Τρίτη, Απριλίου 14, 2009

Η χημεία του Φοίβου Δεληβοριά και της Αρλέτας, συνεχίζεται στη Θεσσαλονίκη


4 πρεμιέρες του Φοίβου Δεληβοριά στη Θεσσαλονίκη
Η Αρλέτα
θα είναι καλεσμένη
στην τρίτη πρεμιέρα του Φοίβου Δεληβοριά
στο Stage του Μύλου
την Παρασκευή 15 Μαΐου.
Η ομοιοπαθητική του Φοίβου Δεληβοριά με τις 10 πρεμιέρες στην Αθήνα συνεχίζεται και στην Θεσσαλονίκη. 4 πρεμιέρες αυτή τη φορά με εκλεκτούς καλεσμένους. Αργύρης Μπακιρτζής, Κωστής Μαραβέγιας, Αρλέτα και Μάρθα Φριντζήλα θα συνεχίσουν τη "θεραπεία" μαζί του. Στις 8, 9, 15 και 16 Μαΐου αντίστοιχα, στο Stage του Μύλου στη Θεσσαλονίκη.
Τώρα είναι η σειρά της Θεσσαλονίκης να τη ζηλέψουμε… Όσοι θα βρίσκεστε εκεί τριγύρω,
ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΤΕ να χάσετε τη βραδιά με την ΑΡΛΕΤΑ
γιατί η χημεία στην Αθήνα ήταν τέλεια.
Να θυνηθούμε λίγο τι έγινε στο γυαλινο;

Μεταφέρω από το blog soundmag
ένα χορταστικό αφιέρωμα στις σπάνιες αυτές συναντήσεις, κάποιες εκ των οποίων θα εππεκταθούν και στη Σαλονίκη, στο Μύλο

Παρασκευή 20/2 - Αρλέτα Ήταν η πρεμιέρα στην οποία επικράτησε το αδιαχώρητο. Οι κρατήσεις είχαν ολοκληρωθεί από τις πρώτες ημέρες ανακοίνωσης του guest ενώ πολλοί ήταν αυτοί που κατά την είσοδο ενημερώθηκαν ότι απλά «δεν υπήρχε διαθέσιμος χώρος». Απόλυτα δικαιολογημένα γεγονότα όταν μιλάμε για την Αρλέτα. Αγαπημένη τραγουδίστρια και τραγουδοποιός που ανησυχήσε πολύ κόσμο όταν τέτοιο καιρό πριν ένα χρόνο είχε ανακοινωθεί ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας.

 

Το ανέβασμα της αυλαίας με την έναρξη του 2ου μέρους αποκάλυψε μια καρέκλα με μαξιλάρι και ένα μικρόφωνο που πάνω του δέσποζε ένας τεράστιος ηλίανθος.
Η Αρλέτα εμφανίστηκε λίγα δευτερόλεπτα μετά, με φανερά σημάδια κόπωσης και δυσκινησίας - αποτελέσματα της περιπέτειας που αντιμετώπισε.
Ήταν τόσο μεγάλη η συγκίνηση που η πλειοψηφία του κοινού την υποδέχτηκε όρθιο, χειροκροτώντας για αρκετή ώρα πράγμα που την εξέπληξε. Το εξέφρασε άλλωστε και η ίδια αργότερα: «δεν ήξερα πόσο πολύ με αγαπάτε». Κατά τα τ' άλλα ήταν η ίδια. Η ίδια φράντζα μέσα στα μάτια, το ίδιο humor, ο αυτοσαρκασμός, η αξιοπρέπεια, ο τρόπος που τραγουδούσε και έπαιζε κιθάρα. Διηγήθηκε ιστορίες προλογίζοντας τα τραγούδια της, αλλά στάθηκε και σε μια άλλη, ξεχωριστή ιστορία: Το ταξίδι της στον άλλο κόσμο, πήγε και ήρθε κυριολεκτικά.

Ευχαρίστησε δημόσια τους (παρόντες) γιατρούς της που έσωσαν το μυαλό, τη φωνή, την ύπαρξή της. Και μετά ο λόγος δόθηκε στη μουσική. Μαζί της δύο υπέροχοι μουσικοί σε κιθάρα (ένα περίεργο είδος κιθάρας σε εμφάνιση) και κρουστά/πνευστά, οι οποίοι καθ' όλη τη παραμονή τους στην σκηνή - πέρα από τις μουσικές τους δεξιότητες - βοηθούσαν σε ο,τιδήποτε χρειαζόταν την Αρλέτα..

