Μαύρα μαλλιάΜαύρα φτερά
Μαύρη στα χείλη της φωτιά
Μαύρη η καρδιά της

Κι όταν σιγά σιγά ο ρυθμός

Γινόταν άγριος σκοτεινός
Χαμογελούσε
Κι’ ο μπάρμαν μέσα στα πιοτά
Μ' ένα άδειο σέικερ στην καρδιά
Παραμιλούσε
Μπέμπα

Αχ αγκοστούρα μου πικρή

Γιατί χορεύεις μοναχή
Κάνε παιχνίδι Μπέμπα
Κάνε παιχνίδι Μπέμπα

Χόρευε πάντα μοναχή

Αλλοπαρμένη, σκοτεινή
Μαύρη η σιωπή της
Μαύρο κρασί Μαύρη αστραπή
Μαύρη η σελήνη παγερή
Μαύρη η ψυχή της

Κι όταν σιγά σιγά ο ρυθμός

Γινόταν άγριος σκοτεινός
Χαμογελούσε
Κι’ ο μπάρμαν μέσα στα πιοτά
Μ' ένα άδειο σέικερ στην καρδιά
Παραμιλούσε
Μπέμπα

Αχ αγκοστούρα μου πικρή

Γιατί χορεύεις μοναχή
Κάνε παιχνίδι Μπέμπα
Κάνε παιχνίδι Μπέμπα

Αγκοστούρα μου πικρή

μπακάρντι κόλα Grand Marnier
Μαύρο ρούμι και κρασί
αχ βελουδένια και πικρή

Στίχοι, Μουσική: Αρλέτα




Γαλάτσι

στ. Σωτηρία Μπαβέλου
Μουσ. Αρλέτα



Ένα βράδυ στο Γαλάτσι

μια γυναίκα από μετάξι
Μου ‘χε τάξει κάποια νύχτα
Να μου πει μια καληνύχτα

Μια καληνύχτα που την λένε

Τα μικρά παιδιά και κλαίνε
Όταν μένουν στο σκοτάδι
μόνα τους
μόνα τους και δίχως χάδι


Ένα βράδυ στο Γαλάτσι

μια γυναίκα από μετάξι
Γκρίζο χρώμα μες τη νύχτα
Παραμύθι που δεν είπα

Σαν παραμύθι που το λένε

Τα μικρά παιδιά και κλαίνε
Όταν μένουν στο σκοτάδι
μόνα τους
μόνα τους και δίχως χάδι



Ασπρόμαυρα τραγούδια

Στίχοι, Μουσική: Αρλέτα


Ψυχές και σπίτια ακόμα
μ’ ανοικτές πληγές
Κι έμενε ο κοσμάκης
σε κλειστές αυλές
Τα βράδια σινεμά,
δυο έργα τρεις δραχμές
Και τα τραγούδια παίζανε
ρομβίες και γραμμόφωνα
Ασπρόμαυρα τραγούδια
που ματώνανε

Ασπρόμαυρες ταινίες

που λυτρώνανε

Κι είχανε τα μπαλκόνια

θέα στο σινεμά
Τσούρμο η γαλαρία
στο ακατάλληλο
Όνειρα σ’ άσπρο μαύρο τ
ρεις δραχμές τα δυο
Τραγούδι ερωτευμένο
σε μια τσάντα κλεισμένο
Τέσσερεις το βαρύ
πέντε το απτάλικο

Σαν ασπρόμαυρη ταινία ζει και ξαναζεί

Το δικό σου το τραγούδι το ρεμπέτικο
Να γελάει και να κλαίει σαν μικρό παιδί
Μια ασπρόμαυρη αλήθεια σ’ ένα κόσμο ψεύτικο




Εγώ κι εσύ


Στ. μουσ. Αρλέτα

τραγ. Αρλέτα, Λάκης Παπαδόπουλος





Δεν έκανα παρέα αυτούς που πρέπει

Κι αγάπησα ανθρώπους
που δεν γνώριζε κανείς
Στην ίδια γειτονιά τριάντα χρόνια
Στο κέντρο μιας Αθήνας τραγικής
Και μαγικής

Οι φίλοι σου γελάν με το ρυθμό σου

Σου λεν πως είν’ αργός,
πολύ αργός
Πως έτσι σπαταλάς τον καιρό σου
Μα πάντα έτσι ήσουν
Ευτυχώς
Δυστυχώς

