Ο Φοίβος Δεληβοριάς πριν γνωρίσει την Αρλέτα

• Η σχέση με τη μοναξιά Την Αρλέτα δεν είχα σκεφτεί ότι θα τη γνωρίσω ποτέ. Η πρώτη κασέτα που αγόρασα όταν ήμουν 12 χρονών ήταν το «Περίπου» και θυμάμαι ότι τα πρώτα κομμάτια που προσπαθούσα να βγάλω στην κιθάρα ήταν το «Έρχεται κρύο» και η «Σερενάτα». Ενώ πάντοτε εκείνη ήταν μιας άλλης ηλικίας από εμένα, είχε την ίδια στιγμή και κάτι κοριτσίστικο στη φωνή της, κάτι οικείο, σαν να μου τραγουδάει μια φίλη μου που την ξέρω καλά. Περιέργως, τόσα χρόνια μου αρκούσαν τα τραγούδια της, μου αρκούσαν οι δίσκοι της. Δεν είχα σκεφτεί ποτέ ότι μπορώ να την πάρω τηλέφωνο και να τη γνωρίσω. Οπότε το έκανα τώρα και χαίρομαι πάρα πολύ που με εμπιστεύτηκε για να κάνει και την επιστροφή της εκείνη τη βραδιά στη σκηνή. Από κοντά είναι ένας γλυκός άνθρωπος με σχεδόν βιτριολικό χιούμορ, που τιμά και αγαπά τη μοναξιά της. Δεν της είναι καθόλου αφόρητη. Θυμάμαι άλλωστε στο παρελθόν μια συνέντευξη που είχε δώσει, λέγοντας ότι η μοναξιά είναι καλό πράγμα και αυτούς που τη φοβούνται πρέπει εσύ να τους φοβάσαι. Μάλλον αυτό συνδέει όλους τους καλεσμένους μου. Η σχέση τους με τη μοναξιά. Τη γόνιμη μοναξιά. Βρε παιδιά, δεν το χωρά το μυαλό μου πως δεν έχουμε άλλο βίντεο της ιστορικής εκείνης βραδιάς! Κάντε κάτι, κάποιος... Ευχαριστώ όμως τον φίλο που τράβηξε έστω και αυτό το πέρασμα, με χάλια ήχο αλλά η ουσία και η ατμόσφαιρα είναι εδώ. Πόσο μάλλον η Αρλέτα να μιλά, να κουβεντιάζει με το κοινό που, με κρατημένη την ανάσα αφηνόταν στη μαγεία της.

Το άρωμα του τραγουδιού: "Δε μπορεί να μη την κατάλαβες!"

Το ανακάλυψα με δυο μήνες καθυστέρηση αλλά, είναι τόσο συγκινητικό που μου 'φερε δάκρυα στα μάτια...

Aνάμεσα σε δυο ξάδελφικά blog "Το άρωμα του τραγουδιού" via «Μουσικά προάστεια» Για τη βραδιά στο Γυάλινο… Διαβάστε...

from: Το άρωμα του τραγουδιού to: Μουσικά Προάστια date: 23 February 2009 09:26 subject: 20 προς 21 Φεβρουαρίου 2009 Δε μπορεί να μη την κατάλαβες! Είναι αδύνατον να μη την κατάλαβες, σε όποιο μέρος κι αν ήσουν!! Μιλάω για εκείνη τη σεισμική δόνηση στη μία παρά πέντε τα ξημερώματα της 21η Φεβρουαρίου. Ράγισε το Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, η άσφαλτος άνοιξε στα δύο, τα οχήματα έχασαν την τροχιά τους και μετατράπηκαν σε συγκρουόμενα αυτοκινητάκια, όλη η Αθήνα ένα τρελαμένο Λούνα Πάρκ! Και η πορσελάνινη μορφή της να μη μας αφήνει κανένα περιθώριο για κουβέντες. Μόνο δάκρυα. Και τραγούδια. Αμέσως ξεχύθηκαν από τα παρασκήνια τα Μικρά παιδιά, τα Καλοκαίρια και οι χειμώνες μας, τα Ήσυχα βράδια μας, και μια μυρωδιά από Τσάι γιασεμιού μάς άρπαξε απ' τη μύτη. Όσο για μένα, μην τα ρωτάς! Κουλουριάζομαι στη θέση μου και αρχίζω να χάνω μία – μία τις αισθήσεις μου. Πρώτα την αφή, έπειτα την όσφρηση… δε χάνω όμως ούτε στιγμή την ακοή˙ κι αρχίζει το σώμα να ξεκολλάει απ' την καρέκλα και να χάνει την επαφή με το έδαφος. Πετάω! Περνάω πάνω απ' τη Δόμνα, τη Μελίνα, τον Τζιμάκο, τον Σπύρο. Πλησιάζω. Περνάω δίπλα απ' τον τεράστιο ήλιο που έχει κρεμάσει στο stand του μικροφώνου, μέσα απ' τις χορδές της κιθάρας της, ανάμεσα στα δάχτυλά της, την ανάσα της την ώρα που τραγουδάει: "δε θέλω γω από σένα / τίποτα να' ναι πιο βαρύ / απ' το φτεράκι μιας μέλισσας…". Αργά γυρίζω ξανά στη θέση μου. Τίποτα όμως δεν είναι όπως πριν! Έκανα ένα ταξίδι σε όλες τις ηλικίες του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού, στο Νέο Κύμα, στην τρομερή δεκαετία του '80, στο σήμερα, στο αύριο. Στο είπα και πάλι: πρώτη φορά ένιωσα το Ελληνικό Τραγούδι να με αφορά τόσο πολύ, τόσο προσωπικά!! Νικολέτα. Αργυρώ. Αρλέτα. Δεν έχω κάτι άλλο να πω. Σε ευχαριστώ που δέχτηκες να είμαι κι εγώ εκεί. Θα τα ξαναπούμε. Σύντομα. Σε ευχαριστώ. Κι ακόμη Φοίβος Δεληβοριάς - Αρλέτα: Εντυπώσεις, μαρτυρίες, παραλειπόμενα

