Ένα πραγματικά καλαίσθητο site της Αρλέτας στο MySpace Music!
Ένα site φτιαγμένο επαγγελματικά και με γνώση που τα έχει όλα:
Τραγούδια για να ακούσετε,
βίντεο για να δείτε,
και όλοι οι δίσκοι συμπληρωμένοι, δικοί της αλλά
και οι συμμετοχές που είχε σε δίσκους άλλων.
Ένα site που μ' έκανε να χαρώ για την Αρλέτα γιατί ένας τέτοιος χώρος της αξίζει!
Ε, και να κοκκινίσω από ντροπή για το blog αυτό που δεν κατάφερε να οργανωθεί όπως θα άξιζε στην Αρλέτα…
Δίκιο έχετε, ας αφήσουμε τα τραγούδια να μιλήσουν... Αυτά ξέρουν καλύτερα απ όλους τι είναι αληθινό και τι είναι ψεύτικο, γιατί η αρμονική συνύπαρξη στίχου-μουσικής-ερμηνείας δεν είναι τίποτε άλλο από μια μαγική στιγμή που αφήνεται να πετάξει ελεύθερα στο χρόνο και να πάρει τη θέση της στο στερέωμα, στο σύμπαν…
Τέτοιες μαγικές στιγμές δε χάνονται ποτέ, δεν αλλοιώνονται κι ούτε φιμώνονται γιατί κανείς δε μπορεί να έχει εξουσία επάνω τους. Είναι τελικά το τραγούδι αντι-εξουσιαστική πράξη που ζητά απόλυτη ελευθερία για να δημιουργηθεί και να φτάσει στην καρδιά μας. Μια ιστορία τριών-τεσσάρων λεπτών που απελευθερώνει μια δυναμική απίστευτη, κάτι σαν την ενέργεια που είναι εγκλεισμένη στους πυρήνες των ατόμων... Νίκος Καββαδίας+Λάκης Παπαδόπουλος+Αρλέτα=William George Allum
Σκέφτομαι καμιά φορά, πως η ερμηνεία ενός τέτοιου τραγουδιού δε μπορεί παρά να είναι μοναδική, απέριττη και άρρηκτα συνδεδεμένη με τον κόσμο που υφαίνουν οι νότες όταν ακουμπούν με ευαισθησία στις λέξεις.
(Ακολουθεί σε επανάληψη το ποστ της 15ης Φεβρουαρίου, 2007)
στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος ερμηνεία Αρλέτα από το δίσκο "Περίπου"
Εγνώρισα κάποια φορά σ' ένα καράβι ξένο
έναν πολύ παράξενο Εγγλέζο θερμαστή
όπου δε μίλαγε ποτέ κι ούτε ποτέ είχε φίλους
και μόνο πάντα εκάπνιζε μια πίπα σκαλιστή
Όλοι έλεγαν μια θλιβερή πως είχεν ιστορία
κι όσοι είχανε στο στόκολο με δαύτον εργαστεί
έλεγαν ότι κάποτες απ το λαιμό ως τα νύχια
είχε σε κάποιο μακρινό τόπο στιγματιστεί
Είχε στα μπράτσα του σταυρούς σπαθιά ζωγραφισμένα
μια μπαλαρίνα στην κοιλιά που εχόρευε γυμνή
κι απα στο μέρος της καρδιάς στιγματισμένην είχε
με στίγματα ανεξάλειπτα μιαν άγρια καλονή
Έλεγαν ότι τη γυναίκα αυτή είχε αγαπήσει
μ άγριαν αγάπη ακράτητη βαθειά κι αληθινή
κι αυτή πως τον απάτησε με κάποιο ναύτη αράπη
γιατί ήτανε μια αναίσθητη γυναίκα και κοινή
Τότε προσπάθησεν αυτός να διώξει από το νου του
την ξωτική που αγάπησε τόσο βαθειά ομορφιά
κι από κοντά του εξάλειψε ότι δικό της είχε
έμεινε όμως στης καρδιάς τη θέση η ζωγραφιά
Πολλές φορές στα σκοτεινά τον είδανε τα βράδια
με βότανα το στήθος του να τρίβει, οι θερμαστές
του κάκου γνώριζεν αυτός, καθώς το ξέρουμε όλοι
ότι του Αννάμ τα στίγματα δεν βγαίνουνε ποτές
Κάποια βραδιά όπως περνούσαμε από το bay of Bisky
μ’ ένα μικρό τον βρήκανε στα στήθια του σπαθί
ο πλοίαρχος είπε θέλησε το στίγμα του να σβήσει
και διάταξε τη θάλασσα την κρύα να ριχτεί
.
