Σάββατο, Ιουλίου 28, 2007

Παρίσι οδοιπορικό

Νάτο λοιπόν το αφιέρωμα/ οδοιπορικό στο Παρίσι. Τρεις μέρες και τρεις νύχτες το ετοίμαζα, με δυσκόλεψαν οι φωτογραφίες στο Lay out. Εκεί που ήταν έλεγα στη θέση τους ξανασκόρπιζαν πάλι… Χαλάλι όμως. Του το χρωστούσα του εαυτού μου αλλά και του Παρισιού αυτή την ταλαιπωρία. Η επίσκεψη έλαβεν χώραν από 16 – 21 Ιουλίου, ίσως ο καλύτερος καιρός για Παρίσι. Με την καλύτερη παρέα που μπορούσα να φανταστώ να κυλάω μέρα νύχτα στους δρόμους, τα Boulevands, τους κήπους, τα μουσεία και να μην το πιστεύω: «Είμαι ξανά εδώ» όπου βέβαια πολλά άλλαξαν αλλά και τίποτα. Όλα στην θέση τους, άλλα ανανεωμένα, άλλα γερασμένα κι όλα αγαπημένα. Το οδοιπορικό είναι σε τρία ποστ για πρακτική ευκολία. Έχει μέσα διάφορα όπως τραγούδια κρυμμένα, παραπομπές κλπ. Δούλεψα πολύ και… ΜΗΝ ΑΚΟΥΣΩ ΚΟΥΒΕΝΤΑ!!! Έχει ακόμη κάποια λαθάκια, θα τα διορθώσουμε σιγά σιγά... Ελπίζω μόνο να το χαρείτε. Τα λέμε Κλέλια Επιτέλους καλοκαίρι! Les Negresses Vertes Voila l' ete!

Παρίσι Ι


Τέσσερα καθάρματα στο Παρίσι
(έργο σε τρεις πράξεις)







Στέφη
Μάριος
Χρήστος
Κλέλια

(τι ζήλεψες τι τα 'θελες τα ένδοξα Παρίσια)



  Yves Duteil, Tarentelle


Μείναμε που λέτε στο
Hotel St Pierre





ένα μικρούλι και συμπαθέστατο ξενοδοχείο στον καλύτερο τόπο που μπορεί κάποιος να μείνει στο Παρίσι. Rue de l' ecole de Medicine, ένα μικρό και ήσυχο δρομάκι που ενώνει τα δύο μεγαθήρια:
B oulevard St Michel και Boulevard St Germain.

Και μόνο 80 Ευρώ το δωμάτιο για δύο!!!
Το συστήνω ανεπιφύλακτα. Εντάξει είναι λίγο μικρά τα δωμάτια



αλλά μιλάμε για το κέντρο του Παρισιού. Ολa εδώ τριγύρω είναι:

(με δεξί κλικ στους συνδέσμους και νέο παράθυρο)





Κάτω από το ξενοδχείο υπάρχει ένα συμπαθέστατο Bistro με φραπέ (μάλλον θα πηγαίνουνε Έλληνες φοιτητές), και καλό φαί της ώρας.



Ακριβώς απέναντι υπάρχει ένα Boulangerie Viennoise που φτιάχνει τα καλύτερα croissants στο Παρίσι!




Ετσι λοιπόν, καλά δικτυωμένοι αρχίζουμε τις βόλτες στο Παρίσι...



1η ΜΕΡΑ
Κατεύθυνση Boulevard S Michel, τον δρόμο που ξεκινά από το κέντρο ακριβώς, από τον Σηκουάνα, διασχίζει το quartier latin περνά δίπλα από Σορβόνη, κήπο του Λουξεμβούργου μέχρι το Port Royal.




κήπος του Λουξεμβούργου








Στέφη και Μάριος στα σκαλιά του Pantheon
περιμένοντας τον Χρήστο που μπήκε για να δει το εκκρεμές του Foucault






Η πλατεία της Σορβόνης



φαγητό στην πλατεία
και μετά...



