Χρυσαυγή Μανώλης Λιδάκης - Αρλέτα

*
*
Χρυσαυγή

στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
μουσική: Αρλέτα
Σε μάλωσα, σου μίλησα βαριά
σ' αυτή τη γη,
που κολασμένη όλο γυρίζει,
τον εαυτό της, λες και ορίζει
σε μάλωσα, σου μίλησα βαριά!

Άλλο χάραμα - κι άλλο χαραυγή
άλλο άντρας και γυναίκα
τέλος κι αρχή
άλλο χάραμα - κι άλλο χρυσαυγή
τόνα είναι τ' όνομά σου
τ' άλλο η ψυχή.

Κι απόψε που μετάνιωσα κρυφά
και καρτερώ
να μας σκεπάσει αγαπημένα
το βράδυ αυτό:
σβήσε το φως στα πεπρωμένα!

Άλλο χάραμα - κι άλλο χαραυγή
άλλο άντρας και γυναίκα
τέλος κι αρχή
άλλο χάραμα - κι άλλο χρυσαυγή
τόνα είναι τ' όνομά σου
τ' άλλο η ψυχή.



Τη Χρυσαυγή έγραψε η Λίνα Νικολακοπούλου, με αφορμή ένα παλιό δημοσίευμα στην εφημερίδα «Τα Νέα». Μια ιστορία οριακή όπου οι άνθρωποι ξεπερνούν κάθε φραγμό κι αφήνουν αναπάντητα ερωτήματα, ανοικτές πληγές που οπλίζουν το χέρι κατά του συντρόφου τους.
Ο σύζυγος της Χρυσαυγής την έσφαξε χωρίς κανένα ιδιαίτερο λόγο…

Κι αν κάποιος έχει το LP «Ούτε που ρώτησα» του Μανώλη Λιδάκη παρακαλώ γράψτε μου το σχόλιο για το τραγούδι αυτό γιατί δεν το βρίσκω. Θυμάμαι ότι η Λίνα Νικολακοπούλου έγραψε τους στίχους τους οποίους εμπιστεύθηκε στην Αρλέτα για να τους ολοκληρώσει με τη μουσική της. Και συνόδεψε η ίδια τον Λιδάκη στο ρεφραίν που ακούγεται σαν παραμιλητό, σαν προσευχή, σαν λιτανεία για ν’ αναπαυθεί η ψυχή της Χρυσαυγής…

Και πόσο ταιριάζουν μαζί οι φωνές του Λιδάκη και της Αρλέτας!
Σπάνιο τραγούδι εύθραυστο και πολύτιμο, όσο και οι ψυχές των ανθρώπων…


Updated

Ο φίλος Πέτρος από τη Λευκωσία έστειλε για μας τις πληροφορίες που έψαχνα και να τες

Στις 14/8/86 ο γράφων, ψάχνοντας για πολικό-λαογραφικό υλικό μέσα << στα ψιλά >> της Ιστορίας του Ελληνικού Τύπου, βρήκε στο ΒΗΜΑ ( εκδότης : Χ.Δ ΛΑΜΡΑΚΗΣ Δ/ΝΤΗΣ : Α. ΔΗΜΑΚΟΣ, Δ/ΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ : Λ.Β ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ) της 28ΗΣ Μαΐου 1964 την εξής ειδησούλα : Χωρικός 85 ετών έξυλοκόπησε άγρια την σύζυγο του ! ΠΑΤΡΑΙ 28. Του ανταποκριτού μας. - Στο χωρίο Ίσωμα Αχαΐας, ο Ιω. Παρακευόπουλος, ετών 85, << έσπασε στο ξύλο >> την γρηά γυναίκα του Χρυσαυγή, ετών 70 με την όποια βρισκόταν σε διάσταση. Η Χρυσαυγή μετεφέρθη την νύκτα, σε αφασία στο νοσοκομείο Πατρών. Η Χρυσαυγή, είχε έρθει στο σπίτι του Παρασκευόπουλου όταν έμαθε ότι ο άνδρας της πήρε την αγροτική του σύνταξη και του ζήτησε το μερίδιο της. Τότε ο Παρασκευόπουλος αντί άλλης απαντήσεως , την έπιασε απ’ τα μαλλιά και την γρονθοκόπησε αγρίως. Ο Παρασκευόπουλος μετά την πράξη του εξαφανισθεί και καταζητείται απ’ την χωροφυλακή Την επόμενη ειδοποιήθηκε η Λίνα Νικολακοπούλου να σπεύσει << γιατί είναι ανάγκη ;>> - Τι συμβαίνει πάλι, καλέ ; - Διάβασε την είδηση και γράψε ένα τραγούδι. Μελοποιήθηκε την 1 του Ιουνίου 1989 από την Αρλέτα. .