Σαν τους παλιούς τροβαδούρους που γυρνάγανε από τόπο σε τόπο, με μια θλιβερή να διηγηθούν ιστορία. Μιαν ιστορία τόσο θλιμμένη, τόσο που τη νιώθεις σαν ένα μικρό στα στήθια σου σπαθί.
Η «διήγηση» της Αρλέτας είναι τόσο ακριβή και ακριβής. Κάθε λέξη, κάθε συναίσθημα χρωματίζονται ανεξίτηλα από τη φωνή της που άλλοτε κυματιστή σαν το κύμα του Ειρηνικού κι άλλοτε σαν αέρας καυτός του Ινδικού ταξιδεύει στις πέντε θάλασσες του Νίκου Καββαδία.
Δεν νομίζω να υπάρχει πιο πιστή ερμηνεία αλλά και μελοποίηση του ποιητή της θάλασσας. Η μουσική του Λάκη Παπαδόπουλου ακολουθεί πιστά την πλοκή των στίχων χωρίς να ζητά να την ξεπεράσει. Μόνο την υπηρετεί ταπεινά, τη διηγείται. Ταξιδεύουν μαζί σ ένα κόσμο σκληρό μα κι ευαίσθητο, όσο η θάλασσα το επιτρέπει. όσο η καρδιά μας το αντέχει.
Η ένσταση του Μ.Ελευθερίου γιά την ποίηση του Καββαδία
Μια ενδιαφέρουσα άποψη του ποιητή Μάνου Ελευθερίου για την ποίηση του Νίκου Καββαδία απο την πέμπτη μέρα (4.6.2010) του αφιερώματος στον Νικο Καββαδια απο το Δευτερο πρόγραμμα Ελληνικης Ραδιοφωνίας
Λέει χαρακτηριστικα οτι ''μεχρι το τέλος του ο Καββαδίας δεν εγραψε τίποτα για τον πόνο και τη δουλεια του ναυτικου" και οτι τα θεματά του είναι ''τραλαλά'' και ''γλυκερά'' σε σχέση με την πραγματικη ζωη του ναυτικου
κοίταξε, η Ζήνα μου είναι επιεικώς αντιπαθής, αλλά άλλο τόσο μου ειναι αντιπαθής η θέση του κριτή, όσον αφορα συνθέτες σαν τον Σπανό ή ποιητές σαν τον Ελευθερίου.
μου θυμίζει Χατζιδάκι και την επιλογη Φλωρινιώτη.
προφανώς κατι θα 'ξερε που εμενα μου διαφεύγει.
την καλησπέρα μου :)
Να τώρα που μας προέκυψε ένα θέμα σοβαρό. Σε καταλαβαίνω Μαριλένα και ίσως εν μέρει να συμφωνώ όμως οι συγκεκριμένοι (Γιάννης Σπανός και Μάνος Ελευθερίου) δεν δίστασαν (;) να «πετάξουν στα σκουπίδια» την εμπιστοσύνη που τους δείξαμε και μάλιστα σε μια εποχή που όλα καταρρέουν…
Όταν δε έλαβα το σχόλιο του Ανώνυμου φίλου με το youtube... δεν αναθεώρησα...
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή...