Εγώ κι εσύ, εγώ κι εσύ

Θα ‘μαστε πάντα οι καλύτεροι εχθροί
Εγώ θα ‘μαι του μύθου η χελώνα
Κι εσύ μωρό μου θα ‘σαι ο λαγός
Ο λαγός


Τρέχα εσύ κι εγώ σε καμαρώνω

Κι όταν φτάσεις στο τέρμα
θα ‘μια εκεί
Να πίνω τα ρυζάκια μου στον ήλιο
Κράτα ψηλά, μπορεί και να ‘μαι και ταπί
ταπί

Εγώ κι εσύ, εγώ κι εσύ

Θα ‘μαστε πάντα οι καλύτεροι εχθροί
Εγώ κι εσύ
Εγώ θα ‘μια του μύθου η χελώνα
Κι εσύ μωρό μου θα ‘σαι ο λαγός
Ο λαγός

Εγώ κι εσύ, εγώ κι εσύ

Θα ‘μαστε πάντα οι καλύτεροι εχθροί
Εγώ κι εσύ





Τρίτη, Αυγούστου 25, 2015

ΑΡΛΕΤΑ & FRIENDS Κυριακή, 06 Σεπτεμβρίου 2015



ΑΡΛΕΤΑ & FRIENDS ΒΕΑΚΕΙΟ 

Κυριακή, 06 Σεπτεμβρίου 2015

Μαζί της τέσσερις εξαιρετικοί καλλιτέχνες και αγαπημένοι της φίλοι, 

Η Νένα Βενετσάνου, ο Γιάννης Ζουγανέλης,

 η Ντόρα Μπακοπούλου και 

ο Γιάννης Σπανός 

θα μας χαρίσουν σπουδαίες στιγμές σε μια βραδιά αφιερωμένη στην Αρλέτα.

:Καστέλα, Λόφος Προφήτη Ηλία  Χάρτης

Τετάρτη, Ιουλίου 29, 2015

Μίκη Θεοδωράκη Romancero Gitano - Αρλετα











Ο Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα έγραψε το 1928 τη συλλογή αυτή από τσιγγάνικες μπαλάντες σε ύφος της «romance» και χειρίζεται ένα θέμα της γενέθλιας γης του. Εφτά από αυτά τα ποιήματα αυτά απόδωσε στα ελληνικά το 1967 ο Οδυσσέας Ελύτης κρατώντας τα ουσιώδη στοιχεία τους και βάζοντας ομοιοκαταληξίες ώστε να γίνουν τραγούδια. Για τα τραγούδια αυτά, ο κατάλληλος συνθέτης ήταν ασφαλώς ο Μίκης Θεοδωράκης.
Έτσι έγιναν τα τραγούδια αυτά που ο Μίκης προόριζε για την Αρλέτα. Τον Μάρτη του 1967 άρχισαν οι πρόβες με την Αρλέτα κι όλα ήταν έτοιμα για να αρχίσουν οι ηχογραφήσεις τον Απρίλη.

Η 21η Απριλίου όμως πρόλαβε και η δικτατορία απαγόρεψε την μουσική του Θεοδωράκη και τον Θεοδωράκη τον ίδιο –και πολλά άλλα ποιήματα.
Οι ηχογραφήσεις αυτών των τραγουδιών δεν έγιναν τότε, αλλά η Αρλέτα συνέχισε να τα τραγουδά σ’ όλη την διάρκεια της δικτατορίας τόσο στην Ελλάδα –όπου μπορούσε- αλλά και στο εξωτερικό.

Το 1978 μόνο, η Αρλέτα, που συνοδεύει η ίδια τα τραγούδια στην κιθάρα της μαζί με τον κιθαρίστα Βασίλη Ρακόπουλο που σε διάφορα σημεία αυτοσχεδιάζει, αποφάσισε να ηχογραφήσει σε όλη την αρχική τους γνησιότητα αυτά τα τραγούδια από το Romancero Gitano.
Και για να συμπληρωθεί ο δίσκος, ηχογράφησε και τέσσερα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη που αγαπούσε.
Την επιμέλεια της παραγωγής είχε ο Γιώργος Μακράκης και την ηχογράφηση έκανε ο Γιάννης Τριφυλλής.



