Πλατεία Αμερικής - Αρλέτα ΜΡ3

Πως ένα ασήμαντο γεγονός παίρνει διαστάσεις μυθικές... δεν αξίζει ούτε να το συζητάς" Κι εσύ αυτό μου λες. Όμως κατάφερα να ανεβάσω το ΜΡ3 ΧΑ! Δοκίμασε να κάνεις κλικ εδώ Τώρα πού θα τρέξεις να κρυφτείς;

ΜΟΝΟ ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ - Αρλέτα

Μόνο μην κλαις

θα σου πω ένα παραμύθι
για της θάλασσας τα βάθη
για κουρσάρους και φρεγάδες
τις γοργόνες και τα φύκια

Μόνο μην κλαις, μόνο μην κλαις

Θα σου φτιάξω μία πόλη
όλο δέντρα και λουλούδια
στο προσκέφαλο σου επάνου
αγριόμεντες και δυόσμο

Μόνο μην κλαις, μόνο μην κλαις

Σου χαρίζω ένα τραγούδι
είν’ ολόκληρο δικό σου
όλη τη ζωή σου μέσα
έχω κλείσει να την έχεις

Μόνο μην κλαις, μόνο μην κλαις

(Στίχοι, μουσική και σκίτσο της Αρλέτας)

ΕΞΗ ΜΕΡΕΣ

(Κλικ στον δίσκο)

ΕΞΗ ΜΕΡΕΣ - ο δισκος

Δίσκος της Αρλέτας με τίτλο "Έξη μέρες" ...
Έτος κυκλοφορίας το 1970....


Μόνο μην κλαις



Μόνο μην κλαις

θα σου πω ένα παραμύθι
για της θάλασσας τα βάθη
για κουρσάρους και φρεγάδες
τις γοργόνες και τα φύκια

Μόνο μην κλαις, μόνο μην κλαις

Θα σου φτιάξω μία πόλη
όλο δέντρα και λουλούδια
στο προσκέφαλο σου επάνου
αγριόμεντες και δυόσμο

Μόνο μην κλαις, μόνο μην κλαις

Σου χαρίζω ένα τραγούδι
είν’ ολόκληρο δικό σου
όλη τη ζωή σου μέσα
έχω κλείσει να την έχεις

Μόνο μην κλαις, μόνο μην κλαις

(Στίχοι, μουσική και σκίτσο της Αρλέτας)

*

Ημέρα πρωτη - Sunday

Στίχοι:   Παυλίνα Παμπούδη

Μουσική:   Αρλέτα

Την πρώτη μέρα ήτανε φως

μονάχα φως κι είπε ο Θεός

Κι ο έρωτας το ύγρανε

κι ανθίσανε τα χρώματα

το πράσινο και το μαβί

το γαλανό της ερημιάς

του θάνατου το κίτρινο

το κόκκινο που ράγισε

μέσα στης μνήμης το βυθό

Σπίθισε χάλκινη φωνή

ένας αέρας σάλεψε

σάλπισε και ταξίδεψε

Κι απάνω του έπλεε ο Θεός

άσπρο πουλί μέσα στο φως

Πρώτη ημέρα....από τις ''Έξι ημέρες"

με την Αρλέτα....Μια εργασία αναπλάσεως βίντεο....

Ημέρα Τρίτη Tuesday

Στίχοι:  Παυλίνα Παμπούδη

Μουσική:  Αρλέτα

Ημέρα Τρίτη

Την τρίτη μέρα πήρανε

ονόματα οι ανέμοι

Και τα πουλιά ανατρίχιασαν

στη φύτρα των φτερών τους

Στεγνό το χώμα βούιζε

πλήθη πρωτόλεια θαύματα

Ξετρελαμένα χόρεψαν 

τα χόρτα στο λειβάδι

Μικρά χνουδάτα σύννεφα

σμίξαν και ξεχωρίσανε

Αργά ανεβαίνοντας στο φως

πάνω τους χόρευε ο θεός 

μέχρι που διαμελίστηκε

Τέταρτη μέρα

Τέταρτη μέρα

Τέταρτη μέρα κι ο θεός

Στάθηκε άκρη στα νερά

Και χάιδεψε τ' αόρατα

Π' ανέβαιναν σκιρτώντας

Και πήραν σχήμα κι έγιναν

Βράχοι μαβιοί στην αμμουδιά

Και πήραν σχήμα κι έγιναν

Βαθειές σπηλιές ανέμων

Κι ύστερα στάθηκε ο θεός

Στ' άνοιγμα της κοιλάδας

κι όρισε πάνω από τη γη

Κι έγραψε στον αέρα

Τη θέση των αστερισμών

Την παρουσία των δέντρων.