Καφεδάκι στο deux Magots απέναντι ακριβώς από το εκκλησάκι του Άγου Γερμάνιου των κάμπων.





Πλανώδιοι μουσικοί, j adore ca!!!




Famille nomreuse

Negresses vertes






Βόλτα στα δρομάκια του St Germain


Του κόσμου οι τσαγέρες





του κόσμου οι βιτρίνες

Κατεύθυνση προς Σηκουάνα, νησάκια και...






Πάντα προτιμούσα την Notre Dame από την πίσω μεριά





Μουσικοί, μουσική παντού...








Place des Vosges la bien aimee
με τις καλόγουστες galleries d' art τριγύρω




με τις καλόγουστες galleries d' art τριγύρω








ΤΟ ψώνιο, ο Χρήστος ήθελε σώνει και καλά φωτογραφία έξω από το σπίτι του Victor Hougo!


του την βγάλαμε γιατί τον αγαπάμε!













ghteytria said...
Φ α ν τ α σ τ ι κ ό τ α ξ ἰ δ ι!!!Είσαι μοναδική! Σε τέτοια ποστ δεν πιάνεσαι! Καταρχήν εντυπωσιάστηκα από το πόσο μικρή είσαι και πόσο γλυκιά και χαριτωμένη! Χαραχτηριστικό ζουζούνι!Έπειτα με έκανες και νοστάλγησα πολύ... Η βόλτα που μας έκανες είναι πανέμορφη. Διάλεξες τα κατάλληλα τραγούδια, οι φωτογραφίες πολύ γλυκές, με άποψη και γούστο! Ζήλεψα τους καφέδες, τα μπιστρώ, τις μπουλανζερί. Εδώ έφτασε η μυρωδιά από τα κρουασάν! Μας έσπασε τη μύτη...Ξέχασες μόνο να πεις ότι ο Ιάπωνας Πέι, είναι ο δημιουργός της περίφημης πυραμίδας, η οποία όταν την πρωτοείδα με ξένισε, αλλά ομολογώ ότι είναι πραγματικά λειτουργικότατη και καλαίσθητη. Η φωτογραφική κάλυψη της πυραμίδας άψογη! Μπράβο σου! Η παρέα σου από τις φωτό, δείχνει θαυμάσια και δε φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι που πέρασες όμορφα!Σου εύχομαι πάντα τέτοια, καλή συνέχεια διακοπών και σ' ευχαριστώ θερμά για την υπέροχη βόλτα!Gros gros gros bisous! ;)
Ιούλιος 28, 2007 8:30 μμ

Ανώνυμος said...
Τί καλά έκανες κι ανέβασες το οδοιπορικό στο Παρίσι ; Ολοι , λίγο πολυ , κουβαλάμε κάτι από το Παρίσι μέσα μας. πολιτικά, ιδεολογικά, τοπικιστικά .. Είναι σαν βδελλα κολλημένο μέσα μας, αναμνηση και παρουσία συγχρόνως. Συγκίνηση, διέγερση, απουσία , κραυγή....μα πάντα το Παρισι, γερασμένο λίγο, αλλά αυτό που μας έφερε ως εδω. Νασαι καλα και ναχεις υγεια
ριτσα μασουρα
Ιούλιος 29, 2007 10:43 μμ

για την Αρλέτα said...
@Γητεύτρια,Αχ ρε φιλενάδα, πώς μπορούσα να μην δώσω τον εαυτό μου σ αυτό το συγκεκριμένο οδοιπορικό!!! Οι φωτογραφίες δεν ήταν υπό τις καλύτερες συνθήκες (χρόνο, τρέξιμο) αλλά αποδίδουν λίγο την αίσθηση που είχα.Ε, δεν είμαι και κανένα νιάνιαρο, μικροδείχνω είν’ αλήθεια αλλά… δεν ξέρω πώς να μεγαλώσω;...Είχες δίκιο για τον Πέι (κινέζος είναι μεγαλωμένος στην Αμερική), έβαλα μια μικρή αναφορά ως link.Χαίρομαι αφάνταστα που σου άρεσε!
Ιούλιος 30, 2007 11:11 πμ

