Προχθες, Σάββατο στις τρεις το απόγευμα, κάνω να μπω στο blog, πληκτρολογώ τα σχετικά… μα τίποτα. Άνοιγε δηλαδή η σελίδα και ξαφνικά μου πέταγε ένα απ αυτά τα φρικιαστικά με το ολοκόκκινο Χ, ότι δεν μπορώ να συνεχίσω γιατί είμαι λέει aborted! Aborted? Ξανακάνω να μπω, τα ίδια και χειρότερα. Το κόκκινο «aborted» έβγαινε όλο και πιο γρήγορα. Και το τραγελαφικό της όλης ιστορίας ήταν ότι το πρωί έκανα μια προσπάθεια να συνδεθώ με το Mozilla Firefox και έκανα κάτι αλλαγές στο Internet options και το μόνο που κατάφερα ήταν να χάσω τη σελίδα του Google σαν Home page!!! Φυσικό ήταν λοιπόν, να πιστέψω ότι κάτι αδιανόητο έκανα πάλι και έχασα το blog μου!.^%$#&@^%^%$$%%^*& -ξέρω τι σας λέω, τα έκανα ξανά, αλλά τότε μιλάμε για καμιά εικοσαριά ποστ. Τώρα να μην είναι κaμιά τρακοσιά;
ΟΧΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ. Θα τρελαθώ…
Προσπαθώ, ξανά και ξανά και ξανά. ΤΙΠΟΤΑ ΤΙΠΟΤΑ ΤΙΠΟΤΑ. Μπαίνω σε blog φίλων να δω μπας κι υπάρχει ένα γενικό μπλοκάρισμα. Όλα εκεί, ευτυχώς βέβαια, αλλά εμένα γιατί;;;
Φέρνω το παλιό μου laptop, το στήνω και ξαναδοκιμάζω. ΤΙΠΟΤΑ κι εκεί. Aborted του έβγαζε! Ανοίγω το λεξικό να δω την ακριβή έννοια του διαολο aborted μπας και σήμαινε κάτι άλλο, ξέρω γω! Σκατά. «ΜΑΤΑΙΩΘΕΙΣ» αυτό σημαίνει, αν δεν το ξέρετε. «ΜΑ-ΤΑΙ-Ω-ΘΕΙΣ» Το blog μου!
Τρελάθηκα. Σάββατο απόγευμα και ποιον να πάρεις να βοηθήσει; Ο pc doctor μου έφυγε για διακοπές. Όλοι φευγάτοι. Εγώ χωρίς διακοπές είπα εδώ θα τη βγάλω στο κλιματισμό μου και στο computer μου. Αμ δε! «ΜΑΤΑΙΩΘΕΙΣ»
Έκλεισα το pc και το ξανάνοιξα, ελπίζοντας σε κάποιο θαύμα. ABORTED ABORTED ABORTED
AISIXTIRI.
Το κλείνω και μένω να κοιτάζω στο κενό. Αν χάθηκε το Blog θα… δεν ξέρω τι. Αρχαία τραγωδία. Αλί και τρις αλί! Και έγινε τόση δουλειά. Το blog αυτό δεν είναι δικό μου πια, δεν μου ανήκει πια. Για την Αρλέτα ρε γαμώτο! Έχει γίνει μια βάση δεδομένων σιγά σιγά κι αν το έχασα, ντροπή μου. Ναι αυτό ένιωσα! Ένιωσα ντροπή που δεν στάθηκα άξια να το κρατήσω, να το περισώσω.
Έπεσα σε κατάθλιψη. Ούτε να φάω ούτε να πιω.
Σκέφθηκα και το φίλο μου το a.f.Marx και η ντροπή έγινε ακόμη χειρότερη (για κάποιο λόγο αισθάνομαι μια ευθύνη ΚΑΙ απέναντί του γιατί… αυτός «φταίει» για όλα –τα καλά όμως!) Σκέφτηκα να του στείλω μήνυμα, ίσως μπορεί κάτι να ξέρει, να με βοηθήσει…
Ή μήπως να ζητήσω βοήθεια από το Bloggers’ help? πού ξέρεις;
Μπαίνω με μισή καρδιά, μη ελπίζοντας στ’ αλήθεια…
Και διαβάζω εκεί σε μήνυμα υπαλλήλου των blogger (δεν ήξερα πως είχανε υπάλλήλους;) ότι κάτι προβλήματα span παρουσιάζονται και προσπαθούν να τα αντιμετωπίσουν γι αυτό ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΑ BLOG ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!!!
Τι λες αγόρι μου, εδώ κοντέψαμε να πάθουμε εγκεφαλικό!
Γύρω τις 8 ξαναμπαίνω με την καρδιά μου να κτυπά σαν τρελή………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
YES!!!!!!
ΝΑ ΤΟ!
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!
Ποστάρω ένα κομμάτι που είχα έτοιμο, για τα...της "Αρλέτας Άσματα σε Επανεκδόσεις" δανεισμένο από άλλο blog που το ζήλεψα και…
Όλα εντάξει.
Όλα στη θέση τους!
Ξανά μαζί!
Σας πεθύμησα!
:-)
Cle