Ημέρα Πέμπτη ... 

Μουσική της Αρλέτας...

Στίχοι της ποιήτριας Παυλίνας Παμπούδη ....

 Ημέρα Πέμπτη ... 

Μουσική της Αρλέτας...

Στίχοι της ποιήτριας Παυλίνας Παμπούδη ....

Η πέμπτη ημέρα φώτισε

τ' άπειρα ζωντανά στη Γη

η αγάπη του Θεού γέννησε

και δυνάστευε...

βαθιά γαλήνη ευώδιαζε

κι όμως σαν κάτι να 'λειπε... 

Καθώς κυλούσε ο ποταμός

έσκυψε πάνω του ο Θεός

πήρε νερό στις χούφτες του

και μοναχά το φίλησε.... 

Κι αίμα μύρισε παντού... 

Κοίταξ' αμίλητα ο Θεός

κι έφυγε αργά στη Δύση... .

Κύπρος 10.3.07

Μου τηλεφώνησε μια φίλη από Κύπρο για να μου πει ότι είδε την Αρλέτα σ ένα club στη Λευκωσία, στην πράσινη γραμμή.

Είδε κι εσένα εκεί με παρέα.

ΖΗΛΕΨΑ!

Ήταν μου είπε μια μαγευτική βραδιά με την Αρλέτα να τραγουδά τέλεια και να σας λέει τις μικρές της ιστορίες.Είχε πολύ κέφι και η ίδια και ο κόσμος και γίνατε όλοι ένα

ΖΗΛΕΨΑ!

Κάποιος ζητούσε λέει επίμονα τις μάγισσες μ’ ομπρέλλες, μα δεν ήσουνα εσύ. Σας τραγούδησε τρεις συνεχείς ώρες μ’ ένα μκρό διάλειμμα των 15 λεπτών.

ΖΗΛΕΨΑ!

Στο τέλος της βραδιάς μου είπε ότι πήγε να την δει και την φίλησε και την ευχαρίστησε που υπάρχει και μας χαρίζει τα τραγούδια της. Κι ήταν γλυκήτατη.

ΖΗΛΕΨΑ!

Σε φαντάστηκα σε μιαν άκρη, κοντά στο πάλκο, να την απολαμβάνεις και να ρουφάς κάθε της νότα, κάθε της ψίθυρο, κάθε χαμόγελο και φαντάστηκα την ευτχία που πρέπει να ένιωσες.

ΖΗΛΕΨΑ!

