Αρλέτα & Φοίβος: τι συνέβη το βράδυ της 20ης Φεβρουαρίου ΙΙ

. . .

Και σιγά που δε θα βρίσκαμε audiovisuel της μοναδικής αυτής βραδιάς

Να ναι καλά ο φίλος ο Μελισσοκόμος

Έτσι κι αλλιώς, το μπλογκ αυτό από εσάς όλους φτιάτηκε.
Με την αγάπη σας και το "ακριβό" σας γούστο.
Εγώ ακολουθούσα.

φιλώ σας cle

*

Και το Δεύτερο ήταν κι αυτό εκεί στους 103,7,με την Γιάννα Τριανταφύλλη και τον Πάνο Χρυσοστόμου. Αναμετάδοση της βραδιάς Αρλέτας - Φοίβου την Παρακευή 27.2.09

Ευτυχώς για όσους δεν ήταν Αθήνα.

Επιχειρώ να μοιραστώ μαζί σας το δεύτερο μισό της βραδιάς μέσω Δεύτερου.

Να 'μαι λοιπόν με το Δεύτερο στην κονσόλα και γράφω για να μοιραστώ μαζί σας έστω από 'δω, τη βραδιά ετούτη.

Μεγάλο ιντερνετ!!! Ηώρα πάει 12, η ώρα των τρελών...

Άκουσα μόλις τώρα το τραγούδι της δραχμής! Μισό μισό με τον Φοίβο και μετακομίζουμε για την πλατεία Αμερικής! Απίστευτο. Η Αρλέτα ακρίβώς η ίδια, να αυτοσαρκάζεται να μιλά, να τραγουδά!

Λες και όλα έγιναν 10 χρόνια πριν, κι όμως, ακριβώς ένα χρόνο πριν είχαμε πάθει TO σοκ. Το διαβάζαμε και έσφιξε η καρδιά.

Όμως το ξέραμε ότι θα επέστρεφε, το θέλαμε τόσο, μα τόσο πολύ και να που έγινε στ' αλήθεια!

Ακριβώς ένα χρόνο μετά τραγουδά ξανά μπροστά στο κοινό της. Ένα κοινό κάθε ηλικίας, πιτσιρικάδες και... παπούδες (καλά μη θυμώνετε δεν είναι κατ ανάγκη κακό. Ε, και; Επειδή περάσανε τα χρόνια; )

Η Αρλέτα εκεί! Απίστευτο!

Έγινε αυτό που έγινε για να συνειδητοποιήσουμε και μεις και κεινη, πως δεν δικαιούται να φύγει!

Μπαρ το ναυάγιο! ΟΦοίβος δίπλα, σταθερός. Δίπλα της, ακολουθά.

Μετά το μπαρ το ναυάγιο η Αρλέτα συνεχίζει να τραγουδά "επιρρύπτωντας την εθύνη" στο κοινό της, που την ακολουθα και στη "Σερενάτατα" με συγκίνηση, κρατώντας το ρυθμό μαζί της, την στηρίζει.

Κουράτηκε. Οι φίλοι της χειροκροτούν

-Κοιτάξτε, δε θ αφήσω τα κοκκαλάκια μου στη σκηνή.

Ο κόσμος της δεν συμβιβάζεται. Κόντεψε να την χάσει και με την αγάπη του την έφερε πίσω για να ναι εκεί και να τραγουδά!

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!

"Είμαστε αλάνια, διαλεχτά παιδιά μέσα στην πιάτσα

και δεν την τρομάζουν οι φουτρούνες τη δική μας ράτσα".

Ο Φοίβος εκεί, στενός συγγενής της καρδιάς και του μυαλού.

Και ο εκφωνητής μας αποχαιρετά, με τον Φοίβο να αναγγέλλει τους πολύτιμους μουσικούς του και ν' αφιερώνει ένα τραγούδι από καρδιάς στην Αρλετα ευχαριστώντας την για το μεγάλο δώρο που μας έκανε!

Κι εμείς ευχαριτούμε όλους που πήγαν εκεί με όλη την αγάπη που έχουν 40 και πλέον χρόνια τώρα για την Αρλέτα.