Απ ότι διαφαίνεται στη συνέντευξη που έδωσε στο womensonly.gr, ο Μάνος Ελευθερίου έδωσε στίχους στους Ψινάκη-Ζήνα για να έχει επιτέλους κάποια σύνταξη της προκοπής, αφού το Υπουργείο Πολιτισμού δεν φροντίζει γι αυτούς τους ανθρώπους που σε καιρούς δύσκολους κράτησαν στα χέρια τους τον Πολιτισμό της Ελλάδας.
Φαντάζομαι πως οι πρώην υπουργοί Πολιτισμού παίρνουν συντάξεις παχυλές, ενώ την ίδια στιγμή αυτοί οι άνθρωποι αναγκάζονται για να ζήσουν, να ξεπουλάνε ό, τι έχουν και δεν έχουν … κι εμάς μαζί!
«Αναγκάζεται ακόμη ο Μάνος Ελευθερίου να προασπίζεται την τιμή του, με μια αφοπλιστικά κυνική «αποδοχή» των σημείων του καιρού μας, που δε μας πείθει ακριβώς! Πίκρα και μόνο πίκρα φαίνεται και στη συνέντευξη και στους στίχους που έδωσε στην Πέγκυ Ζήνα… Πίκρα και δυσκολίες…
Όμως κύριε Ελευθερίου, να μη βγαίνετε στον αέρα και να λέτε για τον Νίκο Καββαδία ότι ''μέχρι το τέλος του ο Καββαδίας δεν έγραψε τίποτα για τον πόνο και τη δουλειά του ναυτικού" και ότι τα θέματα του είναι ''τραλαλά'' και ''γλυκερά'' σε σχέση με την πραγματική ζωή του ναυτικού και ότι το μόνο που του…συγχωρείτε είναι το νεαρό της ηλικίας του όταν τους έγραψε...
Γιατί, τι θα μπορούσε να πει κάποιος για σας!
Εσείς που τα γράψατε ως ηλικιωμένος;...
Κι έρχεται ένας ζάμπλουτος Ψινάκης και αγοράζει όσο-όσο τίτλους και οικόσημα… και με κακεντρέχεια αγοράζει πυλώνες του πολιτισμού που θα τον έφτυνε κάποτε… τώρα του ανοίγονται σκονισμένα και γερασμένα σαλόνια για να τα ξεσκονίσει να τα επιπλώσει όπως του γουστάρει και να τα ζήσει…
Πλασάροντας μια αισθητική και μια κουλτούρα γκέι που «σοκάρει» τους ανήξερους κι ανυποψίαστους «καθώς πρέπει», ο κ. Ψινάκης πουλάει πνεύμα της κακιάς αδερφής και… «δε φοβάται κανένα».
Μα το χειρότερο, κάποιοι «σοκάρονται» και χασκογελούν και τον δικαιολογούν: αφού έχει λεφτά και μας αγοράζει όλους, «τιμή μας» που ασχολείται μαζί μας…
Και κάποιοι γκέι νιώθουν δικαιωμένοι που η..."Θεά" τα λέει έξω απ τα δόντια...
Ευτυχώς που οι γκέι φίλοι μου έχουν μια άλλη αισθητική...
Αλήθεια κύριε Ψινάκη, ποιος είναι ο επόμενος στόχος σας προκειμένου να πάρετε στα χέρια σας το Ελληνικό τραγούδι να το αλλοιώνετε και να το φέρνετε στα μέτρα σας για να εκδικηθείτε όσους σας γύρισαν την πλάτη;
Το ΑΙΣΧΟΣ όμως αρμόζει αλήθεια, στο Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας που δεν αναγνώρισε ποτέ την προσφορά κάποιων ανθρώπων και προτιμά να κρύβεται πίσω από διακηρύξεις "ισότητας" των πολιτών για να νίπτει τας χείρας...
«Βέβαια. Εργάστηκα 35 χρόνια ως ιδιωτικός υπάλληλος από δω και από κει. Έχω μια σύνταξη 815 € το μήνα, μια χαρά είναι. Βγάζω το ενοίκιο και τα κοινόχρηστα κι από κει και πέρα ό,τι κερδίζω από τα τραγούδια και τα βιβλία».