2.3.07 Καλημέρα

Σήμερα έχω τις μαύρες μου. Ξύπνησα με μια αίσθηση εγκατάλειψης, απάλειψης από τον κόσμο σου. Η σιωπή σου κι αυτά τα κουφά μηνυματάκια σου πως είσαι εκεί, είσαι από ‘δω μ έχουν διπλώσει στα δύο. Μόνο εδώ δεν είσαι και δε θέλεις να είσαι. Με φοβάσαι λες και δε μου ‘χεις εμπιστοσύνη πια. Και ‘γω απαντώ σε φιλικό επίπεδο πως είμαι καλά και να μην ανησυχείς (αν ανησυχείς). Και περιμένω να ξημερώσει για να τρέξω στο Blog μου για να πω όσα δεν σου είπα, όσα δεν τόλμησα να πω. Όχι δεν το διαβάζεις, δεν έχεις καμιά σχέση με την τεχνολογία, την κράτησες έξω απ τη ζωή σου (όπως κράτησες και μένα). Και γω απαντώ σαν ηλίθια: «να προσέχεις». Και να ‘μαι μπροστά στην οθόνη που σχηματίζει με κάθε άγγιγμα του πλήκτρου λέξεις τόσο ξένες για σένα και τόσο απαραίτητες για μένα όπως το «σ αγαπώ», «σε θέλω», «μου λείπεις». Και πιστή στο αγαπημένο μου σιορ, αρχίζω να αμφιβάλλω: άραγε όντως δεν το διάβασες ή το διάβασες και προτίμησες την σιωπή. Το να μου πεις πως «δεν έχεις σχέση με την τεχνολογία» ήταν κατ’ ακρίβεια πως «δεν έχεις σχέση με ότι γράφω»; Πόσο με σκοτώνουν τα μισόλογα. Πόσο με σκοτώνει ο εαυτός μου που ψάχνει στο χρώμα της φωνής σου να βρει «ιχνοστοιχεία» αυτού που ζήσαμε κάποτε για να αρπαχτεί… να ελπίζει. Δίκιο έχουν πως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και στην περίπτωσή μου μάλλον, μετά από μένα. Κάτι όπως το χούι φαντάζομαι. Όμως μην ανησυχείς θα ‘μαι καλά, ήδη νιώθω λίγο καλύτερα. Με ακόμη ένα καφέ και τέσσερα τσιγάρα και ένα τραγούδι απ το κομπιούτερ μου θα είμαι λειτουργήσιμη . …(Βλέπεις εγώ την πάω την τεχνολογία, είναι μέσα στη ζωή μου). Τραγούδι. «Καλημέρα» με τον Νίκο Παπάζογλου γιατί μόνο αυτό μου πάει αυτή τη στιγμή. Εγώ κι ο εαυτός μου. Για σένα, ξέρω. "Εγώ μιλάω με τραγούδια" από το "Εκτός έδρας"

ΚΡΙΣΗ - Αρλέτα "Παιδί της Γης"

Κρίση

Κρίση την είπαν την στιγμή
σαν εκοιμήθεις πλάι μου με χάρη
την ώρα που ξεχύθηκαν μ' ορμή
χίλια πουλιά να σκίσουν το φεγγάρι

Κρίση την είπαν την πηγή
που πάνε τ' άστρα να λουστούν το βράδυ
να πιουν νερό να χτενιστούν στη γη
και να πλαγιάσουν στης αυλής μου το πηγάδι

Κρίση την είπαν την ορμή
που φτιάχνει η αγάπη μέσα στο λιβάδι
κι η αναπνοή μου γίνεται στιγμή
που μ' ακουμπά τ' αγέρι του θεού σαν χάδι



Από το "παιδί της γης" σε ποίηση Μάνου Χατζιδάκι
και μουσική Νότη Μαυρουδή
Τραγουδά η Αρλέτα

Αρλετα ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΓΗΣ (ο δίσκος)

Μουσική Νότη Μαυρουδή

σε ποίηση Μάνου Χατζιδάκη

Τραγουδούν η Αρλέτα και ο Ηλίας Λιούγκος

Το σχέδιο του εξωφύλλου είναι έργο της Αρλέτας

ΤΣΑΪ ΓΙΑΣΕΜΙΟΥ ο δίσκος

.

.

1. ΤΣΑΪ ΓΙΑΣΕΜΙΟΥ
2. ΑΥΤΟΜΑΤΟΣ ΤΗΛΕΦΩΝΗΤΗΣ
3. ΤΟ ΣΤΡΑΓΑΛΙ
4. ΤΟ ΜΠΑΡ ΤΗΣ ΤΕΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ
5. ΣΑΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΑΝ ΨΕΜΜΑ
6. ΤΟ ΤΡΥΦΕΡΟ ΣΟΥ ΡΟΖ
7. BATIDA DE COCO
8. ΟΝΕΙΡΑ ΖΑΧΑΡΩΤΑ
9. Ο ΤΑΚΗΣ
10. ΤΑ ΗΣΥΧΑ ΒΡΑΔΥΑ

Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή

Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος

Τσάι γιασεμιού

Σου 'φερνα στρείδια απ' το ασπρονήσι,
σου 'φτιαχνα τσάι γιασεμιού,
Μα σένα σε είχανε συνηθίσει
σε φασολάδες και τουρλού.

Πάω πίσω λοιπόν στη μαμά μου,
στην κάμαρα μου την παιδική,
μήπως βρω το χρυσό πρίγκηπα μου,
που τον ψάχνω για μια ζωή.

