In the soft warm wind of afternoon...
Arleta Demo
Ο αγγλόφωνος δίσκος της Αρλέτας που ηχογραφήθηκε με στόχο το κοινό του εξωτερικού αλλά δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Ένας δίσκος ξεχασμένος ακόμη και από την ίδια την Αρλέτα, βρέθηκε 35 χρόνια μετά την ηχογράφησή του στο αρχείο της Lyra και βρίσκει τώρα το δρόμο του προς τη δημοσιότητα.
Πρόκειται για δέκα τραγούδια σε μουσική του Ανέστου Τριανταφύλλου (κάποια από αυτά είναι μουσικές από το άλμπουμ «Ταξιδεύοντας» που ηχογραφούνταν παράλληλα), της Αρλέτας κι ένα του Ζορζ Μουστακί (σε ελεύθερη απόδοση από τον Areski Belkacem). Οι στίχοι, όλοι στ’ αγγλικά, είναι της Sasha Brewis.
Μία κυκλοφορία με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, ένα άλμπουμ που μεταφέρει το κλίμα μιας άλλης εποχής και σίγουρα θα το χαρούν οι φίλοι των τραγουδιών της Αρλέτας
Ακούστε 2 από τα τραγούδια που βρήκα ;hdh στο youtube. ΤΕΛΕΙΑ!
Τώρα καταλαβαίνω γιατί ο Αλέκος Πατσιφάς δεν ευνόησε ("φοβήθηκε") την κυκλφορία τους. Η Αρλέτα θα άνοιγε φτερά και θα έφευγε από τα στενά πλαίσια της Ελλάδας...
1. PUPPET KINGS - J'AI VU DES ROIS SERVILES
2. FORTRESS
3. THE WIND
4. DRAGONFLY
5. CITIES
6. DE PROFUNDIS
7. RED ROSE
8. CYRL' S SONG
9. BLANK BLUES
10. DUCHESS OF NOBODY
LYRICS SASHA BREWIS
LYRA Δεκ. 2010
Η Αρλέτα θυμάται...
Ήταν λίγο μετά τη χούντα...
Είχα αναγκαστεί να μείνω μακριά από το τραγούδι, τέσσερα χρόνια σχεδόν. Η πορεία μου, που άρχισε το ’66-’67, ανακόπηκε δυο τρία χρόνια μετά. Είχαν συμβεί πολλά δυσάρεστα, κι έτσι πίστευα ότι η σύντομη και ελπιδοφόρα σχέση μου με το τραγούδι είχε λήξει οριστικά. Ωστόσο, εκεί που έκανα υπέροχες και μακροχρόνιες διακοπές, ήρθε ένα τηλεφώνημα από τον Georges Moustaki, ο οποίος τότε είχε λαμπρή επιτυχία με τον «Μέτοικο», και βρέθηκα –τι απόλυτη ανατροπή!– να τραγουδάω στο Παρίσι, στο ιστορικό Bobino, το πιο χαριτωμένο θέατρο που έχω δει ποτέ. Πρώτη φορά έπαιζα σε θέατρο που διέθετε όλα τα μέσα για επαγγελματικές παραστάσεις. Μέχρι τότε είχα παίξει μόνο στα «κουτάκια», τις boîtes, που λάτρεψα κι εγώ κι ο κόσμος.
Περίπου εκείνη την περίοδο, δε θυμάμαι ακριβώς, με προσέγγισε και πάλι η Lyra για να συμμετάσχω στην Τρίτη Ανθολογία του Γιάννη Σπανού. Στην αρχή ήθελα να αρνηθώ. Ο χώρος του τραγουδιού ήταν πολύ τραυματικός για μένα. Τελικά, αφού απέσπασα υπόσχεση ότι μετά την Ανθολογία θα έκανα ένα δίσκο όπως ακριβώς τον ήθελα, χωρίς καμιά παρέμβαση, δέχτηκα να πω το μερίδιό μου και χαίρομαι πραγματικά που τραγούδησα μερικά ωραία τραγούδια τα οποία αγαπήθηκαν πολύ. Αυτό είναι το γνωστό αποτέλεσμα της συμφωνίας.
Το άγνωστο είναι το Ταξιδεύοντας, με τραγούδια τριών νέων τότε συνθετών, τα περισσότερα με δικούς μου στίχους. Η προετοιμασία συνέπεσε με ένα διάστημα που είχα φύγει στην Αγγλία για λίγο. Γύρισα, η χούντα έπεσε, πήγα στο Παρίσι. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, άρχισα να ολοκληρώνω το Ταξιδεύοντας και παράλληλα προέκυψαν και τα τραγούδια του Demo.
Τα περισσότερα είναι μουσικές του Ανέστου Τριανταφύλλου από το Ταξιδεύοντας. Δύο είναι με μουσική δική μου και ένα ελεύθερη απόδοση του «J’ai vu des Rois Serviles» του Georges Moustaki. Οι αγγλικοί στίχοι είναι όλοι της Sasha Brewis. Η πρόθεση ήταν να γίνει μια απόπειρα για το εξωτερικό – η εποχή ήταν πολύ πρόσφορη. Η Lyra μας έδωσε μια μέρα studio στην πάλαι ποτέ Columbia, με ηχολήπτη τον Στέλιο Γιαννακόπουλο νομίζω, και ιδού το αποτέλεσμα.