Γιατί αποφασίσατε να γράψετε τραγούδια στον Ηλία Ψινάκη;
«Τα τραγούδια αυτά του Ηλία Ψινάκη δόθηκαν για να τα τραγουδήσει κάποιος άλλος κι εκείνος θεώρησε καλό να μελοποιήσει κάποιος ένα τραγούδι και να το πει ο ίδιος. Από κει και πέρα…».
Στην Πέγκυ Ζήνα;
«Η Πέγκυ Ζήνα είναι μια σπουδαία λαϊκή τραγουδίστρια. Θα ήτανε χαρά μου να δουλέψω με τους περισσότερους καινούργιους τραγουδιστές. Διότι, εντάξει, δούλεψα με σπουδαίους τραγουδιστές. Μου έκαναν την τιμή και με μελοποίησαν όλοι σχεδόν οι Έλληνες συνθέτες. Μου τραγούδησαν μεγάλα ονόματα τα τραγούδια μου. Ε! Έπρεπε μια στιγμή ν’ ανοίξω και προς τους νεότερους».
Από τα «Λόγια και τα χρόνια» μέχρι την Πέγκυ Ζήνα, όμως, υπάρχει μεγάλη απόσταση;
«Όχι. Ένα βήμα».
Δεν σκεφτήκατε ότι μία τραγουδίστρια διαφορετικού ρεπερτορίου μπορεί να λέει ότι «εγώ τραγούδησα Μάνο Ελευθερίου»;
«Με την ίδια λογική θα λέω κι εγώ ότι με τραγούδησε η Πέγκυ Ζήνα».
Δεν νιώθετε ότι σας χρησιμοποιεί ως άλλοθι;
«Όχι. Μάλλον εγώ τη χρησιμοποιώ, γιατί στα 70 μου χρόνια δεν περίμενα ότι θα κάνω μια τέτοια επιτυχία με το ‘‘Αναθεώρησα’’ που είπε η κυρία Ζήνα».
Υπάρχουν, όμως, και κάποιοι που σας κοιτάζουν λίγο περίεργα έπειτα από αυτές τις συνεργασίες.
«Τι να κάνω; Να τους κλείσω τα μάτια;».
Αναθεώρησα
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης Πρώτη εκτέλεση: Πέγκυ Ζήνα
Πώς ήρθε και σε σκέφτηκα,
Χθες βράδυ και ονειρεύτηκα,
Και δίχως ρούχο βρέθηκα
Στους δρόμους της βροχής
Θαρρείς και προσευχήθηκα,
Για ‘σενανε και ευχήθηκα
Να πάρεις ότι αρνήθηκα
και το μισό της γης
Μου πήρες όσα ζήτησες και δε συζήτησες
Μα όλα τα αμφισβήτησες και όλα τα ζητάς
Γι' αυτό και ‘γω σε χώρισα, αναθεώρησα
Γι' αυτό και σε τιμώρησα αλλού να τα χρωστάς
Κρατώντας τα προσχήματα,
Έβαζα και στοιχήματα,
Πως όλα είναι πείσματα
Αθώα τις στιγμής
Μα ήταν ματαιότητα
Η τόση ανευθυνότητα
Ν΄ αλλάζεις και ταυτότητα
κι αξία μιας τιμής
Μου πήρες όσα ζήτησες και δε συζήτησες
Μα όλα τα αμφισβήτησες και όλα τα ζητάς
Γι' αυτό και ‘γω σε χώρισα, αναθεώρησα
Γι' αυτό και σε τιμώρησα αλλού να τα χρωστάς
Στο προηγούμενο ποστ θα δείτε την glamourous Peggy να τραγουδά το τραγούδι "ντύνοντας" τον στίχο "αναθεώρησα", με αυτή τη χειρονομία που συγχαίνομαι, στριφογυρίζοντας δηλαδή το δάκτυλο στον κρόταφο γιατί τον εννόησε το δύσκολο τον στίχο...