Στην Αρλέτα

*

Κλείνουμε λοιπόν τον κύκλο αυτό μ’ ένα τραγούδι που η Σοφία η Βόσσου «έκρυψε» στο δίσκο που έκαναν μαζί με την Αρλέτα το 1991, «Εκτός Έδρας»
Ένας δίσκος πιο ηλεκτρικός από τους προηγούμενους όπου η Αρλέτα έγραψε κυρίως τους στίχους, κι έφτιαξαν μαζί έναν δίσκο που κρύβει κάποια διαμαντάκια όπως το «Αγαπάω τη βροχή» αλλά και το ολόδικο της «Εγώ μιλάω με τραγούδια» -τραγούδι με το οποίο η Αρλέτα αρχίζει συχνά τις ζωντανές εμφανίσεις, αφιερώνοντας το σε "όσους τα έχουν κάνει θάλασσα πάνω από δυο φορές στη ζωή τους"...

(μόνο δύο; δέκα δύο πες καλύτερα!)

Δίσκος λοιπόν που περιέχει την αύρα της παρέας και της συνεύρεσης των δυο γυναικών-δημιουργών. Από τότε η Σοφία Βόσσου δεν μπορούμε να πούμε ότι προχώρησε όπως «υποσχόταν» το ταλέντο της που σίγουρα διαθέτει και θυμηθείτε το «φιλαράκι» που έγραψε 5 χρόνια πριν και που αγαπήσαμε όλοι γιατί είναι απ αυτά που μένουν και μας ξανάρχονται σε στιγμές δύσκολες να μας κρατάν το χέρι…
Μετά, κάτι έγινε κι ο Μικρούτσικος την παρέσυρε στην άλλη όχθη, την πήρε στη Γιουροβίζιον και έχασε τη ρότα της…

Στο τέλος λοιπόν του δίσκου βρίσκεται «κρυμμένο» αυτό το τραγουδι που η Βόσσου έγραψε για την Αρλέτα, ένα πολύ γλυκό τραγουδάκι, σαν αυτά τα αυτοσχέδια που προκύπτουν μέσα από τη συγκίνηση και τη λύπη όταν κάτι όμορφο τελειώνει…

Στην Αρλέτα, λοιπόν κι εμείς κι ελπίζω να είστε όλοι σύμφωνοι!

Στην Αρλέτα

(δεξί κλικ και ανοίγετε νέο παράθυρο)

στίχοι/μουσική:Σοφία Βόσσου

Εμείς δε γνωριστήκαμε
τυχαία σε κάποια παραλία
αλλά συναντηθήκαμε
εκεί σ’του Νότη τη συναυλία

Ένα στιχάκι μου ‘δωσες
δικό σου να κρατώ στο χέρι
τη μουσική μου έβαλα
και να που γίναν ταίρι

Έτσι έγινε η δουλειά αυτή
γλυκιά, λευκή σαν τα κουφέτα
κι ότι σ’ αγαπώ πολύ
θέλω να σου πω Αρλέτα

Ήθελα να το αποφύγω το τραγούδι αυτό γιατί έχει μια «εφηβική» φόρτιση που δεν «αρμόζει» πια… στην ηλικία μου (sic!), όμως μετά την τελευταία περιπέτεια και τη λαχτάρα που πήραμε, για να συνειδητοποιήσουμε ότι ποτέ δεν θα μπορέσουμε να την χάσουμε και μετά από την τροπή που πήρε το Blog σαν ο «επίσημος ιστοχώρος» των φαν της Αρλέτας (αυτό πολύ μ αρέσει!!!!), αλλά ΚΑΙ για να διασκεδάσω την άποψη του κ. Τσαγκαρουσιάνου για το "λατρευτικό" blog, το ανεβάζω λοιπόν και το αφιερώνω σε όλους τους φίλους που περνάνε από δω και να τους ευχαριστήσω για την καλή παρέα.
φιλάκια,
Τα λέμε…

*

Ο JimmyT είπε...