για την Αρλέτα said...
@ Ρίτσα Μασούρα,Μ άρεσε ιδιαίτερα που άρεσε σε σένα που, όπως καταλαβαίνω είσαι… ομοιοπαθής.Είναι έτσι ακριβώς όπως τα λες. Το Παρίσι το κουβαλάμε μια ζωή κι ότι έχει σχέση με αυτό χτύπα στην καρδιά μας καμπανάκι. Καλά να ’σαι και καλώς την στο blog.Έχω ανεβάσει και κάποια γαλλικά τραγούδια θα τα βρεις στο πλάι της σελίδας δεξιά.Καλή ακρόαση!
Ιούλιος 30, 2007 11:24 πμ

en vain encre said...
θα το χαρούμε!θα το διαβάσουμε , θα το ακούσουμε , θα "μυρίσουμε" , θα "γευτούμε"...και θα κάνουμε σχόλια σε όλα του τα ποστ ε;σ΄ευχαριστώ που το μοιράζεσαι.
Ιούλιος 30, 2007 5:41 μμ

για την Αρλέτα said...
@en vain encre: Ε όχι και σε κάθε ποστ καλή μου, ένα χαμόγελο είν αρκετό. :)
Ιούλιος 31, 2007 10:08 πμ

natassaki said...
Καλό μήνα,Κλέλια μου!Δεν προλαβαίνω να το διαβάσω όοοολο τώρα, για λίγο μπήκα, από νετ-καφέ(χιχιχι!)Αλλά φαίνεται πανέμορφο, και νομίζω πως κι εσύ το φχαριστήθηκες! Να είσαι καλά, και να το ξανακάνεις! Φιλιά πολλά - και χαμόγελα! :))))))
Αύγουστος 01, 2007 1:54 μμ

για την Αρλέτα said...
@Νατασσάκι γλυκό, Είσαι αντιλαμβάνομαι ακόμη σε φάση διακοπών, αλλά τις κακές συνήθειες δεν τις έκοψες. Ξέρω η στέρηση του Blogoxώρου είναι μεγάλη και οι άλλοι δύσκολα το καταλαβαίνουν δυστυχώς. Έστω κι από Νετ καφε λίγο να ξεχαρμανιάσεις, κάτι είναι...Σου σστέλνω χαιρετισμούς και φιλάκια πολλά και σε ππερμένουμε με το καλό.Εγώ προβλέπεται ν απουσιάσω 11 - 16 Αυγούστου για λίγη θάλασσα και μέτά, μέσα τα κεφάλια.
Αύγουστος 01, 2007 3:59 μμ

Παρισι ΙΙ Στο Λούβρο


II
Στο Λούβρρο



Συνάντηση στο cafe des Beaux Arts απέναντι από τον Σηκουάνα



Στο Παρίσι, όλα αρχίζουν και τελειώνουν με ένα γλιντζάνι καφέ
(δεξί κλικ και νέο παράθυρο)


με την Μάρω και τον Philippe (θεία, αδελφή του μπαμπά που ζει στο Παρίσι




Ο Μάριος εν μέσω θείας και ξαδέλφης
Κι αρχίζεις να περπατάς έχοντας στο νου εκείνο το...

plus bleu que le bleu de tes yeux

που ξαφνικά γίνεται...

Αznavour - Piaf
(δεξι κλικ και νεο παραθυρο)

Απαραίτητη προϋπόθεση η καλή και δεμένη παρέα.και να σπαταλούν όλοι το χρόνο τους με τον ίδιο τρόπο, όπως π.χ. ψάχνοντας στους bookinistes για παλιά βιβλία και αφίσες

Ο Σηκουάνας, αιώνιος και παντοτεινός εραστής της πιο ερωτικής πόλης.