Δεν είχα σκοπό να συνεχίσω το θέμα αλλά προχθές άκουγα από μακριά τη συναυλία του Μητροπάνου, τη Ρόζα, τα λαδάδικα, θάλασσες και κάποια στιγμή ακούω μια γυναικεία φωνή να τραγουδά την «Αλάνα» του Γιάννη Σπανού. Ποια είναι ρωτώ εγώ; Η Πέγκυ Ζήνα, με πληροφόρησαν… Και τότε έκανα κλικ! Μάλιστα… Σπανός, φιλίες με τον Ψινάκη, Ψινάκης μάνατζερ της Πέγκυ Ζήνα… και πάει λέγοντας… μέχρι το… «αναθεώρησα» -το τελευταίο χιτ της Ζήνα σε στίχους Μάνου Ελευθερίου, ο οποίος δηλώνει ότι η Π. Ζήνα είναι αριστούργημα κλπ κλπ κλπ.
Καλά, μα έχουν ξεμωραθεί όλοι τους; Μου θυμίζουν μεσήλικες κοιλαράδες που αφήνουν σπίτι, γυναίκα και παιδιά και σαλιαρίζουν με τις δίμετρες 25ντάρες Ουκρανές, που… κοιτάνε να βγάλουν κάτι παραπάνω γιατί ο προστάτης τους έχει επενδύσει και έχει απαιτήσεις...
Ο Γιάννης Σπανός, υπό σύνταξη συνθέτης να βάζει «το καλό του όνομα» ως άλλοθι για τις αηδίες που γράφει για τα «νέα παιδιά», που κοκορεύονται ότι αγγίζουν την ποιότητα. Ο Μάνος Ελευθερίου, στο δρόμο που άνοιξε ήδη ο Σπανός, να συμπεριφέρεται σαν κακιασμένη και ξεχασμένη γριούλα που ο ζιγκολό Ψινάκης, της ανυψώνει το ηθικό!
Μάλλον είχε δίκιο ο Αllu Fun Marx. Μήπως η Αρλέτα αρνήθηκε να συμμετάσχει σ αυτό το ξεπεσμένο πανηγύρι της συναυλίας του Γιάννη Σπανού;
Ευκαιρία να βγάλω tα σχόλια που αφήσατε στο προηγούμενο ποστ για την απουσία της Αρλέτας από τη… μεγάλη συναυλία των 50 χρόνων του Γιάννη Σπανού. Μιλάνε από μόνα τους και σας ευχαριστώ (και μη μου κρατάτε κακία που δεν τα απαντώ, σας χαίρομαι και σας αγαπώ πολύ –κάποιοι το ξέρετε ήδη καλά…)
Α, για μουσική επένδυση του ποστ διάλεξα ένα… φαντασμαγορικό τραγούδι σε στίχους του Μ. Ελευθερίου με την Πέγκυ σε παρουσίαση αλα Ψινάκης esthetique! “Anatheorisa”.
(Το καταλάβαμε κύριοι Ελευθερίου και Σπανέ, το καταλάβαμε)...
Ο/Η aswtosgios είπε...
ξερεις κατι τον σπανο τον συμπαθω πολυ αλλα απο ενα καλλιτεχνη που παει ως κριτης σε ταλεντ σοου και δινει μετρια τργουδια σε αφωνα νεα παιδια, ολα τα περιμενω
κριμα
η αρλετα εχει σφραγισει ολα τα τραγουδια της
δυσκολο να τα πουν αλλοι
Ο/Η Μαργαρίτα είπε...
Τον Γιάννη Σπανό τον εκτιμώ ως συνθέτη, μας έχει χαρίσει πολλά όμορφα τραγούδια. Αλλά η απουσία της Αρλέτας μας με στενοχωρεί πολύ...
Μάϊος 24, 2010 12:32 μμ
Ο/Η Μάρκος είπε...