Και εγώ μπορώ να επιβεβαιώσω την είδηση παιδιά ότι το Αρλετάκι είναι καλά. Έμαθα ότι δεν νοσηλεύεται πια στο Ερρίκος Ντυνάν αλλά έχει μεταφερθεί στο ΚΑΤ όπου κάνει φυσικοθεραπείες, κάτι το οποίο σημαίνει ότι η πλήρη ανάρρωσή της είναι θέμα χρόνου. Έτσι παιδιά θα μπορούμε και πάλι πολύ σύντομα να βρίσκουμε καταφύγιο στη ζεστή και απαλή φωνή της Αρλέτας μας όταν είμαστε ματωμένοι και πονεμένοι στη ψυχή μας, η καλή μας νεράϊδα δεν μας εγκατέλειψε αλλά είναι εδώ μαζί μας και με το μαγικό της ραβδάκι θα εκπληρώνει τις χαμένες επιθυμίες της καρδιάς και των ανεκλήρωτων ονείρων μας. Αχ τη όμορφη που είναι η ζωή που είσαι εδώ Αρλετάκι!!!!!!

*
jimmy, δεν ξέρω πως να σ' ευχαριστήσω για τα καλά νέα που μας φέρνεις κάθε φορά. Νομίζω πως όλοι οι φίλοι της Αρλέτας σου χρωστάμε πολλά γιατί όλο αυτό τον καιρό κρεμόμασταν από τα δικά σου μέιλ. Νασαι καλά
*

να σου αφιερώσουμε ένα τραγουδάκι;

Τι θα 'λεγες για το...

σ' ευχαριστώ, σ' ευχαριστώ...

ήσουν παιδί σαν το Χριστό...

Για σένα λοιπόν κρυμένο σ αυτό το λουλουδάκι

(δεξι κλικ στο λουλούδι και ανοίγεις νέο παράθυρο)

Αρλέτα - Πρωινό τσιγάρο - Μαυρουδής

*

Updated 21/5/08

Ο JimmyT είπε...
Και εγώ μπορώ να επιβεβαιώσω την είδηση παιδιά ότι το Αρλετάκι είναι καλά. Έμαθα ότι δεν νοσηλεύεται πια στο Ερρίκος Ντυνάν αλλά έχει μεταφερθεί στο ΚΑΤ όπου κάνει φυσικοθεραπείες, κάτι το οποίο σημαίνει ότι η πλήρη ανάρρωσή της είναι θέμα χρόνου. Έτσι παιδιά θα μπορούμε και πάλι πολύ σύντομα να βρίσκουμε καταφύγιο στη ζεστή και απαλή φωνή της Αρλέτας μας όταν είμαστε ματωμένοι και πονεμένοι στη ψυχή μας, η καλή μας νεράϊδα δεν μας εγκατέλειψε αλλά είναι εδώ μαζί μας και με το μαγικό της ραβδάκι θα εκπληρώνει τις χαμένες επιθυμίες της καρδιάς και των ανεκλήρωτων ονείρων μας. Αχ τη όμορφη που είναι η ζωή που είσαι εδώ Αρλετάκι!!!!!!

*

jimmy, δεν ξέρω πως να σ' ευχαριστήσω για τα καλά νέα που μας φέρνεις κάθε φορά. Νομίζω πως όλοι οι φίλοι της Αρλέτας σου χρωστάμε πολλά γιατί όλο αυτό τον καιρό κρεμόμασταν από τα δικά σου μέιλ. Νασαι καλά

*

Ο /Η Ανώνυμος/η είπε:

Η Αρλέτα με την βοηθεια της Ανοιξης ειναι και πάλι καλά, σε λιγο θα απολαμβανει την αγάπη των δικών της ανθρώπων στο σπιτι της

Ανώνυμε/η σ ευχαριστούμε για τα υπέροχα νέα
Έτσι οι φίλοι της Αρλέτας, μέσα απ αυτό το Blog, συνεχίζετε να μας κρατάτε ενήμερους, όλους εμάς που με το άκουσμα της είδησης 10 του Φλεβάρη νιώσαμε την καρδιά μας να παγώνει και τις μνήμες μας να απειλούνται. Όλοι, ο καθένας είτε με μια ευχή είτε με ένα χαρμόσυνο νέο, γεμίζατε τις άδειες νύχτες της αγωνίας για την αγαπημένη μας. Από τα ΜΜΕ είπαμε δεν περιμέναμε πολλά αφού αν οι ειδήσεις δεν περιέχουν καταστροφή δεν είναι ικανά να την χειριστούν, να την αξιολογήσουν. Αυτή τους η στάση, όχι μόνο aαγνοεί την Αρλέτα και τη μοναδική παρουσία της στο τραγούδι και στον πολιτισμό αυτής της χώρας (θα μου πείτε τι ξέρουν αυτοί από πολιτισμό; Έλα μου ντε…) αλλά γράφει κι εμάς τους αναγνώστες/ακροατές που περιμέναμε με την ψυχή στο στόμα για κάποιο νέο, κάποια ανάσταση –και εσείς ξέρετε πολύ καλά την αγωνία που περάσαμε όλοι αυτούς τους τρεις μήνες. Την αποτυπώσατε στα σχόλιά σας, στα blogs σας στον αέρα που αναπνέετε κι αυτός τη συντρόφευε και της θύμιζε πως είμαστε εδώ και την καρτερούμε να γίνει καλά να μας ξανατραγουδήσει, να μας μιλήσει μ αυτό το χαρακτηριστικά χαμηλότονο τρόπο της, γι αυτά που ξεχνάμε ή γι αυτά που ταλανίζουν τις ψυχές μας, να μας τα βάλει σε τάξη, να μας τα κάνει τραγούδι…