La Boheme

Juliette Geco

(δεξι κλικ και νέο παράθυρο)



Όλα υπάρχουν και δομούνται σε σχέση με αυτόν
Αυτή η ξύλινη γέφυρα, η pont des Arts, είναι η αδυναμία μου. Ενώνει την αριστερή όχθη του Παρισιού (quartier latin, St Germain de Pres) με την δεξιά όχθη στο σημείο όπου βρίσκεται μια είσοδος για την τετράγωνη αυλή του Λούβρου,


μέσα από μια τριπλή αψίδα

... και λίγο πιο κάτω,στο βάθος της αυλής ξεπροβάλει δειλά μια αέρινη μορφή


Η πυραμίδα του Λούβρου



Αυτή την πυραμίδα από γιαλί στην δυτική εσωτερική αυλή του Λούβρου, απέναντι από την αψίδα του Καρουζέλ, την βρήκα μεγαλοφυή στις αναλογίες, τα τετράγωνα τις τρίγωνες ακμές από γιαλιί που ακουμπάν με χάρη στα λεπτά μεταλλικά στοιχεία και όλα μαζί σχηματίζουν ένα αέρινο γλυπτό.

Ελαφράδα και κομψοτητα παρίκλειστη από το παλάτι του Louis XIV



Η πυραμίδα στο εσωτερικό της στεγάζει εκτός από την είδοδο σ Μουσείο, ένα καλαίσθητο πολυχώρο !





Στο κέντρο της σκάλας ένας κίλυνδρικός ανοικτός ανελκυστήρας για όσους έχουν κινητικό πρόβλημα




Ο υπόγειος χώρος λαμπρύνεται από αυτή
την αντεστραμμένη πυραμίδα
που σου δίνει την τέλεια αίσθηση της ανατροπής μέσα στον χρόνο


Εδώ ακριβώς, κατά τον Dan Brown, βρίσκεται θαμένο το Δισκοπότηρο. Ο Χρήστος μπορεί να το πιστοποιήσει.


Κάτω από την πυραμίδα, υπογείως απλώνεται ένα πολύ καλόγουστο παζάρι πολιτιστικού περιεχομένου.




Είχε και μια μπουτικ αφιερωμένη στον Μικρό Πρίγκιπα με ότι μπορείτε να φανταστείτε. Εγώ αγόρασα ένα φανελάκι φυλαγμένο σε ντενεκεδένιο καλόγουστο κουτί. Δυστυχώς δεν υπάρχει φωτογραφία...

Υπάρχει όμως τραγούδι...



Maxime le Forestier
(δεξί κλικ και νέο παράθυρο)



Στο Λούβρο πήγαμε για να δούμε την κυρά Αφροδίτη



στο δικό της ,ιδιωτικό οντά,

Elisa
Serge Gainsbourg
(δεξί κλικ και νέο παράθυρο)

αλλά βρήκαμε κι αυτή την τόσο τρυφερή φιγούρα από την Πάφο.


ΟΧΙ δεν είδαμε την Τζοκόντα,




(με τόσα γιαπωνεζάκια γύρω δεν μπορούσες να την πλησιάσεις!)

Είδαμε όμως, αυτά τα λευκά μάρμαρα που πονάνε



βράδυ στο Παρίσι




Το βράδυ η πυραμίδα είχε τη δική της χάρη







Η Pont des Arts εν τω μεταξύ είχε γεμίσει κόσμο,
νέους, παρέες χαρούμενες, καθισμένες στο ξύλινο κατάστρωμα


Νέοι του Παρισιού,
από την Ιταλία, την Ισπανία, την Βραζιλία,το Μαρόκο, τηνΑλγερία, τις Αντίλες, τον Άγιο Δομήνικο, την Βρετάνη, την Νορμανδία, την Γαλλία...

