4 πρεμιέρες του Φοίβου Δεληβοριά στη Θεσσαλονίκη
θα είναι καλεσμένη
στην τρίτη πρεμιέρα του Φοίβου Δεληβοριά
στο Stage του Μύλου
την Παρασκευή 15 Μαΐου.
Η ομοιοπαθητική του Φοίβου Δεληβοριά με τις 10 πρεμιέρες στην Αθήνα συνεχίζεται και στην Θεσσαλονίκη. 4 πρεμιέρες αυτή τη φορά με εκλεκτούς καλεσμένους. Αργύρης Μπακιρτζής, Κωστής Μαραβέγιας, Αρλέτα και Μάρθα Φριντζήλα θα συνεχίσουν τη "θεραπεία" μαζί του. Στις 8, 9, 15 και 16 Μαΐου αντίστοιχα, στο Stage του Μύλου στη Θεσσαλονίκη.
Τώρα είναι η σειρά της Θεσσαλονίκης να τη ζηλέψουμε… Όσοι θα βρίσκεστε εκεί τριγύρω,
ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΤΕ να χάσετε τη βραδιά με την ΑΡΛΕΤΑ
γιατί η χημεία στην Αθήνα ήταν τέλεια.
Να θυνηθούμε λίγο τι έγινε στο γυαλινο;
Μεταφέρω από το blog soundmag
ένα χορταστικό αφιέρωμα στις σπάνιες αυτές συναντήσεις, κάποιες εκ των οποίων θα εππεκταθούν και στη Σαλονίκη, στο Μύλο
Παρασκευή 20/2 - Αρλέτα Ήταν η πρεμιέρα στην οποία επικράτησε το αδιαχώρητο. Οι κρατήσεις είχαν ολοκληρωθεί από τις πρώτες ημέρες ανακοίνωσης του guest ενώ πολλοί ήταν αυτοί που κατά την είσοδο ενημερώθηκαν ότι απλά «δεν υπήρχε διαθέσιμος χώρος». Απόλυτα δικαιολογημένα γεγονότα όταν μιλάμε για την Αρλέτα. Αγαπημένη τραγουδίστρια και τραγουδοποιός που ανησυχήσε πολύ κόσμο όταν τέτοιο καιρό πριν ένα χρόνο είχε ανακοινωθεί ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Το ανέβασμα της αυλαίας με την έναρξη του 2ου μέρους αποκάλυψε μια καρέκλα με μαξιλάρι και ένα μικρόφωνο που πάνω του δέσποζε ένας τεράστιος ηλίανθος.
Η Αρλέτα εμφανίστηκε λίγα δευτερόλεπτα μετά, με φανερά σημάδια κόπωσης και δυσκινησίας - αποτελέσματα της περιπέτειας που αντιμετώπισε.
Ήταν τόσο μεγάλη η συγκίνηση που η πλειοψηφία του κοινού την υποδέχτηκε όρθιο, χειροκροτώντας για αρκετή ώρα πράγμα που την εξέπληξε. Το εξέφρασε άλλωστε και η ίδια αργότερα: «δεν ήξερα πόσο πολύ με αγαπάτε». Κατά τα τ' άλλα ήταν η ίδια. Η ίδια φράντζα μέσα στα μάτια, το ίδιο humor, ο αυτοσαρκασμός, η αξιοπρέπεια, ο τρόπος που τραγουδούσε και έπαιζε κιθάρα. Διηγήθηκε ιστορίες προλογίζοντας τα τραγούδια της, αλλά στάθηκε και σε μια άλλη, ξεχωριστή ιστορία: Το ταξίδι της στον άλλο κόσμο, πήγε και ήρθε κυριολεκτικά.
Ευχαρίστησε δημόσια τους (παρόντες) γιατρούς της που έσωσαν το μυαλό, τη φωνή, την ύπαρξή της. Και μετά ο λόγος δόθηκε στη μουσική. Μαζί της δύο υπέροχοι μουσικοί σε κιθάρα (ένα περίεργο είδος κιθάρας σε εμφάνιση) και κρουστά/πνευστά, οι οποίοι καθ' όλη τη παραμονή τους στην σκηνή - πέρα από τις μουσικές τους δεξιότητες - βοηθούσαν σε ο,τιδήποτε χρειαζόταν την Αρλέτα..
Ξεκίνησε με «Τα μικρά παιδιά», ενώ συνέχισε με «Τα ήσυχα βράδια» που φόρτισε με ρομαντισμό την ατμόσφαιρα και κάποια άλλα όπως, το «Έρχεται κρύο», η αγαπημένη «Εκδρομή», το «Τσάι γιασεμιού», «Δρόμοι παλιοί» και «Μια φορά θυμάμαι». Στο τέλος τραγούδησε ένα νέο τραγούδι που μιλούσε για τα Εξάρχεια των δικών της αναμνήσεων σε στίχους Σάννυ Μπαλτζή. Ξέρω ότι δεν είναι ευγενικό εκ μέρους του κοινού να ζητούν επίμονα την εκτεταμένη παραμονή της Αρλέτας στην σκηνή όμως η αγάπη του γι' αυτήν το δικαιολογεί έστω και λίγο.
Ο Φοίβος και οι μουσικοί του συνέχισαν το δικό τους πρόγραμμα αφήνοντάς την λίγο να ξεκουραστεί γιατί προφανώς το είχε ανάγκη. Στο encore τα χειροκρότηματα και οι φωνές από ανθρώπους κάθε ηλικίας ξανάφεραν την Αρλέτα στην σκηνή που αυτή τη φορά είχε δύο καρέκλες. Οικοδεσπότης και guest (μεταξύ μας.. όχι και τόσο guest η Αρλέτα!) δίπλα δίπλα, με τον ηλίανθο ανάμεσά τους, να τους φωτίζει. Σαν μητέρα με γιο έμοιαζαν και το παραδέχτηκαν και οι ίδιοι. Είπαν μαζί τα «Πλατεία Αμερικής», το... κατηργημένο «Τραγούδι της δραχμής», τα «Batida de Coco» και «Μπαρ το Ναυάγιο» στα οποία καταγράφεται η εμπειρία της Αρλέτας στα μπαρ όπου πήγαινε και παρατηρούσε τον κόσμο. Η «Σερενάτα» τραγουδήθηκε με πρώτους στα φωνητικά όλους εμάς και την ίδια να κρατά τη δική της γατούλα - αυτή τη φορά σε μαριονέτα! Το τελευταίο τραγούδι θαρρώ πως ήταν συμβολικό. «Είμαστε αλάνια» του Βασίλη Τσιτσάνη με την Αρλέτα όρθια αυτή τη φορά, μας αποχαιρέτησε με το δικό της ξεχωριστό πείσμα: «Δεν την τρομάζουν οι φουρτούνες τη δική μας ράτσα»!!!
Ευχαριστούμε την Αρλέτα για το μάθημα ζωής που μετέδωσε!