Ευχαριστούμε τον μουσικό Ντίνο Αποστόλου, δίπλα της τα τελευταία χρόνια, και τον Βασίλη Ρακόπουλο σπάνιο μουσικό, κιθαρίστα και φίλο παντοτεινό της Αρλέτας -Μαζί παίξανε στο "Καπέλο με τραγούδια", αυτός είναι που αυτοσχεδιάζει στο τραγούδι της Δραχμής.

Ευχαριστώ τον Φοίβο που μας χάρισε ανέλπιστα, μια Αρλέτα μοναδική.

Τη δική μας Αρλέτα.

Είδατε που σας το λεγα;

Πάντα καλά.

"ΠΡΕΜΙΕΡΑ" ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΛΕΤΑ -Τι συνέβη το βράδυ της 20ής Φεβρουαρίου

Φωτογραφίες

Απο την ιστοσελίδα του Φοίβου Δeληβοριά

Κι εδώ θα βρείτε
τις εντυπώσεις της ιστοσελίδας του Οικ0δεσπότη της Βραδιάς FOIDEL δηλαδή ΦοιΔελ

Εφημερίδα ¨Καθημερινή
Η επιστροφή της Αρλέτας

Τραγούδησε για πρώτη φορά μετά την περιπέτεια της υγείας της Του Δημητρη Pηγοπουλου

Οταν ο Φοίβος Δεληβοριάς σήκωνε το ακουστικό για να προσκαλέσει την Αρλέτα στις παρασκευοσαββατιάτικες «πρεμιέρες» του στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο μάλλον δεν φανταζόταν αυτό που συνέβη το βράδυ της 20ής Φεβρουαρίου. Πολύ πριν από τις δέκα το βράδυ, εκατοντάδες κόσμου σχημάτιζαν μια τεράστια ουρά έξω από το κέντρο της λεωφόρου Συγγρού αψηφώντας το διαπεραστικό κρύο. Τελικά, οι υπεύθυνοι του χώρου, εξαντλώντας τα όρια χωρητικότητας της αίθουσας, έκοψαν 700 εισιτήρια εισόδου, αφήνοντας εκτός 400 περίπου άτομα. Ηταν μια μικρή πρόγευση για όσα θα ακολουθούσαν.

Μετά το διάλειμμα, η εμφάνιση της Αρλέτας στη σκηνή, μαζί με δύο αγαπημένους της μουσικούς, τον Βαγγέλη Ρακόπουλο (κιθάρα) και τον Ντίνο Αποστόλου (πνευστά), προκάλεσε σεισμό χειροκροτημάτων. Ηταν ένα χειροκρότημα ευγνωμοσύνης και ανακούφισης μαζί. Η Αρλέτα ήταν όρθια και καλά. Το ίδιο υπαινικτικό χαμόγελο, τα γνωστά πειράγματα στους μουσικούς της και ο αιώνιος αυτοσαρκασμός της. «Οπως βλέπετε τη γλίτωσα και είστε υποχρεωμένοι να με ανέχεστε για λίγα χρόνια ακόμα».
Ευχαρίστησε ονομαστικά τους γιατρούς της που της έσωσαν τη ζωή.
Τα έλεγε όλα πολύ σιγά, σχεδόν ψιθυριστά, κι αυτός ο ψίθυρος έχει μια τρομακτική δύναμη που τους καθηλώνει όλους.

Αρχή με «Τα μικρά παιδιά» και αμέσως μετά «Τα ήσυχα βράδια». Δεν υπήρχε κάποιος που να μην τραγουδούσε και τη συγκίνηση στον αέρα την έκοβες με το μαχαίρι. Ακολούθησαν μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια της: «Ερχεται κρύο», «Εκδρομή», «Τσάι γιασεμιού», «Μια φορά θυμάμαι» κ. ά. Τέλος του πρώτου μέρους με ένα καινούργιο τραγούδι για την παλιά της, αγαπημένη γειτονιά, τα «Εξάρχεια» σε στίχους Σάννυς Μπαλτζή.