Ωστόσο ο Αλέκος Πατσιφάς, ιδιοκτήτης και διευθυντής της Lyra, ήταν απολύτως αντίθετος με το εξωτερικό, για άγνωστους, δικούς του λόγους, και δεν έκανε τίποτα. Η ιστορία αυτή με είχε πολύ πειράξει. Μετάνιωσα πικρά που μπήκα στο studio να γράψω αυτά τα τραγούδια και απώθησα εκείνη την ηχογράφηση τόσο, ώστε την ξέχασα εντελώς. Δεν είχα καμία διάθεση για νέους καβγάδες με τον Πατσιφά, έφτανε που με θεωρούσε την αναιδέστερη τραγουδίστρια που είχε γνωρίσει ποτέ του.
Κάπως έτσι συνέχισα στη Lyra μέχρι το θάνατό του, γεγονός που με λύπησε βαθιά. Ήταν άνθρωπος καλλιεργημένος, μοναδικός και ανεπανάληπτος, κι εγώ αγαπώ ιδιαίτερα τις εξαιρέσεις. Όταν λοιπόν πριν από λίγους μήνες μού είπαν ότι στο αρχείο της Lyra βρέθηκε ταινία με δέκα τραγούδια μ’ εμένα στα αγγλικά, απόρησα. Δε θυμόμουν τίποτα. Το «ξύλο» που είχα φάει τότε με είχε κάνει να λησμονήσω εντελώς την ύπαρξή τους. Και ήμουν στην αρχή τελείως αρνητική στο να κυκλοφορήσουν αυτά τα τραγούδια. Αν τελικά το δέχτηκα ήταν γιατί το ήθελε ο Γιώργος Μακράκης – και γιατί το χρωστάω στη Sasha Brewis, για τη δουλειά της που δεν την είδε ποτέ να κυκλοφορεί. Εγώ νιώθω πια ξένη μ’ εκείνη την ηρωική εποχή, τις τότε φιλοδοξίες μου. Το μόνο που επιθυμώ είναι κάποιοι φίλοι να χαρούν αυτά τα τραγούδια
Και να που έγινε κι αυτό πραγματικότητα!
Οι ηχογραφήσεις που έκανε η Αρλέτα σε ανύποπτο χρόνο στην Εταιρία Λύρα, και βρέθηκαν πριν λίγο καιρό άθικτα κι απείρακτα, φρέσκα και σήμερα βλέπουν το φως της δημοσιότητας για να έρθουν επιτέλους σε εμάς όλους τους φίλους της Αρλέτας.
Είναι απίστευτο και λίγο… «μαγικό» αυτό που συμβαίνει εδώ και τρία χρόνια, με την Αρλέτα.
«Έφυγε» για λίγο (ευτυχώς!) πήγε, είδε, και ξαναγύρισε σε μας με μια φόρα ζωής, απίστευτη. Όπως λένε, όταν είσαι συντονισμένος με τη συμπαντική ενέργεια, όλα πλέον βρίσκουν το δρόμο τους με ένα τρόπο μαγικό!
Ειδικά αυτό το CD με ηχογραφήσεις που ούτε η ίδια δεν τις θυμότανε, βρέθηκε ξαφνικά και ανέλπιστα στα ράφια της Εταιρίας «Λύρα», εκεί και περίμενε υπομονετικά τη σειρά του...
Ποιος ξέρει και ποιος συντονίζει αυτές τις συγκυρίες! Ποιος Θεός αι ποιος Σαμάνος δίνει αυτές τις «ανανεώσεις συμβολαίου» της ζωής! Η ψυχική δύναμη της Αρλέτας; Η σταθερότητα της στις επιλογές και στην άποψη ζωής; Η αγάπη του κόσμου που δεν πίστεψε ούτε στιγμή πως ήταν δυνατό να φύγει; Η αγάπη του κόσμου για το αληθινό;
Ότι και να ναι αυτή η Δύναμη συντονίζεται ξανά και ανοίγεται σε μας. Και την ευχαριστούμε!
Πάντα καλά να είσαι αγαπημένη Αρλέτα!
Κλέβω δυο στίχους από τραγούδι «Παρασκήνιο» αυτοβιογραφικό μα και προφητικό. Αυτά τα πάνω και τα κάτω της Ζωής η Αρλέτα τα ξέρει και υπομονετικά τα περιμένει να κάνουν τον κύκλο τους, ώσπου ο όμορφος κόσμος να την βρει ξανά και ξανά, να μην τη χορταίνει να μην τη ξεχνά. Γιατί η «Αλήθεια» είναι αθάνατη και διαρκής. Εμάς περιμένει να την (ξανα)ανακαλύψουμε, να την αναγνωρίσουμε.
...
