Σάββατο, Ιουλίου 07, 2007

Πάμε παραλία...

Την Κυριακή 8 Ιουλίου και ώρα 7 το απόγευμα, θα είστε όλοι έξω από τη Βουλή για να απαιτήσετε την αναδάσωση όλων των καμένων εκτάσεων!
Κι επειδή δεν μπορώ να είμαι εκεί, πρέπει κάπως να... παρηγορηθώ, η γυναίκα.
Έγραψα λοιπόν ένα αλΛέγκρο τραγουδάκι σε ρυθμό 2/4 και..

Πάμε παραλία, στην Πάφο, στα λουτρά της Αφροδίτης...



Ο τροχός ο φουσκωτός μου


Τον τροχό το φουσκωτό μου πήρα πάλι αγκαλιά
το λαδάκι, το ψαθάκι και δε θέλω συντροφιά.
Για τη θάλασσα κινάω και βουτάω στα βαθιά
σαν ψαράκι, σα λαβράκι να ‘μαι μόνη μου ξανά.

Μες τα κύματα παλεύω μα κρατάω αναπνοή
κι ο τροχός ο φουσκωτός μου προσπαθεί να μην πνιγεί.
Μες τα κρίματα γυρεύω την αιτία της φυγής,
να την πνίξω να ησυχάσω σαν δεινός κολυμβητής

Μόνη κάτω από τον ήλιο μες το κέντρο ακριβώς,
για να ψήσω το κορμί μου όπως κάηκα κι εγώ.
Ένα έγκαυμα ακόμη στην καρδιά είναι σοβαρό,
μα η κρέμα στο κορμί μου θα το ‘γιάνει ΚΑΙ αυτό.

Μες τα κύματα παλεύω μέρα νύχτα στη ζωή
κι ο τροχός ο φουσκωτός μου δίπλα σαν πιστό σκυλί.
Μες τα κρίματα γυρεύω μια αιτία για να βρω,
να την πνίξω να ησυχάσω που δεν είσαι πια εδώ.



16 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Καλό μπάνιο και καλές βουτιές όσο υπάρχουν θάλασσες καθαρές, γιατί για δάση στέρεψαν τα δάκρυα.
Κάνε μια βουτιά για τους μόνους, αδικημένους και διωκόμενους του κόσμου μας.

quartier libre είπε...

Να περάσεις καλά.
θα είναι, σα να σ' έχουμε κοντά.

Μαριλένα είπε...

Κλέλια μου, καλημέρα.
Ερχομαι να σε χαιρετίσω μιας και μεθαύριο α-να-χω-ρού-με επιτέλους.

Πολλα πολλά φιλιά, καλα να περάσεις κι εσύ στο ταξίδι σου, να ξεκουραστείς απ' τη δουλειά, να κουραστείς απ' τη χαρά και να συναντηθούμε ξανά, ίσως τον Αύγουστο. :))))

Σπύρος Σεραφείμ είπε...

Ένα έγκαυμα ακόμη στην καρδιά είναι σοβαρό. Αλλά δε βαριέσαι, το έγκαυμα ο καμένος δεν το φοβάται!
καλά να περάσεις, Κλέλια μου!

BeeHappy είπε...

Όχι στα βαθειά κοπελιά μου.

αμμος είπε...

Βρε Κλέλια τι είναι αυτό με σένα, τρεις τέσσερις μέρες την έκανα από τη μπλογκόσφαιρα, επίστρέφω, βρίσκω και υπερπαραγωγή με Κατσιμιχαίους, και μουσικές νοσταλγίες και πρωτότυπο ποίημα από τα χεράκια σου! Είσαι προκομμένη, όχι αστεία. Και η υπερπαραγωγή μου άρεσε πολύ και το ποιηματάκι έχει ένα πικρό χιούμορ που είναι χαρακτηριστικό σου κάποιες φορές. Λοιπόν, καλή βδομάδα, και να περνας καλά!

[Βρήκα σπίτι στο Βύρωνα, από 20 Ιούλη και μετά γίνομαι Αθηναίος!]

Για την Αρλέτα είπε...

@ Ανώνυμο: Σ ευχαριστώ πολύ. Για τους μόνους, τους αδικημένους «βουτάω» μια ζωή…
αλλά γιατί ανώνυμο;


@quartier: Θα ήθελα να ήμουνα κοντά, δεν ξέρεις πόσο…
Ενημερώστε με αν μπορείτε μέσω των blog σας.

@ Μαριλενάκι, καλά να πάτε, όμορφα να περάσετε, δυνατά να ‘ρθείτε. Εδώ πάλι θα βρεθούμε, όλα τα ζουζούνια…
Από κει ο ένας από δω ο άλλος, παραπέρα ο παράλλος να ανανεωθούμε.
Θα μου λείψεις,

Για την Αρλέτα είπε...

@Sir Spyro: Από τέτοια εμείς αντέχουμε, τα δάση μας δεν ξέρω…
Καλά να περνάς, όπου και να σαι, μ’ ένα τιμόνι στο ένα χέρι και ένα τσιγάρο στο άλλο. Ωχ… έχουμε πρόβλημα, θες κι ένα για την κούκλα αγκαλιά. Θέσε τις προτεραιότητές σου -γμτ γιατί πρέπει να διαλέγουμε αφού τα θέλουμε όλα; Εσύ ξέρεις.
όπως τα θες.

@ Ευτυχισμένε μου Μελισσοκόμε, μη με φοβάσαι, στο νερό γίνομαι ψάρι.
Πρόσεχε τις μελισσούλες σου γιατί τις αγαπάς.

Για την Αρλέτα είπε...

@Aμμόχωστε καλέ μου κατ αρχήν χαίρομαι πολύ πολύ που θα πας Αθήνα και που βρήκες σπίτι. Στις 21 Ιούλη που θα επιστρέψω και θα τα πούμε, για τη νέα σου dolce vita in Athens by night.

Ναι, το πικρό το χιούμορ το χω το άτιμο. Ακόμη και στα ανάλαφρα στιχάκια – τραγουδάκια.

φιλάκια

αμμος είπε...

Κλέλια μου, δεν κατάλαβα, επιστρέφεις σπίτι σου στις 21 ή θα έρθεις Αθήνα; Να περάσεις καλά ό,τι κι αν κάνεις πάντως.

Για την Αρλέτα είπε...

Όχι αγάπη μου, έκοψα ειητήριο για Παρίσι 16 - 21 Ιουλίου!!!
Τα βροντάω και φεύγω...
Θα τριγυρνάω γύρω απ τον Σηκουάνα για 5 μέρες, YES!

Για την Αρλέτα είπε...

Να σου πω, δεν θα με χάλαγε η Αθήνα, γιατί την λατρεύω αλλά η παρέα ψήφισε... (τράβα με κι ας κλαίω) 5 μέρες για Παρίσι είναι λίγο, πολύ λίγο. Πως να χωρέσουν εφτά χρόνια;

αμμος είπε...

Καλή μου χαίρομαι πολύ για σένα! Θα τα ξαναπούμε μέχρι να φύγεις, φιλάκια!

Μαριλένα είπε...

Mια τελευταία ματιά μπηκα να ρίξω και να ξαναευχηθώ :)))

άμμος, θα γίνουμε γείτονες;!
Εγώ μένω Παγκράτι, συνορεύουμε δηλαδή..
Τι καλά, ε; :))

en vain encre είπε...

μου άρεσαν πολύ το ποιηματάκι.

το περίμενα βέβαια :)

en vain encre είπε...

αρεσΕ