L' Egyptienne


Negresses Vertes

(δεξί κλικ και νεο παράθυρο)


και 2 - 3 μπουκάλες κρασί να τους συντροφεύουν…
Η νύχτα είναι ακόμη μικρή...



(δεξί κλικ και νέο παράθυρο)



Παρίσι ΙΙΙ Beaubourg







H τρίτη μέρα της δημιουργίας

ήτο αφιερωμένη στο
Beaubourg



Αυτό το τεράστιο "καράβι" εν τω μέσω του Παρισιού που φιλοξενεί το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης αλλά και άλλες εκθέσεις και εκδηλώσεις




Η πλατεία μπροστά από το κτίριο του Renzo Piano, του Ιταλλού αρχιτέκτονα που άναψε φωτιές την δεκαετία του 70 με το high tech κτήριο που αφήνει ορατά και εξωτερικά όλα τα μεταλικά στοιχεία κατασκευής για να ελευθερώσει τους εσωτερικούς χώρους.

Εδώ μαζεύεται όλος ο πονεμένος καλλιτεχνικός κόσμος για να κάνει την παράστασή του.




Βόλτα μέχρι την λιμνούλα στο πλάϊ που φιλοξενεί ένα "τσίρκο" από μοντέρνα παιχνιδιάρικα γλυπτά.



μελωδικά χείλη




Πίσω ακριβώς ορθώνεται ο γοτθικός ναός που... καμία σχέση δεν έχει με το σκηνικό αλλά... δένει τόσο αρμονικά.

Μ αρέσει αυτό στους Γάλλους, ότι δεν φοβούνται να ορθώσουν ένα πύργο του Άιφελ ή μια πυραμίδα στο Λούβρο ή ένα κτίριο όπως το κέντρο Πομπιντού στο μέσο της πόλης και το οποίο τελικά να γίνει αναπόσπαστο κομάτι της.


κου κου!
Την σκάλα ανεβαίνοντας..
yeah that's me



Ηπλατεία των θαυμάτων από ψηλά





Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης
Miro





Πικάσο


Αυτό άρεσε του Μάριου


Αυτό άρεσε σε μένα.


μοιάζει σαν τρισδιάστατος πίνακας του Κλιμτ




σιγααά μην χυθεί ο καφές...






Η απόλυτη δημιουργία!
(αυτό άρεσε σε όλους μας!)

(το καρφί δεν βρίσκεται ακριβώς στη μέση, γιατιιιί;;;)


παιχνίδι με τον χώρο




Αυτό το βρήκα εξόχως χρήσιμο: Ένα ένα κοκτέιλ μολότωφ στην άκρη του χάους με τον αναπτήρα δίπλα να περιμενει σιωπηλά...





Αυτό τι είναι ακριβώς... θα σας γελάσω.





Μπήκαμε και κουμπάροι αλλά η νύφη το 'σκασε



Κι αφού λοιπόν χορτάσαμε από τέχνη
ανεβήκαμε στην ταράτσα για πολύ χάϊ γεύμα!



Άστε που τα γκαρσόνια ήτανε όλα τοπ μόντελς!
(εδώ για κάποιο΄λόγο ήρθε στο μυάλό μου η Γηγτεύτρια)





Η φωτεινή γραμμή της σκάλας όπως περιγράφεται το βράδυ...



Τέλος, Paris by night, αυτοκινητάδα στην Μοντμάρτη


με τον γάλλο αδελφό μου τον Κριστόφ
(θα κάνω κι ένα ποστ σύντομα με φωτογραφίες από το τελευταίο του βιβλίο για την Ινδία με το οποίο έχω πάθει. ΦΟΒΕΡΟ, ΤΕΛΕΙΟ!)


Όχι δεν μπήκαμε στο Moulin rouge, απ έξω μας ήταν αρκετό.

Δεν θάλεγα όχι για Lapin a Gill και καλό παλιό γαλλικό τραγούδι αλλά...
πέσαμε ψόφιοι.
Bonnenuit.
(δεξι κλικ και νέο παράθυρο)