Τις πληροφορίες αυτές τις πήρα από το εσώφυλλο του δίσκου Romancero Gitano στο οποίο η ίδια η Αρλέτα έχει κάνει ένα υπέροχο σκίτσο του Αντώνιο Τόρρες Χερέντια: περήφανος ωραίος αρρενωπός μα τόσο τρυφερός, καβάλλα σ ένα άλογο, με… «τα κατσαρά του γυαλιστά να πέφτουν στα μάτια του μπροστά»…

Είναι ο δίσκος της Αρλέτας που άκουσα νομίζω περισσότερο, δηλαδή, άπειρες φορές. Και σε βινύλιο και σε CD. Ένας δίσκος σπάνιος και πολύτιμος όπου η συνάντηση της μουσικής του Μίκη με τον Οδυσσέα Ελύτη, ποιητή λεξοπλάστη που έγραψε κυριολεκτικά ποίημα στο ποίημα πάνω του Λόρκα, βρήκε την απόλυτη έκφραση της στην ερμηνεία της Αρλέτας.

Όσοι δεν έτυχε να ακούσετε αυτό τον δίσκο, μην χάσετε αυτή τη μοναδική εμπειρία τρέξτε να τον βρείτε, υπάρχει και σε CD. Όσοι τον ξέρετε ξανακούστε τον! Κάθε ακρόαση όλο και αποκαλύπτει κάτι καινούργιο.


Του Ανέμου και της παινεμένης

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα σε ελεύθερη απόδοση Οδυσσέα Ελύτη
Μίκης Θεοδωράκης
Ερμηνεία:Αρλέτα




Ντέφι χτυπώντας το φεγγάρι
χορεύει κι έρχεται με χάρη
έρχεται μες τις ερημιές
από το φως ασημωμένη
μικρή τσιγγάνα η παινεμένη

Ως τη θωρεί πετιέται απάνω
ο άνεμος ακοίμηστος
Φουνέντες άντρας πονηρός
κοιτάει τη μικρή κοιτάει
κι ολόγλυκα της τραγουδάει

Μικρούλα μου άσε να σηκώσω
το φουστανάκι σου να ειδώ
άσε με λίγο να σ αγγίξω
και της κοιλίτσας σου ν’ ανοίξω
το ρόδο το γαλαζωπό

Πετάει το ντέφι τρομαγμένη
και τρέχει τρέχει η παινεμένη
ξοπίσω της ακολουθεί
άνεμος άντρας που κρατεί
μια σπάθα, σπάθα αστραφτερή

Άκου το κύμα πως στενάζει
ο κάμπος άχου πως χλομιάζει
παίζει των ίσκιων η φλογέρα
μέσα στο σκοτεινό αέρα

Τρέχα παινεμένη τρέχα
κι όπου να ‘ναι θα σε φτάσει
ο άνεμος και θα σ’ αρπάξει
να τον χιμάει από ψηλά
γλείφεται γλώσσες τις εννιά

Στο πρώτο σπίτι η παινεμένη
χώνεται μέσα αλαφιασμένη
την αρωτάνε να τους πει
και κείνη λέει κι ανιστορεί

Ενώ απ’ τη λύσσα του θερίου
γυρνάει ο άνεμος στο κρύο
παίρνει το σπίτι και το ζώνει
τα κεραμίδια του δαγκώνει


 «Του ανέμου και της Παινεμένης». Στίχος Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα σε ελεύθερη απόδοση από Οδυσσέα Ελύτη και μουσική Μίκη Θεοδωράκη από το Romancero Gitano (Τσιγγάνικες μπαλάντες), που ο Μίκης μελοποίησε το 1967 για τη φωνή της Αρλέτας.

Όμως ο δίσκος είδε το φως το 1978 –για ευνόητους λόγους) όταν η Αρλέτα το ηχογράφησε με την κιθάρα της και την κιθάρα του Βασίλη Ρακόπουλου να αυτοσχεδιάζει -ή να κεντά καλύτερα. Η ερμηνεία της Αρλέτας αγγίζει το τέλειο!