Ξεκίνησε με «Τα μικρά παιδιά», ενώ συνέχισε με «Τα ήσυχα βράδια» που φόρτισε με ρομαντισμό την ατμόσφαιρα και κάποια άλλα όπως, το «Έρχεται κρύο», η αγαπημένη «Εκδρομή», το «Τσάι γιασεμιού», «Δρόμοι παλιοί» και «Μια φορά θυμάμαι». Στο τέλος τραγούδησε ένα νέο τραγούδι που μιλούσε για τα Εξάρχεια των δικών της αναμνήσεων σε στίχους Σάννυ Μπαλτζή. Ξέρω ότι δεν είναι ευγενικό εκ μέρους του κοινού να ζητούν επίμονα την εκτεταμένη παραμονή της Αρλέτας στην σκηνή όμως η αγάπη του γι' αυτήν το δικαιολογεί έστω και λίγο.

Ο Φοίβος και οι μουσικοί του συνέχισαν το δικό τους πρόγραμμα αφήνοντάς την λίγο να ξεκουραστεί γιατί προφανώς το είχε ανάγκη. Στο encore τα χειροκρότηματα και οι φωνές από ανθρώπους κάθε ηλικίας ξανάφεραν την Αρλέτα στην σκηνή που αυτή τη φορά είχε δύο καρέκλες. Οικοδεσπότης και guest (μεταξύ μας.. όχι και τόσο guest η Αρλέτα!) δίπλα δίπλα, με τον ηλίανθο ανάμεσά τους, να τους φωτίζει. Σαν μητέρα με γιο έμοιαζαν και το παραδέχτηκαν και οι ίδιοι. Είπαν μαζί τα «Πλατεία Αμερικής», το... κατηργημένο «Τραγούδι της δραχμής», τα «Batida de Coco» και «Μπαρ το Ναυάγιο» στα οποία καταγράφεται η εμπειρία της Αρλέτας στα μπαρ όπου πήγαινε και παρατηρούσε τον κόσμο. Η «Σερενάτα» τραγουδήθηκε με πρώτους στα φωνητικά όλους εμάς και την ίδια να κρατά τη δική της γατούλα - αυτή τη φορά σε μαριονέτα! Το τελευταίο τραγούδι θαρρώ πως ήταν συμβολικό. «Είμαστε αλάνια» του Βασίλη Τσιτσάνη με την Αρλέτα όρθια αυτή τη φορά, μας αποχαιρέτησε με το δικό της ξεχωριστό πείσμα: «Δεν την τρομάζουν οι φουρτούνες τη δική μας ράτσα»!!!

Ευχαριστούμε την Αρλέτα για το μάθημα ζωής που μετέδωσε!

15 σχόλια:

BOSKO είπε...

καλημέρα!
στα άσματα & μιάσματα θα βρείτε ολόκληρη τη συνέντευξη της αρλέτας!
καλό πάσχα σε όλους!

Ανώνυμος είπε...

Στο νέο τεύχος του Διφώνου υπάρχει μία μίνι συνέντευξη της Αρλέτας για το νέο της δίσκο...

Ανώνυμος είπε...

Την έχει πάρει ο Μιχάλης Γελασάκης και πραγματικά είναι πολύ όμορφο να διαβάζεις την Αρλέτα ότι και να λέει. Είναι στις πρώτες σελίδες του περιοδικού και λέει μερικά πράγματα και ο παραγωγός της Γιώργος Μακράκης...

cle είπε...

Παιδιά αυτό είναι υπέροχο. Ευχαριστώ για όλες τις πολύτιμες πληροφορίες. Θα τις αναρτήσω άμεσα.

φιλιά

quartier libre είπε...

@
φιλιά κι αγάπη στέλνω :)

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !

cle είπε...

quartier:

ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ
ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ
ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ

Κι όχι μόνο Ανάστασταση αλλά και ΑΝΑΤΑΣΗ

Ανώνυμος είπε...

Κλε. Τρέξε και πάλι να πάρεις το Δίφωνο γιατί είναι αλήθεια ότι υπάρχει μίνι συνέντευξη της Αρλέτας για το νέο της δίσκο που είναι και διπλός και θα κυκλοφορήσει το χειμώνα που έρχεται. Επίσης έχει και ένα χειρόγραφο από τη ίδια ένα ρεφρέν από ένα καινούργιο της τραγούδι.

Υ.Γ υπάρχουν και δυο εξαιρετικά δισκάκια στο περιοδικό ΦΛΕΡΥ ΝΤΑΝΤΩΝΑΚΗ και του υπέροχου ποιητή ΝΙΚΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ και έχει δυο τραγούδια που είπε η Αρλέτα από το δίσκο Περίπου ξέρεις το Black and White και το William George Allum.

Υ.Γ 2 ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Πέτρος

Ανώνυμος είπε...

Κλε. Τρέξε και πάλι να πάρεις το Δίφωνο γιατί είναι αλήθεια ότι υπάρχει μίνι συνέντευξη της Αρλέτας για το νέο της δίσκο που είναι και διπλός και θα κυκλοφορήσει το χειμώνα που έρχεται. Επίσης έχει και ένα χειρόγραφο από τη ίδια ένα ρεφρέν από ένα καινούργιο της τραγούδι.