Θυμάμαι, την πρώτη φορά που είδα την Αρλέτα live στην Κύπρο, το 1986, καλοκαίρι στο κηποθέατρο της Λεμεσού και μου έκανε τόση εντύπωση το πηγαίο χιούμορ της και πόσο τρυφερά μας μιλούσε. Δεν το περίμενα, δεν το φανταζόμουν πως διέθετε τέτοιο χιούμορ και πώς μας έκανε όλους να γελάμε, να κρεμόμαστε απ τα χείλη της και να τραγουδάμε μαζί της τα αγαπημένα τραγούδια! Θυμάμαι πως μαζί της ήταν και ο Νότης Μαυρουδής με την μαγική του κιθάρα και μας χάρισαν το πιο όμορφο «Φώναξε με αγάπη, φώναξέ με» αλλά και εκείνο το φανταστικό «πρωινό τσιγάρο». Ακόμη και οι μπάτσοι που για άγνωστο λόγο «μας πρόσεχαν» μην… παρεκτραπούμε, ακόμα κι αυτοί γαλήνεψαν και έμειναν χαλαροί να ακούσουν την Αρλέτα! Κι όλοι φύγαμε μ ένα πλατύ χαμόγελο ηρεμίας και ευφορίας και πήγαμε σπίτια μας να ονειρευτούμε όνειρα ζαχαρωτά.
3 χρόνια μετά το 1989 κυκλοφόρησε η Αρλέτα τον live διπλό δίσκο «Δέκα και μία νύχτες στο Περοκέ» όπου προς μεγάλη μου χαρά βρήκα και το πρωινό τιγάρο, έτσι με τον Νότη Μαυρουδή να τη συνοδεύει ευλαβικά.

Το ανεβάζω και τ ακούω μαζί σας.
Καλά να ‘μαστε όλοι

18 Πρωϊνό τσιγάρο....

Πρρωινό Τσιγάρο
στίχοι: Άλκη Αλκαίου
μουσικη: Νότη Μαυρουδή
Ερμηνεία: Αρλέτα
Χαράζει η μέρα και η πόλη έχει ρεπό
στη γειτονιά μας καπνίζει ένα φουγάρο
κι εγώ σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο
και σαν καφέ πικρό και σαν καφέ πικρό

Άδειοι οι δρόμοι δε φάνηκε ψυχή
και το φεγγάρι μόλις χάθηκε στη Δύση
και γω σε γυρεύω σαν μοιραία λύση
και σαν Ανατολή και σαν Ανατολή



Βγήκε ο ήλιος το ράδιο διαπασών
μ' ένα χασάπικο που κλαίει για κάποιον Τάσο
κι εγώ σε ποντάρω κι ύστερα πάω πάσο
σ' ένα καρέ τυφλών σ' ένα καρέ τυφλών

Λεωφορείο το 2 - Αρλέτα - Σάννυ Μπαλτζή

Λεωφορείο το 2
Από το CD Έμπορος Ονείρων στίχοι: Σάννυ Μπαλτζη
μουσική: Αρλέτα


Ψυχρά μ’ οδήγησε ο έρωτας
κι η αγάπη μας διαδρομή
είναι το ψέμα άρωμα
σκεπάζει την καταστροφή
Είναι το ψέμα άρωμα

Τώρα περιμένω στη στάση για το 2
το πιο μοναχικό λεωφορείο
και στη γαλαρία,
ταξίδια μ’ ένα βλέμμα
η αφετηρία, η βροχή
και το τέρμα

Μες θες μου είπες και τ’ αρνήθηκα
πριν το πιστέψω στη στροφή
είναι το ψέμα άρωμα
να σώσεις λίγη ηδονή
Είναι το ψέμα άρωμα


Special hanks to jimmy