Πρόσεχες πάντα στα πλακάκια
κάθε σκουπίδι και λεκέ,
και είχα στο βάζο λουλουδάκια
που δεν τα πρόσεξες ποτέ.

Πάω πίσω λοιπόν στη μαμά μου,
στην κάμαρα μου την παιδική,
μήπως βρω το χρυσό πρίγκηπα μου,
που τον ψάχνω για μια ζωή.

Μια ευκαιρία τελευταία,
που είχε απομείνει πια για μας,
κι αυτή την έχασες μοιραία,
για να μη χάσεις ένα ματς.

Πάω πίσω λοιπόν στη μαμά μου,
στην κάμαρα μου την παιδική,
μήπως βρω το χρυσό πρίγκηπα μου,
που τον ψάχνω για μια ζωή.
Κι όταν μπω στα γαλάζια σεντόνια,
ο πρίγκηπας μου θα 'ναι εκεί,
θα φοράει τη δικιά σου κολόνια
και θα φιλάει, όπως φιλάς εσύ.

Το μπαρ της Τέτης και της Κατερίνας

Το μπαρ της Τέτης και της Κατερίνας

Αν πας στο μπαρ
της Τέτης και της Κατερίνας
χαιρέτησε μου τη Μυρτώ
που πάει εκεί απ' τις οκτώ
κάποτε ήταν η καλύτερη μου φίλη
αν σ' οδηγήσουνε χρυσόψαρα και γρύλοι 
και πας στο μπαρ
της Τέτης και της Κατερίνας
χαιρέτησε μου τον Κωστή
που 'ρχεται πάντα την Αυγή
ήμασταν κάποτε πολύ καιρό ζευγάρι
αν δεις τη διεύθυνση γραμμένη στο φεγγάρι
και πας κι εσύ στο μπαρ
και πας κι εσύ στο μπαρ
Αν πας στο μπαρ της Τέτης και της Κατερίνας
δώσε από μένα ένα φιλί
σε όλους όσους βρεις εκεί
πες τους πως τίποτα δεν έχω ξεπεράσει
κανένας όμως δε θα με ξανακεράσει
Αν πας μπαρ της Τέτης και της Κατερίνας
εσένα θα 'ρχομαι να βρω 
μαζί σου θα 'ρχομαι να πιω
ένα πιοτό και για τους δυο μας ξεχασμένο
αν γίνεις άλλο ένα όνειρο χαμένο
και πας κι εσύ στο μπαρ
και πας κι εσύ στο μπαρ
της Τέτης και της Κατερίνας...





Batida de coco



Batida de coco

Όταν χώρισε η Φρίντα το Γιάννη
στα μπαράκια που έπιανε ντόκο
όποιος κι αν τη ρωτούσε τί κάνει
απαντούσε:batida de coco

Batida, batida, batida
batida de coco
εγώ την καρδιά μου δεν τη δανείζω με τόκο
κι όταν πίσω την παίρνω στο κακό της το χάλι
λέω πάντα χαλάλι και batida de coco

Τα σπασίματα δεν τα φοβάμαι
έχω μάθει να τα κλείνω με στόκο
και τα λόγια της Φρίντας θυμάμαι
όταν πίνω batida de coco

Batida, batida, batida
batida de coco
εγώ την καρδιά μου δεν τη δανείζω με τόκο
κι όταν πίσω την παίρνω στο κακό της το χάλι
λέω πάντα χαλάλι και batida de coco

Κι αν με άφησες φέτο batida
και μου τά'κανες σάλτσα de coco
όπως έλεγε πέρσι κι η Φρίντα
τί να γίνει, batida de coco

Batida, batida, batida de coco
εγώ την καρδιά μου δεν τη δανείζω με τόκο
κι όταν πίσω την παίρνω στο κακό της το χάλι
λέω πάντα χαλάλι και batida de coco...