Υ.Γ υπάρχουν και δυο εξαιρετικά δισκάκια στο περιοδικό ΦΛΕΡΥ ΝΤΑΝΤΩΝΑΚΗ και του υπέροχου ποιητή ΝΙΚΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ και έχει δυο τραγούδια που είπε η Αρλέτα από το δίσκο Περίπου ξέρεις το Black and White και το William George Allum.

Υ.Γ 2 ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Πέτρος

cle είπε...

@Πέτρο, καλά ε! Σε ονομάζω επίτιμο Πρόεδρο του virtual Fun Club της Αρλέτας:

Πώς πάει ο Στρατος; Είδες πως περνά ο καιρός!

Ανώνυμος είπε...

Κλελια καταρχάς να σε ευχαριστήσω για το ενδιαφέρων σου! [ με συγκινεί ] το πως παει άστο χαλιά μαύρα με κάνει το σινάφι του στρατού, μέχρι που σκέφτομαι να πάρω αναστολή. Γιατί συνεχεία με μεταθέτουν από τον ένα τόπο στο άλλο θέλω μια σταθερότητα αλλά άστο αυτό. Αλλά ευτυχώς δεν έχω χάσει την ψυχή μου ούτε σταμάτησα να γελάω ευτυχώς που είμαι αναίσθητο άτομο όσον αφορά κάτι τέτοιες συμπληγάδες. Κοροϊδεύω συνεχεία τους μόνιμους [ καλά τους κάνω ε;]
Δες αλήθεια που είπα σε ένα λοχαγό βγήκα αναφορά γιατί άκουγα τραγούδια στη Σκόπια άκουγα το ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΩ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ του Παπακωσταντινου και εκεί που με έπρηζε με ρωτάει – Γιατί πήρες το κινητό στην σκοπιά ; του απάντησα – Δεν μου μένει άλλη ενέργεια να ασχοληθώ επί του θέματος είμαι ΚΟΥΡΈΛΙ.
Μου αφιέρωσε ένας φίλος λίγο μεγαλύτερος μου ένα τραγούδι της Τάνιας Τσανακλιδου το Αλλιώτικη μέρα στο’ αφιερώνω αν έχεις και εσύ τις μαύρες σου και θες κάτι που θα σε κάνει να βλέπεις την κάθε μέρα διαφορετικά.
Πέτρος

Στίχοι: Τασούλα Θωμαΐδου
Μουσική: Τάκης Μπουγάς
Πρώτη εκτέλεση: Τάνια Τσανακλίδου

Ξύπνησα κεφάτη το πρωί
έδιωξα από πάνω μου την γκρίνια
έγιναν τα μάτια μου λουστρίνια
πήρα τη ζωή μου απ' την αρχή

Κοίταξα την πόλη τρυφερά
έδιωξα το σύννεφο το γκρίζο
ένιωσα σαν άστρο να γυαλίζω
μέσα σ' ανθρωπάκια σκοτεινά

Αλλιώτικη μέρα ανάβω φωτιά
σου λέω καλημέρα σε παίρνω αγκαλιά
Αλλιώτικη μέρα καλό ξαφνικό
μαζί μ' όλα τ' άλλα κι εμένα αγαπώ
μ' αγαπώ

Μέτρησα τον κόσμο δυο φορές
μέσα στα απλά ειν' τα ωραία
όπως όταν είμαστε παρέα
τι καλό που κάνει ένας καφές

Μέσα από παράπονα συρτά
ξέφυγε κι αλλάζει η ζωή μου
σήμερα γιορτάζει η ψυχή μου
κι όλα θα τα δω χρωματιστά

Αλλιώτικη μέρα ανάβω φωτιά
σου λέω καλημέρα σε παίρνω αγκαλιά
Αλλιώτικη μέρα καλό ξαφνικό
μαζί μ' όλα τ' άλλα κι εμένα αγαπώ
μ' αγαπώ
ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΤΟ ΣΤΕΛΝΩ ΑΥΤΟ ΣΤΟ ΜΠΛΟΚ ΤΗΣ ΑΡΛΕΤΑΣ ΑΛΛΑ ΞΕΧΑΣΑ ΠΩΣ ΣΤΕΛΝΕΙΣ ΜΑΙΛ.

quartier libre είπε...

@
ΠΟΙΌς ΈΧΕΙ ΤΙς ΜΑΎΡΕς ΤΟΥ ;!
Cle, καλά είσαι ;
θες να βάλω τις φωνές ;
καλά είσαι ;

:)

cle είπε...

@Πέτρο είδες μ ένα τραγούδι πόσα ξορκίζεις; Σ ευχαριστώ, για το τραγούδι!

cle είπε...

@quartier :( :Ι :) :D

Ευάγγελος είπε...

Αφιερωμένο σε όλους τους φίλους της μοναδικής ΑΡΛΕΤΑΣ! http://www.youtube.com/watch?v=ef68tge_g-c

Ανώνυμος είπε...

Γεια σου κλε

Αντρη