Παίρνω από το πρωί τoυς φίλους και τις φίλες μου τηλέφωνο αλλά κοιμούνται, καθότι χθες είχε Αρλέτα και Φοίβο Δεληβοριά το πρόγραμμα. Τυχεράκηδες, όταν εγερθείτε, περάστε κι από εδώ και δώστε μια γεύση από τη χτεσινή, ιστορική νύχτα! απο Μουσικά Προάστια ωρα 21.2.09

O Rena Fan είπε...

Θα δώσει το "παρών" η Αρλέτα

και σε ένα αφιέρωμα στη Δανάη.

Στο Μουσείο Λαϊκών Οργάνων

(όπου η Αρλέτα είχε τιμήσει τη Δανάη ακριβώς πριν από τρία χρόνια),

στις 22 Ιουνίου,

η Αρλέτα τραγουδήσει στην εκδήλωση που διοργανώνεται για να τιμηθεί η μεγάλη ερμηνεύτρια που "έφυγε" φέτος. Η αφορμή για αυτή την εκδήλωση είναι η παράδοση της ιστορικής κιθάρας της Δανάης στο Μουσείο. Περισσότερες πληροφορίες

εδώ:

ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΛΑΪΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΥΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΚΙΘΑΡΑ ΤΗΣ ΔΑΝΑΗΣ!.. Τιμητικό αφιέρωμα για την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής Δευτέρα 22 Ιουνίου 2009 – ώρα 20:00

Update: Ο/Η A.F.Marx είπε... αχμ... αχμ... Είναι o rena fan", ο Αποστόλης, λάτρης της Ρένας Βλαχοπούλου.Όσο για την Δανάη, ήδη η Μισιρλού της βρίσκεται στη "Μαγική,Ξωτική,Ομορφιά",μαζί με άλλες 85 (για την ώρα) εκτελέσεις του τραγουδιού

Cle said... to marx and rena fan!

Αχ βρε Μαρξ Αλλουφάνιε, ευτυχώς που υπαρχεις για να βάζεις τάξη στο blogoχωριό!!!

Έχεις δίκιο, δεν μπόρεσα πριν να δω τον πλούτο του blog Rena fan

Πρόκειται για ένα `συγκλονιστικό αρχείο, όχι μόνο για τη μοναδική Ρένα Βλαχοπούλου, αλλά για μια ολόκληρη εποχή της Ελληνικής δημιουργίας!

Και με όλη την αγάπη που έχουν οι απόλυτοι fans...

Και δεν το κρύβω, το ζήλεψα γιατί μιλάμε για ένα πραγματικά επαγγελματικό `bolg, που κρύβει όλη την τρυφερότητα του εραστή της τέχνης.

Ευχαριστώ και τους δυο σας ΑΦΜ και Rena fan

Συναυλία Αρλέτας στο δημοτικό κηποθέατρο στου Παπάγου στις 13 Ιουλίου!

13 Ιουλίου, 21:00

"Και πάλι Χαίρετε..." στο Φεστιβάλ Παπάγου
"Η μοναδική τραγουδοποιός Αρλέτα ανηφορίζει στου Παπάγου"

σε μια συναυλία- καλειδοσκόπιο

με τίτλο "Και πάλι Χαίρετε...".

Μια συναυλία με άρωμα τσάι γιασεμί

και διάθεση ανακεφαλαίωσης...

Μαζί της ο Χρήστος Θηβαίος και ο Γιώργος Χριστοδούλου

για αναπάντεχα ντουέτα.

11/6/09 Ο/ giorgisxristodoulou Είπε:

Νά κάτι καλύτερο!
Συναυλία προσωπική στο δημοτικό κηποθέατρο στου Παπάγου στις 13 Ιουλίου

η Αρλέτα ολοζώντανα είναι η απάντηση σε οποιοδήποτε blog (ενεργό ή όχι).Σε δική της συναυλία κι όχι support σε κανέναν άλλο!Έτσι όπως την έχουμε αγαπήσει, όπως πραγματικά της αξίζει και μας αξίζει να τη χαρούμε!

Ραντεβού εκεί λοιπόν!

υγ.ευχαριστούμε για τη συντροφιά του blog τόσους μήνες :) τον καλό φίλο της Αρλέτας τον Γιώργη Χριστοδούλου μουσικό, τραγουδιστή και συνblogger πήρα αυτό το καταπληκτικό νέο!

*

Άντε μετά ν αγιάσεις... τώρα που αρχίζουν τα ωραία! Αμ δε!