Η επανεμφάνιση επί σκηνής έγινε μαζί με τον Φοίβο Δεληβοριά. Πρώτα «Το τραγούδι της δραχμής» και αμέσως μετά η «Πλατεία Αμερικής». Ακολουθούν δύο επιτυχίες της «ύστερης» περιόδου («Batida de Coco», «Μπαρ το ναυάγιο»).
Πάει να φύγει η Αρλέτα («Δεν έχω άλλες δυνάμεις, επιτρέψτε μου να αποχωρήσω») αλλά ο κόσμος την κρατάει στη σκηνή. «Θα πούμε κι άλλο αλλά θα το τραγουδήσετε εσείς». Είναι η σειρά της «Σερενάτας». Νέα χλαπαταγή, πάλι σηκώνεται να αποχωρήσει, μια συνεννόηση με τον Φοίβο και πάλι ψιθυριστά: «One for the road, όπως λένε και οι Αγγλοι». Τραγουδάνε μαζί το «Τι τα θες» του Τσιτσάνη. Ο κόσμος όρθιος, η Αρλέτα υποκλίνεται, για μια στιγμή ένιωσα ότι ήμουν σε μπουάτ της Πλάκας στην καρδιά της χούντας.

Οταν τα φώτα έσβησαν στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, περασμένες τρεις, ο κόσμος αποχωρούσε με τη βεβαιότητα ότι είχε ζήσει μια σπουδαία στιγμή του φετινού μουσικού χειμώνα.

.Ηταν μια βραδιά αξέχαστη με την Αρλέτα! Οσοι ήταν εκεί θα τη θυμούνται για πάντα!

Το Blog γιορτάζει γιατί τα μηνύματα του Άμμου και του Φοίβου FOIDEL από το Γυάλινο είναι μαγικά!

Ο/Η Ανώνυμος (Άμμος) είπε... Itan iperoxi bradia . Ixe apistefta poli kosmo ( me 20 meres prin kratisi den katafera telika na bro trapezi , k imoun mazi me para ma para polous sto orthio ). Mou ekane entiposi oxi mono i antidrasi tou kosmou - alla k i ilikies. Mesa stin fasaria i prospathies mou gia bootleg itan mallon oxi k toso gonimes- stis ixografisis pou ekana me to mixanaki i piotita den ine aristi,alla mporis na katalabis pos ixame mia arleta - kourasmeni alla k zontani . To neo tragoudi pou mas epekse itan omorfo . Nomizo pos sinolika emine mia ora k ikosi lepta - ta prota 50 moni , ta ipolipa 30 meta apo ena dialima me ton fibo . Den ksero an endiaferi kanenan to set list - (Εσύ τι λές Άμμόχωστε, φίλε μου καλε;) 1 ) ta mikra pedia 2 ) ta isixa bradia 3 ) erxete krio 4 ) ekdromi 5 ) tsai giasemiou 6 ) petrino xamogelo tis 7 ) dromi palii 8 ) mia fora thimame 9 ) neo tragoudi Mazi me Deliboria 1 ) To tragoudi tis draxmis 2 ) Platia Amerikis 3 ) Batida de Coco 4 ) Bar to Navagio 5 ) Serenata 6 ) Ti ta thes (den ime sigouros gia ton titlo tha omologiso,to klasiko - ti ta thes ,ti ta thes etsi ine i zoi ) Distixos den ipe to nisi mesa stin poli , alla mporo panta na elpizo gia tin epomeni fora. Elpizo osi diabazoun edo k pigan na perasan toso kala oso ego .

 

Αυτό είναι ρεπορτάζ! Ο φίλος ο καλός μου, ο Αμμόχωστος, το πε και το κανε. Έστειλε το ρεπορτάζ μηνυματικώς eis aptaiston agglikin (πάλι έχεις πρόβλημα με το ιντερνετ;) Τόσο μου άρεσε που το αφήνω έτσι απείρακτο γιατί έχει κάτι απ τη φρεσκάδα του ίδιου και της βραδιάς, όπου έμαθα πως έγινε ένας μικρός χαμός. Μικροί μεγάλοι, πιο μεγάλοι, πιτσιρικάδες όλοι εκεί γιατί την Αρλέτα την αγαπάνε. Και δεν είναι καθόλου μα καθόλου περίεργο. Η Αρλέτα έχει τη φρεσκάδα του μυαλού του ανθρώπου που επιμένει να παραμένει ζωντανός ενώ όλα γύρω της -και γύρω μας- μοιάζουν να διαλύονται. Οι πιτσιρικάδες ξέρουν γιατί αγαπάνε την Αρλέτα. Γιατί δεν έχει τίποτα απ’ τη σοβαροφάνεια των γονιών τους, ούτε και την κούραση τους (βλέπε βαριεστημάρα). Έχει όμως τη σοβαρότητα και την τρυφεράδα του αληθινού, του γνήσιου καλλιτέχνη που ξέρει πως και πότε να χαμογελά.