Η καλόγρια η μικρή
(δεξι κλικ και νέο παράθυρο)


Στίχοι Federico Garcia Lorca
Μετάφραση: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
 







Βουνά και σύγνεφα μακριά
σ όλα α γύρω σιγαλιά
τα λιόφυτα γαληνεμένα
και τα σπιτάκια ασβεστωμένα

σ ένα αχερόχρωμο πανί
κεντάει η καλόγρια η μικρή
αχου τι όμορφα κεντάει
το χεράκι της πως πάει

Βάνει πουλιά βάνει δεντρά
βάνει και τα άστρα τα χρυσά
βάνει στις τέσσερις τις κόγχες
τέσσερις αγριομολόχες

Σ ένα αχερόχρωμο πανί
κεντάει η καλόγρια η μικρή
μα κάπου- κάπου αναστενάζει
και κάτι με το νου της βάζει


Λίγο το χέρι σταματά
μες τον αέρα και κοιτά
στα μάτια της π’ ανοιγοκλειούν
δυο καβαλάρηδες περνούν

Κι’ ύστερα πάλι στο πανί
ξεσπάει η καλόγρια η μικρή
τι ποτάμια τι χορτάρια
τι ‘λιοτρόπια τι φεγγάρια

πλάσματα της αρεσιάς της
της ονειροφαντασιάς της





Η Παντέρμη

Στίχοι Federico Garcia Loeca
Απόδοση στα ελληνικά Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική Μίκηςεοδωράκης
Ερμηνεία Αρλέτα






Σκάβουν το χώμα οι πετεινοί
σκάβουν ζητώντας την αυγή
την ώρα που απ' τα σκοτεινά

βγαίνει η Παντέρμη και γυρνά



Μαύρη μαυρίλα είν' η ψυχή της

κι ωχρό μπακίρι το πετσί της

τα στήθια της ωσάν τ' αμόνια

που τα χτυπούν χωρίς συμπόνια



-Παντέρμη τι ζητάς εδώ

μόνη σου δίχως σύντροφο;



-Κι αν είναι κάτι να ζητώ
πε μου σε γνοιάζει εσένανε;
Ζητάω κείνο που ζητώ
ζητάω την ίδια εμένανε

-Παντέρμη πες ποιος ο καημός σου
ποιος ο αγιάτρευτος καημός σου;

-Ποιος ο καημός μου; Μαύρη πίσσα
'γίνη η λινή μου η πουκαμίσα
και μες στο σπίτι σαν τρελή
σούρνω το ξέπλεκο μαλλί

-Παντέρμη λούσε το κορμί σου
λούσ' το χελιδονονερό
κι άσε Κυρά μου την ψυχή σου
ασ' τηνε να 'βρει αναπαμό

Άχου τσιγγάνικες ψυχές
όλο κρυφές νεροσυρμές
πίκρες μαζί και θάματα
στα μακρινά χαράματα.


Στίχοι Federico Garcia Loeca
Απόδοση στα ελληνικά Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική Μίκηςεοδωράκης
Ερμηνεία Αρλέτα









Ο Αντώνιο Τόρρες Χερέντια

Εκεί στης ακροποταμιάς
το μονοπάτι περπατάει
κρατώντας βέργα λυγαριάς
και στη Σεβίλλια πάει

τα κατσαρά του γυαλλιστά
πέφτουν στα μάτια του μπροστά
στην όψη του είναι μελαψός
από του φεγγαριού το φως

Κάποτε λίγο σταματά
κόβει λεμόνια στρογγυλά
τα ρίχνει του νερού να στρωσει
και να το χρυσαφώσει

εκεί στης ακροποταμιάς
το μονοπάτι να τον φτάνουν
κάτω απ τα κλώνια μιας φτελιάς
χωροφυλάκοι και τον πιάνουν

Από βραδύς η ώρα οκτώ
τον σέρνουν σε κελί μικρό
απόξω κάθονται φυλάνε
πίνουν ρακί και βλαστημάνε

Κάποτε λίγο σταματά
κόβει λεμόνια στρογγυλά
τα ρίχνει του νερού να στρωσει
και να το χρυσαφώσει



Ο θάνατος του Αντόνιο Τόρες Χερέντια (Ανέκδοτη ηχογράφηση)





Ξάφνου στον ποταμό από πέρα φωνές ξεσκίσαν τον αγέρα.
Έμπηγε κάπρου δαγκωνιές μες στα ψηλά ποδήματα
χίμαγε κι έκανε βουτιές σαν δελφινιού πηδήματα.

Η τραχηλιά του η κρεμεζιά μούσκεψε μες στα αίματα
μα οι κάμες ήταν ήταν έξι και δεν εμπόραε πια ν’ αντέξει.

