Σάββατο, Ιουλίου 28, 2007
Παρίσι οδοιπορικό
Παρίσι Ι
(έργο σε τρεις πράξεις)

Μάριος
Χρήστος
(τι ζήλεψες τι τα 'θελες τα ένδοξα Παρίσια)
Yves Duteil, Tarentelle

ένα μικρούλι και συμπαθέστατο ξενοδοχείο στον καλύτερο τόπο που μπορεί κάποιος να μείνει στο Παρίσι. Rue de l' ecole de Medicine, ένα μικρό και ήσυχο δρομάκι που ενώνει τα δύο μεγαθήρια:
B oulevard St Michel και Boulevard St Germain.
Και μόνο 80 Ευρώ το δωμάτιο για δύο!!!
Το συστήνω ανεπιφύλακτα. Εντάξει είναι λίγο μικρά τα δωμάτια
με τους γραφικούς bookinistes
St Germain des Pres,
Ta νησάκια - La Cite και Ile St Louis,
με τα παγωτά Berthillon!!!
Notre Dame,
Λούβρο και ο κήπος του κεραμικού
Centre George Pompidou,
Musee d Orsay,
Place des Vosges,
Marais...
Να γευθήτε τα croissants από τα γραφικά Boulangeries
μην ξεχνάτε τα φοβερά γαλλικά τυριά
Και βέβαια, πάνω απόλα τις Creperies
(άντε και σας βρήκα φιλμάκια ξενάγησης
από Γαλλιδούλες που μιλάν... αγγλικά!!!)

Κατεύθυνση Boulevard S Michel, τον δρόμο που ξεκινά από το κέντρο ακριβώς, από τον Σηκουάνα, διασχίζει το quartier latin περνά δίπλα από Σορβόνη, κήπο του Λουξεμβούργου μέχρι το Port Royal.
κήπος του Λουξεμβούργου

περιμένοντας τον Χρήστο που μπήκε για να δει το εκκρεμές του Foucault

φαγητό στην πλατείακαι μετά...
Βόλτα στα δρομάκια του St Germain




Place des Vosges la bien aimee
με τις καλόγουστες galleries d' art τριγύρω
με τις καλόγουστες galleries d' art τριγύρω




Ανώνυμος said...
Τί καλά έκανες κι ανέβασες το οδοιπορικό στο Παρίσι ; Ολοι , λίγο πολυ , κουβαλάμε κάτι από το Παρίσι μέσα μας. πολιτικά, ιδεολογικά, τοπικιστικά .. Είναι σαν βδελλα κολλημένο μέσα μας, αναμνηση και παρουσία συγχρόνως. Συγκίνηση, διέγερση, απουσία , κραυγή....μα πάντα το Παρισι, γερασμένο λίγο, αλλά αυτό που μας έφερε ως εδω. Νασαι καλα και ναχεις υγεια
ριτσα μασουρα
Ιούλιος 29, 2007 10:43 μμ
για την Αρλέτα said...
@Γητεύτρια,Αχ ρε φιλενάδα, πώς μπορούσα να μην δώσω τον εαυτό μου σ αυτό το συγκεκριμένο οδοιπορικό!!! Οι φωτογραφίες δεν ήταν υπό τις καλύτερες συνθήκες (χρόνο, τρέξιμο) αλλά αποδίδουν λίγο την αίσθηση που είχα.Ε, δεν είμαι και κανένα νιάνιαρο, μικροδείχνω είν’ αλήθεια αλλά… δεν ξέρω πώς να μεγαλώσω;...Είχες δίκιο για τον Πέι (κινέζος είναι μεγαλωμένος στην Αμερική), έβαλα μια μικρή αναφορά ως link.Χαίρομαι αφάνταστα που σου άρεσε!
Ιούλιος 30, 2007 11:11 πμ
για την Αρλέτα said...
@ Ρίτσα Μασούρα,Μ άρεσε ιδιαίτερα που άρεσε σε σένα που, όπως καταλαβαίνω είσαι… ομοιοπαθής.Είναι έτσι ακριβώς όπως τα λες. Το Παρίσι το κουβαλάμε μια ζωή κι ότι έχει σχέση με αυτό χτύπα στην καρδιά μας καμπανάκι. Καλά να ’σαι και καλώς την στο blog.Έχω ανεβάσει και κάποια γαλλικά τραγούδια θα τα βρεις στο πλάι της σελίδας δεξιά.Καλή ακρόαση!
Ιούλιος 30, 2007 11:24 πμ
en vain encre said...
θα το χαρούμε!θα το διαβάσουμε , θα το ακούσουμε , θα "μυρίσουμε" , θα "γευτούμε"...και θα κάνουμε σχόλια σε όλα του τα ποστ ε;σ΄ευχαριστώ που το μοιράζεσαι.
Ιούλιος 30, 2007 5:41 μμ
για την Αρλέτα said...
@en vain encre: Ε όχι και σε κάθε ποστ καλή μου, ένα χαμόγελο είν αρκετό. :)
Ιούλιος 31, 2007 10:08 πμ
natassaki said...
Καλό μήνα,Κλέλια μου!Δεν προλαβαίνω να το διαβάσω όοοολο τώρα, για λίγο μπήκα, από νετ-καφέ(χιχιχι!)Αλλά φαίνεται πανέμορφο, και νομίζω πως κι εσύ το φχαριστήθηκες! Να είσαι καλά, και να το ξανακάνεις! Φιλιά πολλά - και χαμόγελα! :))))))
Αύγουστος 01, 2007 1:54 μμ
για την Αρλέτα said...
@Νατασσάκι γλυκό, Είσαι αντιλαμβάνομαι ακόμη σε φάση διακοπών, αλλά τις κακές συνήθειες δεν τις έκοψες. Ξέρω η στέρηση του Blogoxώρου είναι μεγάλη και οι άλλοι δύσκολα το καταλαβαίνουν δυστυχώς. Έστω κι από Νετ καφε λίγο να ξεχαρμανιάσεις, κάτι είναι...Σου σστέλνω χαιρετισμούς και φιλάκια πολλά και σε ππερμένουμε με το καλό.Εγώ προβλέπεται ν απουσιάσω 11 - 16 Αυγούστου για λίγη θάλασσα και μέτά, μέσα τα κεφάλια.
Αύγουστος 01, 2007 3:59 μμ
Παρισι ΙΙ Στο Λούβρο