Στη συνέχεια ακόμη ένα ρεπορτάζ από το Ssite του Φοίβου του Δεληβοριά Foidel και τον ευχαριστούμε στ' αλήθεια

Ο/Η FOIDEL είπε... ΤΟ "ΤΕΛΟΣ ΜΙΑΣ ΝΥΧΤΑΣ" ΣΤΗΝ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΛΕΤΑ.μπορείτε να διαβάσετε τις εντυπώσεις και να δείτε τις φωτογραφίες που μας στείλατε από την "πρεμιέρα" στο Γυάλινο μουσικό θέατρο με την Αρλέτα στα live reviews του foidel.grDirect link: http://www.foidel.gr/articles_show.php?arid=348Περιμένουμε και τις δικές σας εντυπώσεις και φωτογραφίες στο live@foidel.gr

Να είναι καλά!

Η ομάδα του foidel.gr

Αρλέτα: Η Συνέντευξη πριν την εμφάνιση στις 20/2 στο Γυάλινο

5 μέρες πριν την εμφάνιση της στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο ως προσκεκλημένη του Φοίβου Δεληβοριά, επικοινωνεί μαζί μας, με το κοινό της, με όσους την αγαπάμε, μέσα από τη συνέντευξη αυτή και μας κλείνει το μάτι και μας χαμογελά έτσι απλά και φυσικά. Η παλιά καλή Αρλέτα, όπως την ξέρουμε κι όπως την αγαπάμε, με το χιούμορ, τον αυτοσαρκασμό της, το κριτικό της βλέμμα πάνω σε όλα όσα μας κυκλώνουν και μας πνίγουν. Το τρυφερό της χάδι σε όσα αντέχουν και είναι ακόμη ζωντανά προσπαθώντας να κρατήσουν τις ισορροπίες με τα μεγαθήρια της σημερινής ζωής, μιας ζωής που με τα τόσα κακά της την αγαπάει. Γι αυτό και επέστρεψε πίσω και η σχέση με τον κόσμο της πάντα εκεί, σταθερή και μοναδική. Την θέλουμε να υπάρχει, να συνεχίσει να τραγουδά, ό,τι κι όποτε αυτή το νιώθει. Αρλέτα

Πέθανα και ξαναζωντάνεψα Της ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ Ελευθεροτυπία 14/2/09 ...Πριν από ακριβώς ένα χρόνο οι κακές ειδήσεις για την υγεία της, οι φήμες για εγκεφαλικό, η εσπευσμένη εγχείρησή της αναστάτωσαν πολύ κόσμο: η Αρλέτα μπορεί να μην κολάκευε ποτέ το κοινό -όπως λέει και η ίδια- αλλά είχε πάντα μια αξιοπρέπεια, σεβαστή απ' όλους. Με διακριτικότητα οι περισσότεροι μάθαιναν τα νέα της. Ευτυχώς, ήταν όλο και καλύτερα. Κι έτσι... Επιστρέφει στις 20 Φεβρουαρίου για μια βραδιά στο «Γυάλινο», προσκαλεσμένη του Φοίβου Δεληβοριά.