Ο Σπανός είναι ο αγαπημένος μου συνθέτης. Δίσκοι του όπως οι "Ανθολογίες" ή "Η Μοσχολιού τραγουδάει Σπανό" θα παίζουν εσαεί στο ipod μου. Όμως η συναυλία αυτή είναι (άλλη) μια μεγάλη απογοήτευση από κείνον. Τί δουλειά εχουν ο Καραφώτης, η Ζήνα και ο Ρέμος πλάι στο Μανώλη Μητσιά και το Σταμάτη Κόκοτα; Και φυσικά πώς γίνεται να απουσιάζουν καλλιτέχνες που σφράγισαν μεγάλα τραγούδια του, όπως η Αρλέτα καλή ώρα; Κρίμα, γιατί πάντα θεωρούσα ότι το έργο του είναι υποτιμημένο...
ΥΓ: Παραγίνε πια με τις συναυλίες- μνημόσυνα, που μόνο τον τιμώμενο δεν τιμούν...
Μάϊος 24, 2010 4:20 μμ
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Παιδιά, εγώ αποφάσισα, πρόκειται για ανοησία... με όλη τη σημασία της λέξης. Πώς λέμε κουταμάρα, βλακεία, αμυαλιά, αστοχασιά και έλλειψη φρονιμάδας... ε, κάτι τέτοιο.
Ότι δηλαδή αντιπροσωπεύει σήμερα δυστυχώς ο Γιάννης Σπανός!
Είναι επώδυνο, σήμερα ειδικά να σε "προδίδουν" συνθέτες που αγάπησες και έχεις κάποια τραγούδια τους σα φυλακτό, όπως έχω το "Μια φορά θυμάμαι" της Αρλέτας. Γιατί, της Αρλέτας είναι το τραγούδι και γι αυτόν ακριβώς το λόγο έμεινε κλασσικό.
Λεύκια
ΥΓ: φιλιά στην Αρλέτα
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Ξέρω αυτό που θα γράψω θα ειπωθεί πολύ άγριο για έναν μεγάλο σύνθετη. Να παει να γκρεμιστεί σε τέτοιον περίπτωση. Πως γίνεται ρε η πρώτη που ερμήνευσε τραγούδια του που τα έχει καλουπώσει με την φωνή της, που δεν θες να τα ακούς με άλλη φωνή οποία και να’ ναι σου φαίνεται ψεύτικο. Να λείπει από τέτοιο "γεγονός" κρίμα και μόνο κρίμα. Ένα όνομα που σφράγισε ΜΑΣ ΣΗΜΑΔΕΨΕ με μια σφεντονά και μας έβαλε στο χρυσό κλουβί της, όλους εμάς τους φίλους, τους πιστούς φίλους και δεν ντρεπόμαστε για’ αυτό παρά ευγνώμων. Και δεν ξεκολλάμε το αφτί απ’ τα ηχεία όταν την άκουμε.
Εγώ το λεω απλά ΜΑΛΑΚΙΑ.
ΠΑΝΤΑ μονίμως, τακτικός
Πέτρος
Ο/Η aswtosgios είπε...
τιι? τωρα το μαθα καραφωτης ζηνα και ρεμος? και οχι αρλετα
ειναι σημαδια μιας εποχης κι αυτο τι να πω
παντως και γω τον συμπαθω αλλα...τα φραγκα πολλα παιδια, αυτοι πουλανε στη μαζα , η ζηνα πουλαει
αντε βρε και στην επομενη συναυλαι μαρω λυτρα και γκεστ η δεσποινα βανδη
Ο/Η νατασσάκι είπε...
Κρίμα, πραγματικά
(όχι, δεν θα πήγαινα να δω τον Καραφώτη να "εκτελεί" Σπανό...)
Μάϊος 31, 2010 12:03 πμ
Ο/Η A.F.Marx είπε...
Μήπως είναι επιλογή της Αρλέτας να μην εμφανιστεί, για δικούς της λόγους;
Πάντως, αν είναι επιλογή του Σπανού, η ντροπή είναι ΟΛΗ δική του...