Συνάντηση στο cafe des Beaux Arts απέναντι από τον Σηκουάνα


Ο Μάριος εν μέσω θείας και ξαδέλφης
Κι αρχίζεις να περπατάς έχοντας στο νου εκείνο το...
plus bleu que le bleu de tes yeux
Αznavour - Piaf
(δεξι κλικ και νεο παραθυρο)
Απαραίτητη προϋπόθεση η καλή και δεμένη παρέα.και να σπαταλούν όλοι το χρόνο τους με τον ίδιο τρόπο, όπως π.χ. ψάχνοντας στους bookinistes για παλιά βιβλία και αφίσες
Ο Σηκουάνας, αιώνιος και παντοτεινός εραστής της πιο ερωτικής πόλης.
(δεξι κλικ και νέο παράθυρο)

Όλα υπάρχουν και δομούνται σε σχέση με αυτόν
Αυτή η ξύλινη γέφυρα, η pont des Arts, είναι η αδυναμία μου. Ενώνει την αριστερή όχθη του Παρισιού (quartier latin, St Germain de Pres) με την δεξιά όχθη στο σημείο όπου βρίσκεται μια είσοδος για την τετράγωνη αυλή του Λούβρου,
μέσα από μια τριπλή αψίδα

Ελαφράδα και κομψοτητα παρίκλειστη από το παλάτι του Louis XIV



Στο κέντρο της σκάλας ένας κίλυνδρικός ανοικτός ανελκυστήρας για όσους έχουν κινητικό πρόβλημα

Ο υπόγειος χώρος λαμπρύνεται από αυτή
την αντεστραμμένη πυραμίδα
που σου δίνει την τέλεια αίσθηση της ανατροπής μέσα στον χρόνο
Εδώ ακριβώς, κατά τον Dan Brown, βρίσκεται θαμένο το Δισκοπότηρο. Ο Χρήστος μπορεί να το πιστοποιήσει.
Κάτω από την πυραμίδα, υπογείως απλώνεται ένα πολύ καλόγουστο παζάρι πολιτιστικού περιεχομένου.

Είχε και μια μπουτικ αφιερωμένη στον Μικρό Πρίγκιπα με ότι μπορείτε να φανταστείτε. Εγώ αγόρασα ένα φανελάκι φυλαγμένο σε ντενεκεδένιο καλόγουστο κουτί. Δυστυχώς δεν υπάρχει φωτογραφία...
Υπάρχει όμως τραγούδι...


στο δικό της ,ιδιωτικό οντά,
Elisa
Serge Gainsbourg
(δεξί κλικ και νέο παράθυρο)
αλλά βρήκαμε κι αυτή την τόσο τρυφερή φιγούρα από την Πάφο.

ΟΧΙ δεν είδαμε την Τζοκόντα,
(με τόσα γιαπωνεζάκια γύρω δεν μπορούσες να την πλησιάσεις!)

Το βράδυ η πυραμίδα είχε τη δική της χάρη


Η Pont des Arts εν τω μεταξύ είχε γεμίσει κόσμο,
νέους, παρέες χαρούμενες, καθισμένες στο ξύλινο κατάστρωμα
Νέοι του Παρισιού,
από την Ιταλία, την Ισπανία, την Βραζιλία,το Μαρόκο, τηνΑλγερία, τις Αντίλες, τον Άγιο Δομήνικο, την Βρετάνη, την Νορμανδία, την Γαλλία...
L' Egyptienne
Negresses Vertes
(δεξί κλικ και νεο παράθυρο)
και 2 - 3 μπουκάλες κρασί να τους συντροφεύουν…
Η νύχτα είναι ακόμη μικρή...
Παρίσι ΙΙΙ Beaubourg




Πίσω ακριβώς ορθώνεται ο γοτθικός ναός που... καμία σχέση δεν έχει με το σκηνικό αλλά... δένει τόσο αρμονικά.
Την σκάλα ανεβαίνοντας..
yeah that's me
Ηπλατεία των θαυμάτων από ψηλά
Miro


σιγααά μην χυθεί ο καφές...

παιχνίδι με τον χώρο


Μπήκαμε και κουμπάροι αλλά η νύφη το 'σκασε


(εδώ για κάποιο΄λόγο ήρθε στο μυάλό μου η Γηγτεύτρια)

Η φωτεινή γραμμή της σκάλας όπως περιγράφεται το βράδυ...
Τέλος, Paris by night, αυτοκινητάδα στην Μοντμάρτη