Όνειρα ζαχαρωτά

Όνειρα ζαχαρωτά

Ήταν όνειρο κακό, εφιαλτικό

μα πέρασε κι αυτό

Κάπνισε μια ρουφηξιά,

πιες μια γουλιά νεράκι δροσερό

Κοίτα που άναψα το φως

ο κόσμος πως

είναι απλός και φωτεινός

και κανείς δεν είν’ εδώ

μονάχα εγώ

που πάντα θα ’μια εδώ

εγώ που σ αγαπώ

Σώπα ησύχασε πια

έχεις περάσει πολλά

Νάνι και όνειρα γλυκά

χρωματιστά

όνειρα ζαχαρωτά

ήταν όνειρο κακό εφιαλτικό

μα πέρασε κι αυτό

κάπνισε μια ρουφηξιά,

πιες μια γουλιά

νεράκι δροσερό

Κοίτα που άναψα το φως

ο κόσμος πώς

είναι απλός και φωτεινός

Οι στιγμές οι σκοτεινές

γίνανε δες

κουρέλια και σκιές

Και μάσκες παιδικές

Σώπα ησύχασε πια

όλα θα πάνε καλά

Νάνι και όνειρα γλυκά

χρωματιστά

όνειρα ζαχαρωτά

Το τρυφερό σου ροζ

Το τρυφερό σου ροζ

Στίχοι: Μαριαννίνα Κριεζή
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος
Δίσκος: Τσάι γιασεμιού

Κι όταν μου φύγεις πώς θ αντέξω
να ξαναπάω να ξαναπαίξω
παιχνίδια ασπρόμαυρα
χωρίς εσένα πώς θα ζήσω
τώρα που μ’ άνοιξες το γκρίζο
να δω τα χρώματα;
Δεν είναι ο κόσμος πουθενά
πιο τρυφερός απ’ το δικό σου ροζπιο απαγορευμένος
κι από το μοβ σου πιο θλιμμένος

Κι εγώ βαθιά μες το φιλί σου
στο λαμπερό πορτοκαλί σου
είδα το κάψιμοό,τι ξεχνάς δε σε ξεχνάει
σκιά σκουριάς και προχωράει
πάνω στο πράσινο

Κοιμήσου κι αύριο θυμήσου
πόσο μακριά στο θαλασσί σου
εγώ ταξίδεψα
Εγώ τον αναστεναγμό σου
μέσα στο χρυσοκόκκινό σου
ηλιοβασίλεψα

Δεν είναι ο κόσμος πουθενά
πιο τρυφερός απ’ το δικό σου ροζπιο απαγορευμένος
κι από το μοβ σου πιο θλιμμένος

Αρλέτα Αυτόματος τηλεφωνητής

Αυτόματος τηλεφωνητής

Ακούτε τον αυτόματο τηλεφωνητή 
Εγώ δεν είμαι εδώ. Απουσιάζω. 
Και μη ρωτάς που βρίσκομαι, ούτε και γιατί 
Αν μείνω πάλι μέσα, δεν τη βγάζω.
Αν δεν είναι εδώ το τέρμα του δρόμου 
Αν δεν έχει κοπεί το νήμα
μίλησε μου μετά το σήμα, μωρό μου 
πριν με πάρει μακρυά το κύμα. 
Και άσε στον αυτόματο τηλεφωνητή 
μια λέξη απ' την καρδούλα σου βγαλμένη 
Θα `ναι ένα τριαντάφυλλο απ' την εποχή 
που ήμασταν τρελά ερωτευμένοι.
Αν δεν είναι εδώ το τέρμα του δρόμου 
Αν δεν έχει κοπεί το νήμα
μίλησε μου μετά το σήμα, μωρό μου 
πριν με πάρει μακρυά το κύμα.

Τα ήσυχα βράδια




Τα ήσυχα βράδια

Ακόμα κι αν φύγεις
για το γύρο του κόσμου
θα' σαι πάντα δικός μου
θα είμαστε πάντα μαζί

Και δε θα μου λείπεις
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί

Τα ήσυχα βράδια
η Αθήνα θ' ανάβει
σαν μεγάλο καράβι
που θα 'σαι μέσα κι εσύ

Και δε θα σου λείπω
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί

Τα ήσυχα βράδια
θα περνάει φωτισμένο
της ζωής μου το τρένο
που θα 'σαι μέσα κι εσύ

Και δε θα σου λείπω
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί



Χρώματα, με τη φωνή και το παιχνίδισμα της Αρλέτας!!!
Τι άλλο να ζητήσουμε;