Τρίτη, Νοεμβρίου 21, 2006

Πλατεία Αμερικής - Αρλέτα Περίπου

.

Μουσική Λάκης Παπαδόπουλος 

Ήταν ένα κουταβάκι 
ένα αδέσποτο σκυλάκι 
μια Δευτέρα στην πλατεία Αμερικής 
που δεν το υιοθέτησε κανείς 

 Ήταν μια μικρή αγάπη 
φοβισμένη ντελικάτη 
που την άγγιξες μονάχα ένα λεπτό 
και την προσπέρασα κι εγώ 

 Αν δεν ήταν λάθος μέρα 
αν δεν ήτανε Δευτέρα 
αν δεν ήτανε η πλατεία Αμερικής 
μπορεί και ν αγαπιόμασταν εμείς 

 Κι αν δεν σ έπιανε φανάρι 
να γινόμασταν ζευγάρι 
και να κάναμε πολλά-πολλά παιδιά 
μα δεν έχει σημασία τώρα πια 

 Τώρα πάλι είμαστε μόνοι 
όμως μη ζητάς συγνώμη 
δεν αξίζει ούτε να το συζητάς 
ήταν κάτι που δεν έκανε για μας 

 Ήταν ένα κουταβάκι 
ένα αδέσποτο σκυλάκι
 μια Δευτέρα στην πλατεία Αμερικής 
που δεν το υιοθέτησε κανείς


Στο γραφείο - Αρλέτα

.



Μουσική Λάκης Παπαδόπουλος

Όλη τη μέρα σε θυμάμαι στο γραφείο 
μέσα στα γράμματα και μες τους αριθμούς 
εσύ δεν χάνεσαι μαζί με τους καπνούς 
μέσα στη ζέστη ξενυχτάς και μες το κρύο 

 Κάθε πρωί με τον καφέ πίνω την πίκρα μου 
με το τσιγάρο μου ανάβω τη φωτιά σου 
κάποιος περνάει από την πόρτα με το βήμα σου 
και στα χαρτιά μου κάποιος γράφει τα όνομα σου 

 Όλη τη μέρα σε θυμάμαι στο γραφείο 
μέσα στα γέλια τους θυμούς και τις φωνές 
είσαι ο θόρυβος από τις μηχανές 
είσαι το λάθος που δεν κλείνει το ταμείο 

 Κάθε πρωί με τον καφέ πίνω την πίκρα σου 
με το τσιγάρο μου ανάβω τη φωτιά σου 
κάποιος περνάει από την πόρτα με το βήμα σου 
και στα χαρτιά μου κάποιος γράφει τα όνομα σου

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

Καιρό είχα να σου γράψω. Καιρό είχα να νιώσω την ανάγκη της ψευδαίσθησης ότι κάπου κάπως με διαβάζεις, έτσι απομακρύνθηκα λίγο. Σήμερα όμως σκέφτηκα πως αν το αφήσω θα με αφήσει και δεν θέλω να χαθεί αυτή μαγεία του μπλοκ. Είχα πάρα πολύ δουλειά τελευταία και δεν προβλέπεται να χαλαρώσω για πολύ καιρό ακόμη. Αν σε σκεφτόμουνα; You bet, που λεν και στο χωριό μου!!! Σαν τρελή, αλλά προσπαθώ να κρατήσω επίπεδο, αποστάσεις και τέτοια άλλα κουφά, καθωσπρεπίστικα που, αν μη τι άλλο, αποτελούν μια σωστή τακτική. Καλύτερη τέλος πάντων από το να γράφω ασυλλόγιστα μηνυματάκια και να φεύγουν πριν προλάβω να μετανιώσω γι αυτά που γράφω. Έχουμε και μία αξιοπρέπεια. Εντάξει όχι πάντα αλλά όταν μας πιάσει… μέσα τα κεφάλια… Ποιο τραγούδι της Αρλέτας θες να σου αφιερώσω σήμερα; Τι λες για κάτι από το «Περίπου»; Δεν ασχολήθηκα καθόλου ακόμη με αυτό τι δίσκο… Ας ακούσουμε το «Στο Γραφείο» Μου ταιριάζει σήμερα πολύ έτσι όπως κάθομαι εδώ στο γραφείο περιμένοντας την ώρα να περάσει...