Αχ, Αντονίτο Ελ Καμπορίο, φεγγαρομελαμψέ μου
κι ασπρογαρούφαλέ μου.

Αχ, Αντονίτο Ελ Καμπορίο, π’ άξιζες μια βασίλισσα
μνημόνεψε την Παναγιά τι τώρα θα σε φάει το κρύο
τι τώρα θα πεθάνεις πια.

Στην άκρη εκεί του ποταμού τρεις γλώσσες βγήκε το αίμα του
τρεις γλώσσες βγήκε το αίμα του στην άκρη εκεί του ποταμού
κι ανάγειρε την κεφαλή με τα σφιγμένα χείλη
και τότε πια καμιά φωνή μόνο εφωτίστη ο ουρανός

κι άγγελος βεργολυγερός ήρθε και τ’ άναψε καντήλι.



Γιώργος Παπαστεφάνου

Το «Romancero Gitano» του Μίκη Θεοδωράκη, στηριγμένο στην ποίηση του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα και με απόδοση του Οδυσσέα Ελύτη στα ελληνικά, επρόκειτο να ηχογραφηθεί σε δίσκο με την Αρλέτα, αλλά με την 21η Απριλίου του 1967 το σχέδιο ναυάγησε. Ωστόσο, η Αρλέτα είχε μάθει τα τραγούδια και τα ‘λεγε στην παρέα με την κιθάρα της – καμιά φορά και στις μπουάτ που εμφανιζόταν, αφού τα τραγούδια ήταν άγνωστα. Κάπως έτσι τα πρωτάκουσα κι εγώ και βεβαίως τα ερωτεύθηκα!

Σκέφτηκα λοιπόν τότε, να τα ηχογραφήσουμε σε στούντιο, μόνο και μόνο για να υπάρχουν. Ο φίλος ηχολήπτης Θοδωρής Χρυσανθόπουλος δέχθηκε πρόθυμα να γίνει συνεργός κι έτσι το Σάββατο 30 Οκτωβρίου του 1971, 7 με 9 το βράδυ, στο στούντιο ECHO του Κοσμά, με κλειδαμπαρωμένες τις πόρτες, η Αρλέτα με την κιθάρα της, είπε και τα επτά τραγούδια του «Ρομανθέρο», με το δικό της απαράμιλλο τρόπο. Επτά χρόνια αργότερα, το 1978, όταν τα τραγούδια του Θεοδωράκη κυκλοφορούσαν πια ελεύθερα, η Αρλέτα ξαναηχογράφησε το «Ρομανθέρο Χιτάνο» στην εταιρία «Λύρα», έχοντας δίπλα της στην δεύτερη κιθάρα τον Βασίλη Ρακόπουλο. 

Στη δική μας, πρώτη εγγραφή, τη φωνή της Αρλέτας πλαισιώνουν σκίτσα του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα και κάποιες εικόνες παρμένες μέσα από το περιοδικό «Θέατρο» του Κώστα Νίτσου, από το τεύχος που ήταν αφιερωμένο στον αδικοχαμένο ποιητή.




Αρλέτα - "του πικραμένου"




Εικοσιτρείς του Θεριστή
στου Πικραμένου την αυλή
πάνε και λεν, πάνε και λένε:
«Αν το μπορείς δυστυχισμένε,
στο περιβόλι σου έβγα απόψε
και τα λουλούδια σου όλα κόψε.

Γράψε στη θύρα σου σταυρό
βάλε από κάτω τ’ όνομά σου
τι θα φουντώσουν στα πλευρά σου
ταχιά τσουκνίδες κι αγριάδες.

Πάρε κεριά, πάρε λαμπάδες
μάθε τα χέρια να σταυρώνεις
κι απάνω από την ερημιά
γέψου της νύχτας τη δροσιά
τι πριν περάσουν μήνες δυο
θα κείτεσαι στο σάβανο».

Στους ουρανούς ταχιά προβαίνει
ο ταξιάρχης και πηγαίνει
πού `χει το σύννεφο σπαθί
στράφτει και πάει και δε μιλεί.

Εικοσιτρείς του Θεριστή
μέσα στην έρμη την αυλή
τα μάτια ανοίγει ο Πικραμένος
της μοίρας ο σημαδεμένος
κι εικοσιτρείς τ’ Αυγούστου
γέρνει και τα πικροσφαλεί.