«Μου το πρότεινε», εξηγεί, «κι εγώ ήθελα να κάνω κάτι λίγο, για να μετρήσω τις δυνάμεις μου: η περιπέτεια που πέρασα δεν ήταν απλή. Οι συνθήκες είναι καλές κι εκείνος ευγενέστατος». Η συζήτηση από τον Φοίβο γυρίζει πίσω. Στον Λάκη... - Ενα από τα τραγούδια σας που έχω πολύ αγαπήσει είναι «Ο Λάκης». Είναι υπαρκτό πρόσωπο; «Είναι ο Λάκης Πατρασκίδης, ο σημερινός πρύτανης στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Ηταν πολύ φίλος κι απ' τους λίγους με τους οποίους κρατάω ακόμα επαφή. Ημασταν συμφοιτητές και είχαμε περάσει μαζί διάφορες περιπέτειες. Παρότι ήταν χούντα και δύσκολες εποχές, τα φοιτητικά μου χρόνια ήταν τα καλύτερα της ζωής μου». - Τα ερεθίσματα γύρω μας πολλαπλασιάζονται, το τραγούδι γιατί στέκει αμήχανο; «Γιατί για να κάνεις σήμερα ένα τραγούδι που να μην είναι αμήχανο χρειάζεται πάρα πολύς κόπος. Πρέπει να είσαι ακόμα πιο σαφής απ' ό,τι παλαιότερα». - Τα αφηγηματικά τραγούδια πάντως λιγοστεύουν... «Υπάρχει μια ασάφεια στην εποχή μας. Και επίσης όλα μετριούνται με λεφτά. Η τέχνη είναι ένα είδος που χρειάζεται πολύ χρήμα αλλά δεν μετριέται με αυτό, ούτε είναι σίγουρο ότι θα το ανταποδώσει. Στο τραγούδι ο κανόνας είναι πια να τοποθετούν 5 δραχμές και να θέλουν να πάρουν αμέσως πίσω 255». - Γράφετε τραγούδια αυτό τον καιρό; «Πολύ σπάνια, αλλά γράφω. Ετοιμάζω και μια δισκογραφική δουλειά -έπειτα από πάρα πολλά χρόνια. Θα περιλαμβάνει και καινούρια τραγούδια...». - Στο τραγούδι ό,τι βγαίνει το παρακολουθείτε; «Μου είναι αδύνατον. Και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν θέλω: προφυλάσσω τα αυτιά μου. Ακούω όμως και ορισμένα πράγματα που μου αρέσουν αρκετά. Δεν είναι ότι δεν υπάρχουν ταλαντούχα παιδιά. Υπάρχουν και συνθέτες και στιχουργοί...». - Τότε ποιο πιστεύετε ότι είναι το πρόβλημα στο σύγχρονο τραγούδι; «Υπάρχει μια παγκοσμιοποίηση που προσωπικά εγώ δεν πιστεύω ότι κάνει καλό στην τέχνη. Πρόβλημα είναι κι η υπερπαραγωγή. Πώς είναι δυνατόν ένας καλλιτέχνης να κάνει 3 cd τον χρόνο; Μ' έχουν μπερδέψει κι όλα αυτά τα διαφορετικά ονόματα: τριπ χοπ, χιπ χοπ. Δεν τα καταλαβαίνω, αλλά δεν έχω προσπαθήσει κιόλας. Είμαι άλλης εποχής και αυτό δεν με ενοχλεί καθόλου». - Οι γυναίκες τραγουδοποιοί ήταν πάντα λίγες. «Γενικώς οι τραγουδοποιοί που αξίζουν τον τίτλο είναι λίγοι. Παγκοσμίως πάντως, οι γυναίκες έχουν κάνει πολύ σημαντικές δουλειές. Και στην Ελλάδα επίσης. Μερικές από τους καλύτερους στιχουργούς είναι γυναίκες. Και στη νέα γενιά υπάρχουν αρκετές που έχουν μπει στο τραγούδι πολύ δυναμικότερα απ' ό,τι παλιότερα. Στη δική μου εποχή ήταν ασυνήθιστο. Και το φοβόντουσαν. Κι είναι όντως τρομαχτικό να σκέφτεσαι ότι βασίζεσαι στον εαυτό σου για τα πάντα». - Εσείς το φοβόσασταν; «Εγώ θα φοβόμουν να μη βασίζομαι στον εαυτό μου για όλα. Οχι ότι δεν θα μου άρεσε να βασίζομαι σε άλλους, αλλά όσες φορές σκέφτηκα να το κάνω, έσπασα τα μούτρα μου». - Οι πρώτες φορές που βγήκατε μόνη με την κιθάρα σας δεν ήταν τρομακτικές; «Θα μπορούσα να γράψω πραγματεία για το τρακ. Επειτα από 40 χρόνια στο τραγούδι εξακολουθώ και έχω. Οταν πρωτοτραγούδησα, ήμουν τελείως άπειρη. Βρέθηκα ξαφνικά μ' ένα δίσκο που είχε κάνει μεγάλη επιτυχία και με ένα σωρό κόσμο να με κοιτάει λες και ήμουν κάτι. Αλλά δεν ήμουν τίποτα. Ημουν ένα παιδάκι που μόλις είχε μπει στην ΑΣΚΤ. Βρέθηκα να τραγουδάω τελείως τυχαία. Δεν είχα ιδέα ούτε για τον χώρο ούτε για ό,τι με περίμενε. Και εδώ που τα λέμε, αν είχα ιδέα, θα το 'χα βάλει στα πόδια. Εμεινα επειδή άρχισα να γράφω τα δικά μου τραγούδια. Ως τραγουδίστρια δεν θα είχα μείνει». - Είναι άγριος ο χώρος; «Ολοι οι χώροι είναι άγριοι κι αυτός ακόμα περισσότερο, γιατί δεν έχει βάσεις. Είναι στον αέρα. Τι να μετρήσεις στο τραγούδι; Ειδικά στις ημέρες μας υπάρχει κι ένα άλλο πρόβλημα: έχει πάψει ο κόσμος να καταλαβαίνει τα φάλτσα. Τραγουδιστές που θεωρούνται πολύ σημαντικοί είναι θεόφαλτσοι. Είναι σαν μην έχει σημασία πια. Μου θυμίζει τη μοναδική φορά που είδα τον δάσκαλό μου τον Γιάννη Μόραλη έξω φρενών. Ηταν όταν ένας φοιτητής τού είπε: "Δάσκαλε, εγώ έχω ξεπεράσει το σχέδιο"!». - Πάντως, δεν φαίνεστε να έχετε καμία πικρία... «Γιατί να έχω; Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ προνομιούχο για έναν απλό λόγο: ό,τι έχω κάνει στη ζωή μου, ό,τι βλέπετε εδώ μέσα, το 'χω πληρώσει με τραγούδια. Ούτε με προδοσίες ούτε με διαβολιές». - Περάσατε μια μεγάλη περιπέτεια υγείας. Αναθεωρήσατε πράγματα; «Δεν ήταν η πρώτη, γι' αυτό δεν ήμουν ακριβώς απροετοίμαστη. Η υγεία μου ήταν επισφαλής από τότε που ήμουν μικρή. Αλλά θέλω να ευχαριστήσω τον γιατρό μου, τον Βασίλη Σλατινόπουλο, που ένα βράδυ της 11ης Φεβρουαρίου πέρσι, με χιόνια και κρύα, ήρθε από τη Λάρισα στον Βόλο και μου γλίτωσε τη ζωή. Θα ήθελα να ευχαριστήσω και τους φίλους μου, αλλά κι όσους με έκαναν να ξαναζωντανέψω. Γιατί δεν ήταν απλώς ότι αρρώστησα. Πέθανα και ξαναζωντάνεψα. Ακούγεται πολύ δραματικό, αλλά είναι η αλήθεια». - Τώρα που τα διηγείστε, γελάτε όμως... «Τώρα γελάω. Δεν με θέλανε "εκεί", κορίτσι μου, δεν τους έκανα και με διώξανε. "Αντε γύρνα" είπαν...». *

Ευτυχώς λέμε εμείς...

Αρλέτα ξανά μαζί μας στις 20 Φεβρουαρίου '09!

.

Είδατε που γίνειαι! Το λέγαμε,

το γράψαμε,

το ευχόμασταν,

το ελπίζαμε,

το θέλαμε τόσο πολύ

και

προσευχηθήκαμε γι' αυτό!

Όλοι οι φίλοι της

Και να, που γίνεται πραγματικότητα! H Αρλέτα θα τραγουδήσει και πάλι

κι' όλοι οι φίλοι της

θα είναι εκεί μαζί της

στις 20 Φεβρουαρίου '09

στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο

σε μια Πρεμιέρα με τον Φοίβο Δεληβοριά

Ώρα Έναρξης: 22:30Είσοδος με ποτό στο μπαρ: 15¤

Ελάχιστη κατανάλωση σε τραπέζι: 35¤

Πληροφορίες - κρατήσεις: 210.9315600

14 Ο ΛΥΚΟΣ.wma

(με δεξί κλικ στον τίτλο της εικονίτσας και ανοίγετε νέο παράθυρο)